21.4.2012
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 118/4
Απόφαση του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 1ης Μαρτίου 2012 [αίτηση του Landgericht Gießen (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ποινική δίκη κατά Baris Akyüz
(Υπόθεση C-467/10) (1)
(Οδηγίες 91/439/ΕΟΚ και 2006/126/ΕΚ - Αμοιβαία αναγνώριση των αδειών οδηγήσεως - Άρνηση κράτους μέλους να αναγνωρίσει άδεια οδηγήσεως που χορήγησε άλλο κράτος μέλος σε πρόσωπο που δεν διαθέτει τη σωματική και διανοητική ικανότητα οδηγήσεως δυνάμει της νομοθεσίας του πρώτου κράτους μέλους)
2012/C 118/06
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Αιτούν δικαστήριο
Landgericht Gießen
Ποινική δίκη ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
Baris Akyüz
Αντικείμενο
Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Landgericht Gießen — Ερμηνεία των άρθρων 1, παράγραφος 2, και 8, παράγραφος 4, της οδηγίας 91/439/ΕΟΚ, του Συμβουλίου, της 29ης Ιουλίου 1991, για την άδεια οδήγησης (EE L 237, σ. 1), καθώς και των άρθρων 2, παράγραφος 1, και 11, παράγραφος 4, της οδηγίας 2006/126/ΕΚ, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, για την άδεια οδήγησης (EE L 403, σ. 18) — Αμοιβαία αναγνώριση των αδειών οδήγησης — Άρνηση κράτους μέλους να αναγνωρίσει σε πρόσωπο που δεν πληροί τους από σωματικής και πνευματικής απόψεως όροι ασφαλούς οδήγησης οχήματος κατά τη νομοθεσία του εν λόγω κράτους, την ισχύ μιας άδειας οδηγήσεως που χορηγήθηκε από άλλο κράτος μέλος
Διατακτικό
1)
Αντιβαίνει στις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 1, παράγραφος 2, και 8, παράγραφοι 2 και 4, της οδηγίας 91/439/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 29ης Ιουλίου 1991, για τις άδειες οδηγήσεως, καθώς και των άρθρων 2, παράγραφος 1, και 11, παράγραφος 4, της οδηγίας 2006/126/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 2006, για την άδεια οδηγήσεως, ρύθμιση κράτους μέλους υποδοχής που παρέχει σε αυτό τη δυνατότητα να αρνείται να αναγνωρίζει στην επικράτειά του άδεια οδηγήσεως που χορηγήθηκε σε άλλο κράτος μέλος, οσάκις το κράτος μέλος υποδοχής δεν επέβαλε στον κάτοχο της εν λόγω άδειας κανένα μέτρο υπό την έννοια των άρθρων 8, παράγραφος 4, της οδηγίας 91/439 ή 11, παράγραφος 4, δεύτερο εδάφιο, της οδηγίας 2006/126, αλλά αρνήθηκε να του χορηγήσει για πρώτη φορά άδεια χορηγήσεως για τον λόγο ότι δεν διέθετε, δυνάμει της νομοθεσίας του εν λόγω κράτους μέλους, τη σωματική και διανοητική ικανότητα οδηγήσεως οχήματος.
2)
Οι ως άνω συνδυασμένες διατάξεις έχουν την έννοια ότι δεν αντιβαίνει προς αυτές ρύθμιση του κράτους μέλους υποδοχής που του παρέχει τη δυνατότητα να αρνείται να αναγνωρίσει στην επικράτειά του άδεια οδηγήσεως που εκδόθηκε σε άλλο κράτος μέλος σε περίπτωση που αποδεικνύεται, βάσει αδιαμφισβήτητων στοιχείων προερχόμενων από το κράτος μέλος εκδόσεως, ότι ο κάτοχος της άδειας οδηγήσεως δεν πληρούσε κατά τον χρόνο εκδόσεως της εν λόγω άδειας την προϋπόθεση της συνήθους διαμονής που προβλέπουν τα άρθρα 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', της οδηγίας 91/439 και 7, παράγραφος 1, στοιχείο ε', της οδηγίας 2006/126. Συναφώς, εκ μόνου του λόγου ότι το κράτος μέλος εκδόσεως διαβιβάζει τα συγκεκριμένα στοιχεία στις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους υποδοχής όχι ευθέως αλλά μόνον εμμέσως, υπό τη μορφή κοινοποιήσεως εκ μέρους τρίτων, δεν μπορεί θεωρηθεί ότι οι πληροφορίες αυτές δεν προέρχονται από το κράτος μέλος εκδόσεως, εφόσον προέρχονται από αρχή του εν λόγω κράτους.
Στο αιτούν δικαστήριο απόκειται να επαληθεύσει αν οι πληροφορίες που αποκτήθηκαν υπό περιστάσεις όπως αυτές της κύριας δίκης μπορούν να χαρακτηρίζονται ως πληροφορίες προερχόμενες από το κράτος μέλος εκδόσεως, καθώς και, ανά περίπτωση, να αξιολογήσει, λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των περιστάσεων της κύριας δίκης, αν συνιστούν αδιαμφισβήτητα στοιχεία, που πιστοποιούν ότι ο κάτοχος της άδειας δεν είχε τη συνήθη διαμονή του στην επικράτεια του δεύτερου κράτους κατά τον χρόνο εκδόσεως της άδειας οδηγήσεως.
(1) ΕΕ C 328 της 4.12.2010.
Full & Egal Universal Law Academy