19.2.2011
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 55/17
Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 22ας Δεκεμβρίου 2010 [αίτηση του Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) (Ηνωμένο Βασίλειο) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Barbara Mercredi κατά Richard Chaffe
(Υπόθεση C-497/10 PPU) (1)
(Δικαστική συνεργασία σε αστικές υποθέσεις - Κανονισμός (ΕΚ) 2201/2003 - Γαμικές διαφορές και γονική μέριμνα - Τέκνο γονέων που δεν έχουν συνάψει γάμο - Έννοια του όρου «συνήθης διαμονή τροφής» - Έννοια του όρου «δικαίωμα επιμέλειας»)
2011/C 55/30
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Αιτούν δικαστήριο
Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division)
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Barbara Mercredi
κατά
Richard Chaffe
Αντικείμενο
Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Court of Appeal (England & Wales) (Civil Division) — Ερμηνεία των άρθρων 8 και 10 του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) 1347/2000 (ΕΕ L 338, σ.1) — Έννοια της συνήθους διαμονής — Παιδί το οποίο γεννήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο, από Βρετανό πατέρα και Γαλλίδα μητέρα και έχει την εθνικότητα της μητέρας, οι δε γονείς ουδέποτε συνήψαν γάμο μεταξύ τους — Παιδί που η μητέρα μετακίνησε στη Réunion — Μετακίνηση νόμιμη κατά τον χρόνο εκείνον διότι η μητέρα είχε τη γονική μέριμνα του παιδιού — Μεταγενέστερες αιτήσεις γονικής μέριμνας, συγκατοίκησης και δικαίωμα προσωπικής επικοινωνίας του πατέρα ενώπιον των βρετανικών δικαστηρίων — Διάταξη του High Court που διατάσσει την επιστροφή του παιδιού στο Ηνωμένο Βασίλειο — Διάταξη η οποία αμφισβητήθηκε από τη μητέρα με τον ισχυρισμό ότι το παιδί δεν είχε πλέον τη συνήθη διαμονή του στο Ηνωμένο Βασίλειο κατά τη στιγμή της προσφυγής
Διατακτικό
1)
Ο όρος «συνήθης διαμονή», κατά την έννοια των άρθρων 8 και 10 του κανονισμού (ΕΚ) 2201/2003 του Συμβουλίου, της 27ης Νοεμβρίου 2003, για τη διεθνή δικαιοδοσία και την αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων σε γαμικές διαφορές και διαφορές γονικής μέριμνας ο οποίος καταργεί τον κανονισμό (ΕΚ) 1347/2000, έχει την έννοια ότι η διαμονή αυτή αντιστοιχεί στον τόπο που εκφράζει ορισμένη ενσωμάτωση του παιδιού σε ένα κοινωνικό και οικογενειακό περιβάλλον. Προς τούτο και όταν πρόκειται για βρέφος που διαμένει με τη μητέρα του από διάστημα λίγων μόνον ημερών σε κράτος μέλος διαφορετικό από το κράτος της συνήθους διαμονής του, προς το οποίο μετακινήθηκε, πρέπει να λαμβάνονται μεταξύ άλλων υπόψη, αφενός, η διάρκεια, η σταθερότητα, οι όροι και οι λόγοι της διαμονής στο έδαφος αυτού του κράτους μέλους και της μετοικήσεως της μητέρας στο κράτος αυτό και, αφετέρου, λόγω ιδίως της ηλικίας του παιδιού, οι γεωγραφικές και οικογενειακές ρίζες της μητέρας καθώς και οι οικογενειακές και κοινωνικές σχέσεις που διατηρεί η μητέρα και το παιδί στο ίδιο κράτος μέλος. Στο εθνικό δικαστήριο εναπόκειται να προσδιορίσει τη συνήθη διαμονή του παιδιού λαμβάνοντας υπόψη το σύνολο των ιδιαιτέρων πραγματικών περιστάσεων της συγκεκριμένης υποθέσεως.
Στην περίπτωση που η εφαρμογή των προαναφερθέντων κριτηρίων θα οδηγούσε, στην υπόθεση της κύριας δίκης, στο συμπέρασμα ότι η συνήθης διαμονή του παιδιού δεν μπορεί να προσδιοριστεί, ο καθορισμός του αρμοδίου δικαστηρίου πρέπει να γίνει βάσει του κριτηρίου της «παρουσίας του παιδιού» κατά την έννοια του άρθρου 13 του κανονισμού.
2)
Οι αποφάσεις δικαστηρίου κράτους μέλους που απορρίπτουν, βάσει της Συμβάσεως της Χάγης της 25ης Οκτωβρίου 1980, αίτηση άμεσης επιστροφής παιδιού εντός των ορίων δικαιοδοσίας δικαστηρίου άλλου κράτους μέλους και αφορούν τη γονική μέριμνα έναντι του παιδιού αυτού δεν επηρεάζουν τις αποφάσεις που πρόκειται να εκδοθούν στο άλλο κράτος μέλος επί αγωγών σχετικών με τη γονική μέριμνα που έχουν ασκηθεί προηγουμένως και εκκρεμούν ακόμα.
(1) ΕΕ C 328 της 4.12.2010
Full & Egal Universal Law Academy