22.9.2012
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 287/2
Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 5ης Ιουλίου 2012 [αίτηση του Cour de cassation (Βέλγιο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Société d’investissement pour l’agriculture tropicale SA (SIAT) κατά État belge
(Υπόθεση C-318/10) (1)
(Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Φορολογική νομοθεσία - Έκπτωση ως επαγγελματικών δαπανών των εξόδων που πραγματοποιήθηκαν για την αμοιβή της παροχής υπηρεσιών - Δαπάνες παρέχοντος υπηρεσίες εγκατεστημένου σε άλλο κράτος μέλος στο οποίο αυτός δεν υπόκειται σε φορολογία εισοδήματος ή υπόκειται σε καθεστώς φορολογήσεως σαφώς ευνοϊκότερο - Δυνατότητα εκπτώσεως του φόρου υποκείμενη στην υποχρέωση προσκομίσεως αποδεικτικών στοιχείων σχετικά με τον πραγματικό και ειλικρινή χαρακτήρα της παροχής υπηρεσιών και του συνήθους χαρακτήρα της σχετικής αμοιβής - Εμπόδιο - Δικαιολογητικός λόγος - Καταπολέμηση της διεθνούς φοροδιαφυγής και φοροαποφυγής - Αποτελεσματικότητα των φορολογικών ελέγχων - Ισόρροπη κατανομή της εξουσίας επιβολής φόρων μεταξύ των κρατών μελών - Αναλογικότητα)
2012/C 287/03
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Αιτούν δικαστήριο
Cour de cassation
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Société d’investissement pour l’agriculture tropicale SA (SIAT)
κατά
État belge
Αντικείμενο
Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Cour de cassation — Ερμηνεία του άρθρου 49 ΕΚ — Φορολογική ρύθμιση που παρέχει τη δυνατότητα εκπτώσεως από τον φόρο των επαγγελματικών δαπανών φορολογουμένου ο οποίος κατοικεί στην ημεδαπή, αλλά δεν παρέχει την ίδια δυνατότητα όταν ο φορολογούμενος έχει την κατοικία του ή την έδρα του σε άλλο κράτος μέλος όπου είτε δεν υπόκειται σε φόρο εισοδήματος είτε υπόκειται σε σαφώς ευνοϊκότερο καθεστώς φορολογήσεως — Εμπόδιο στην ελεύθερη παροχή υπηρεσιών
Διατακτικό
Το άρθρο 49 ΕΚ έχει την έννοια ότι αντιβαίνει σε αυτό ρύθμιση κράτους μέλους, όπως η επίδικη, δυνάμει της οποίας οι αμοιβές παροχών ή υπηρεσιών που καταβάλλει φορολογούμενος κάτοικος ημεδαπής σε αλλοδαπή επιχείρηση δεν θεωρούνται δυνάμενες να εκπέσουν επαγγελματικές δαπάνες, όταν η προαναφερθείσα επιχείρηση δεν υπόκειται, στο κράτος μέλος στο οποίο είναι εγκαταστημένη, σε φόρο εισοδήματος ή υπόκειται, όσον αφορά τα επίμαχα εισοδήματα, σε καθεστώς φορολογήσεως σαφώς ευνοϊκότερο από εκείνο στο οποίο υπόκεινται τέτοια εισοδήματα στο πρώτο κράτος μέλος, πλην της περιπτώσεως κατά την οποία ο φορολογούμενος αποδεικνύει ότι οι εν λόγω αμοιβές αφορούν αληθείς και ειλικρινείς πράξεις και ότι δεν βαίνουν πέραν των ευλόγων ορίων, ενώ, κατά γενικό κανόνα, τέτοιου είδους αμοιβές μπορούν να εκπίπτουν, εφόσον είναι απαραίτητες, προκειμένου να αποκτηθούν ή να διατηρηθούν τα φορολογητέα εισοδήματα, και εφόσον ο φορολογούμενος αποδεικνύει το υποστατό και το ύψος τους.
(1) ΕΕ C 246 της 11.9.2010.
Full & Egal Universal Law Academy