8.12.2012
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 379/3
Απόφαση του Δικαστηρίου (πρώτο τμήμα) της 18ης Οκτωβρίου 2012 [αίτηση του Hoge Raad der Nederlanden (Κάτω Χώρες) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — X NV κατά Staatssecretaris van Financiën
(Υπόθεση C-498/10) (1)
(Ελεύθερη παροχή υπηρεσιών - Περιορισμοί - Φορολογική νομοθεσία - Παρακράτηση στην πηγή του φόρου επί των αμοιβών στην οποία ο εγκατεστημένος στην ημεδαπή αποδέκτης υπηρεσιών πρέπει να προβεί επί της αμοιβής που οφείλεται σε πάροχο υπηρεσιών εγκατεστημένο σε άλλο κράτος μέλος - Έλλειψη τέτοιας υποχρεώσεως όταν πρόκειται για πάροχο υπηρεσιών εγκατεστημένο στο ίδιο κράτος μέλος)
2012/C 379/05
Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
Αιτούν δικαστήριο
Hoge Raad der Nederlanden
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
X NV
κατά
Staatssecretaris van Financiën
Αντικείμενο
Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Hoge Raad der Nederlanden — Ερμηνεία του άρθρου 56 ΣΛΕΕ — Περιορισμοί της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών — Παρακράτηση, στην πηγή, του φόρου επί αμοιβής, στην οποία παρακράτηση ο εγκατεστημένος στην ημεδαπή αποδέκτης υπηρεσιών πρέπει να προβεί επί της αμοιβής που οφείλεται σε πάροχο υπηρεσιών εδρεύοντα σε άλλο κράτος μέλος — Έλλειψη τέτοιας υποχρεώσεως όταν πρόκειται για πάροχο υπηρεσιών εδρεύοντα στο ίδιο κράτος μέλος
Διατακτικό
1)
Το άρθρο 56 ΣΛΕΕ έχει την έννοια ότι η υποχρέωση που βάσει της ρυθμίσεως κράτους μέλους επιβάλλεται στον αποδέκτη υπηρεσιών να παρακρατεί στην πηγή τον φόρο επί των αμοιβών που καταβάλλονται στους εγκατεστημένους σε άλλο κράτος μέλος παρόχους υπηρεσιών, ενώ τέτοια υποχρέωση δεν υφίσταται όσον αφορά τις αμοιβές που καταβάλλονται στους εγκατεστημένους στο οικείο κράτος μέλος παρόχους υπηρεσιών, συνιστά περιορισμό της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών υπό την έννοια της διατάξεως αυτής, εφόσον συνεπάγεται πρόσθετο διοικητικό βάρος καθώς και τους σχετικούς κινδύνους όσον αφορά την ευθύνη.
2)
Εφόσον ο περιορισμός της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών που προκύπτει από εθνική ρύθμιση, όπως η επίμαχη στην κύρια δίκη, απορρέει μόνον από την υποχρέωση παρακρατήσεως στην πηγή στο μέτρο που συνεπάγεται πρόσθετο διοικητικό βάρος και τους σχετικούς κινδύνους όσον αφορά την ευθύνη, ο περιορισμός αυτός δύναται να δικαιολογηθεί από την ανάγκη διασφαλίσεως της αποτελεσματικής εισπράξεως του φόρου και δεν υπερβαίνει το αναγκαίο όριο για την επίτευξη του σκοπού αυτού, ακόμη και αν ληφθούν υπόψη οι δυνατότητες αμοιβαίας συνδρομής όσον αφορά την είσπραξη των φόρων που παρέχονται από την οδηγία 76/308/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 15ης Μαρτίου 1976, για την αμοιβαία συνδρομή για την είσπραξη απαιτήσεων σχετικών με ορισμένες εισφορές, δασμούς, φόρους και άλλα μέτρα, όπως τροποποιήθηκε με την οδηγία 2001/44/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Ιουνίου 2001. Η μεταγενέστερη παραίτηση από την επίμαχη στην κύρια δίκη παρακράτηση στην πηγή δεν δύναται να θίξει ούτε την καταλληλότητά της να επιτύχει τον επιδιωκόμενο σκοπό ούτε την αναλογικότητά της, οι οποίες πρέπει να αξιολογηθούν με γνώμονα μόνο τον επιδιωκόμενο σκοπό.
3)
Για να αξιολογηθεί αν η υποχρέωση του αποδέκτη υπηρεσιών να προβεί σε παρακράτηση στην πηγή, εφόσον συνεπάγεται πρόσθετο διοικητικό βάρος και τους σχετικούς κινδύνους όσον αφορά την ευθύνη, συνιστά περιορισμό της ελεύθερης παροχής υπηρεσιών απαγορευόμενο από το άρθρο 56 ΣΛΕΕ, δεν έχει σημασία το αν ο κάτοικος αλλοδαπής πάροχος υπηρεσιών δύναται να αφαιρέσει τον παρακρατηθέντα στις Κάτω Χώρες φόρο από τον φόρο που οφείλει εντός του κράτους μέλους εγκαταστάσεώς του.
(1) ΕΕ C 13 της 15.1.2011.
Full & Egal Universal Law Academy