22.9.2012
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 287/2
Wyrok Trybunału (pierwsza izba) z dnia 5 lipca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Belgia) — Société d’investissement pour l’agriculture tropicale SA (SIAT) przeciwko państwu belgijskiemu
(Sprawa C-318/10) (1)
(Swoboda świadczenia usług - Przepisy podatkowe - Odliczenie w charakterze kosztów uzyskania przychodu wydatków poniesionych na zapłatę za świadczone usługi - Wydatki poniesione na rzecz usługodawcy z siedzibą w innym państwie, w którym nie podlega on podatkowi dochodowemu albo podlega znacząco korzystniejszemu systemowi podatkowemu - Możliwość odliczenia uzależniona od obowiązku udowodnienia, że usługa miała charakter rzeczywisty i prawidłowy, a wynagrodzenie za nią miało zwyczajny charakter - Przeszkoda - Względy uzasadniające - Zwalczanie oszustw podatkowych i unikania opodatkowania - Skuteczność kontroli podatkowych - Zrównoważony podział władztwa podatkowego pomiędzy państwa członkowskie - Proporcjonalność)
2012/C 287/03
Język postępowania: francuski
Sąd krajowy
Cour de cassation
Strony w postępowaniu przed sądem krajowym
Strona skarżąca: Société d’investissement pour l’agriculture tropicale SA (SIAT)
Strona pozwana: Państwo belgijskie
Przedmiot
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour de cassation — Wykładnia art. 49 WE — Przepisy podatkowe zezwalające na odliczenie kosztów uzyskania przychodu poniesionych przez podatnika krajowego, które nie zezwalają jednak na odliczenie takich kosztów, gdy podatnik ma miejsce zamieszkania lub siedzibę w innym państwie członkowskim, w którym nie podlega on podatkowi od dochodów lub podlega w nim znacznie korzystniejszemu systemowi opodatkowania — Przeszkoda dla swobody świadczenia usług
Sentencja
Artykuł 49 WE należy interpretować w ten sposób, że stoi on na przeszkodzie przepisom państwa członkowskiego, takim jak przepisy rozpatrywane w sprawie przed sądem krajowym, na mocy których wynagrodzenie za świadczenia lub usługi, wypłacone przez podatnika krajowego na rzecz spółki zagranicznej, nie jest uznawane za podlegający odliczeniu koszt uzyskania przychodu w sytuacji, gdy ta spółka, na rzecz której wypłacono wynagrodzenie, nie podlega w państwie członkowskim swojej siedziby podatkowi dochodowemu albo też podlega, w odniesieniu do rozpatrywanych dochodów, systemowi podatkowemu znacząco korzystniejszemu niż system, jakiemu podlegają dochody tego rodzaju w tym pierwszym państwie członkowskim, chyba że zainteresowany podatnik wykaże, że wynagrodzenie to odpowiada rzeczywistym i prawidłowym transakcjom oraz że nie przekracza zwyczajnej miary, podczas gdy, wedle zasady ogólnej, tego rodzaju wynagrodzenie podlega odliczeniu w charakterze kosztu uzyskania przychodu w sytuacji, gdy jest ono niezbędne do uzyskania lub zachowania dochodu podlegającego opodatkowaniu, co do którego podatnik wykaże jego zgodność ze stanem rzeczywistym oraz jego wysokość.
(1) Dz.U. C 246 z 11.9.2010.
Full & Egal Universal Law Academy