28.7.2012
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 227/2
Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 14ης Ιουνίου 2012 [αίτηση του Tribunal d'instance de Roubaix (Γαλλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Compagnie internationale pour la vente à distance (CIVAD) SA κατά Receveur des douanes de Roubaix, Directeur régional des douanes et droits indirects de Lille, Administration des douanes
(Υπόθεση C-533/10) (1)
(Κοινοτικός τελωνειακός κώδικας - Άρθρο 236, παράγραφος 2 - Επιστροφή μη νομίμως οφειλομένων δασμών - Προθεσμία - Κανονισμός (ΕΚ) 2398/97 - Οριστικός δασμός αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές βαμβακερών πανικών κρεβατιού, καταγωγής Αιγύπτου, Ινδίας και Πακιστάν - Κανονισμός (ΕΚ) 1515/2001 - Επιστροφή δασμών αντιντάμπινγκ καταβληθέντων δυνάμει κανονισμού ο οποίος κηρύχθηκε μεταγενεστέρως άκυρος - Έννοια του όρου «ανωτέρα βία» - Ημερομηνία γενέσεως της υποχρεώσεως για επιστροφή εισαγωγικών δασμών)
2012/C 227/03
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Αιτούν δικαστήριο
Tribunal d’instance de Roubaix
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Compagnie internationale pour la vente à distance (CIVAD) SA
κατά
Receveur des douanes de Roubaix, Directeur régional des douanes et droits indirects de Lille, Administration des douanes
Αντικείμενο
Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως — Tribunal d’instance de Roubaix — Ερμηνεία του άρθρου 236, παράγραφος 2, (εδάφια 2 και 3), του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα (ΕΕ L 302, σ. 1) — Αίτηση επιστροφής δασμών αντιντάμπινγκ που κατεβλήθησαν βάσει του κανονισμού (ΕΚ) 2398/97 του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 1997, για την επιβολή οριστικού δασμού αντιντάμπινγκ στις εισαγωγές βαμβακερών πανικών κρεβατιού, καταγωγής Αιγύπτου, Ινδίας και Πακιστάν (ΕΕ L 332, σ. 1), ο οποίος κηρύχθηκε εκ των υστέρων ανίσχυρος — Παρανομία που συνιστά περίπτωση ανωτέρας βίας — Χρονικό σημείο γενέσεως της υποχρεώσεως επιστροφής των δασμών
Διατακτικό
1)
Το άρθρο 236, παράγραφος 2, δεύτερο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92 του Συμβουλίου, της 12ης Οκτωβρίου 1992, περί θεσπίσεως κοινοτικού τελωνειακού κώδικα, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2700/2000 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 16ης Νοεμβρίου 2000, έχει την έννοια ότι ο παράνομος χαρακτήρας ενός κανονισμού δεν συνιστά περίπτωση ανωτέρας βίας σύμφωνα με τη διάταξη αυτή, δυνάμενη να παρατείνει την τριετή προθεσμία εντός της οποίας ένας εισαγωγέας μπορεί να ζητήσει την επιστροφή εισαγωγικών δασμών καταβληθέντων κατ’ εφαρμογή του κανονισμού αυτού.
2)
Το άρθρο 236, παράγραφος 2, τρίτο εδάφιο, του κανονισμού (ΕΟΚ) 2913/92, όπως τροποποιήθηκε με τον κανονισμό (ΕΚ) 2700/2000, έχει την έννοια ότι δεν επιτρέπει στις εθνικές τελωνειακές αρχές να προβούν σε αυτεπάγγελτη επιστροφή δασμών αντιντάμπινγκ, εισπραχθέντων κατ’ εφαρμογή κανονισμού της Ένωσης, στηριζόμενες στη διαπίστωση εκ μέρους του Οργάνου Επίλυσης Διαφορών της μη συμμορφώσεως του εν λόγω κανονισμού προς τη συμφωνία για την εφαρμογή του άρθρου VI της Γενικής Συμφωνίας Δασμών και Εμπορίου του 1994, που περιλαμβάνεται στο παράρτημα 1 Α της συμφωνίας για την ίδρυση του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), η οποία υπογράφηκε στο Μαρακές στις 15 Απριλίου 1994 και εγκρίθηκε με την απόφαση 94/800/ΕΚ του Συμβουλίου, της 22ας Δεκεμβρίου 1994, σχετικά με την εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Κοινότητας σύναψη των συμφωνιών που προήλθαν από τις πολυμερείς διαπραγματεύσεις του Γύρου της Ουρουγουάης (1986-1994), καθ’ όσον αφορά τα θέματα που εμπίπτουν στις αρμοδιότητές της.
(1) EE C 30 της 29.1.2011.
Full & Egal Universal Law Academy