26.5.2012
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 151/5
Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 29ης Μαρτίου 2012 [αίτηση του Corte suprema di cassazione (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate κατά 3M Italia SpA
(Υπόθεση C-417/10) (1)
(Άμεση φορολογία - Περάτωση των δικών που εκκρεμούν ενώπιον του δικαστηρίου που αποφαίνεται σε τελευταίο βαθμό σε φορολογικές υποθέσεις - Κατάχρηση δικαιώματος - Άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ - Ελευθερίες που κατοχυρώνει η Συνθήκη - Αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων - Κρατικές ενισχύσεις - Υποχρέωση διασφάλισης της αποτελεσματικής εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης)
2012/C 151/09
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Αιτούν δικαστήριο
Corte suprema di cassazione
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate
κατά
3M Italia SpA
Αντικείμενο
Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Corte suprema di cassazione — Φόρος εταιριών — Εθνική νομοθεσία που προβλέπει διαφορετικό ποσοστό φόρου επί των μερισμάτων των εταιριών, ανάλογα με τον τόπο της έδρας τους — Εμπορική συναλλαγή με τη συμμετοχή εταιριών που εδρεύουν στην Ιταλία και εταιριών που έχουν την έδρα τους στην αλλοδαπή — Απόφαση της διοικητικής αρχής να επιβάλει τους φόρους που οφείλονται στην περίπτωση εταιριών που εδρεύουν στην αλλοδαπή — Έννοια της κατάχρησης δικαιώματος, όπως διαμορφώθηκε με την απόφαση C-255/02, Halifax κ.λπ. — Εφαρμογή σε μη εναρμονισμένους εθνικούς φόρους, όπως είναι οι άμεσοι φόροι
Διατακτικό
Το δίκαιο της Ένωσης και ειδικότερα η αρχή της απαγόρευσης της κατάχρησης δικαιώματος, το άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ, οι ελευθερίες που κατοχυρώνονται με τη Συνθήκη ΛΕΕ, η αρχή της απαγόρευσης των διακρίσεων, οι κανόνες στον τομέα των κρατικών ενισχύσεων και η υποχρέωση διασφάλισης της αποτελεσματικής εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης έχουν την έννοια ότι δεν απαγορεύουν την εφαρμογή, σε μια υπόθεση που αφορά, όπως η υπόθεση της κύριας δίκης, την άμεση φορολογία, μιας εθνικής διάταξης που προβλέπει ότι οι δίκες που εκκρεμούν ενώπιον του δικαστηρίου που αποφαίνεται σε τελευταίο βαθμό στις φορολογικές υποθέσεις περατώνονται με την καταβολή ποσού ίσου με το 5 % της αξίας του αντικειμένου της διαφοράς υπό την προϋπόθεση ότι η αρχική προσφυγή ασκήθηκε ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου δέκα και πλέον έτη πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος της διάταξης αυτής και ότι οι φορολογικές αρχές ηττήθηκαν στους δύο πρώτους βαθμούς δικαιοδοσίας.
(1) ΕΕ C 288 της 23.10.2010.
Full & Egal Universal Law Academy