28.7.2012
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 227/2
Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 14 czerwca 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Tribunal d'instance de Roubaix — Francja) — Compagnie internationale pour la vente à distance (CIVAD) SA przeciwko Receveur des douanes de Roubaix, Directeur régional des douanes et droits indirects de Lille, Administration des douanes
(Sprawa C-533/10) (1)
(Wspólnotowy kodeks celny - Artykuł 236 ust. 2 - Zwrot należności celnych pobranych niezgodnie z prawem - Termin - Rozporządzenie (WE) nr 2398/97 - Ostateczne cło antydumpingowe z tytułu przywozu bawełnianej bielizny pościelowej pochodzącej z Egiptu, Indii oraz Pakistanu - Rozporządzenie (WE) nr 1515/2001 - Zwrot ceł antydumpingowych uiszczonych na podstawie rozporządzenia, które zostało później uznane za nieważne - Pojęcie siły wyższej - Chwila powstania obowiązku zwrotu należności celnych przywozowych)
2012/C 227/03
Język postępowania: francuski
Sąd krajowy
Tribunal d'instance de Roubaix
Strony w postępowaniu przed sądem krajowym
Strona skarżąca: Compagnie internationale pour la vente à distance (CIVAD) SA
Strona pozwana: Receveur des douanes de Roubaix, Directeur régional des douanes et droits indirects de Lille, Administration des douanes
Przedmiot
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Tribunal d'instance de Roubaix — Wykładnia art. 236 ust. 2 akapit drugi i trzeci rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks celny (Dz.U. L 302, s. 1) — Wniosek o zwrot ceł antydumpingowych uiszczonych na podstawie rozporządzenia Rady (WE) nr 2398/97 z dnia 28 listopada 1997 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz bawełnianej bielizny pościelowej pochodzącej z Egiptu, Indii i Pakistanu (Dz.U. L 332, s. 1), uznanego później za nieważne — Bezprawność jako wypadek siły wyższej — Chwila powstania obowiązku zwrotu należności celnych
Sentencja
1)
Artykuł 236 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego wspólnotowy kodeks celny w brzmieniu zmienionym na mocy rozporządzenia (WE) nr 2700/2000 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 listopada 2000 r. należy interpretować w ten sposób, że niezgodność rozporządzenia z prawem nie stanowi przejawu siły wyższej w rozumieniu tego przepisu, pozwalającej na przedłużenie trzyletniego terminu, w którym importer może wystąpić o zwrot należności celnych uiszczonych w oparciu o to rozporządzenie.
2)
Artykuł 236 ust. 2 akapit trzeci rozporządzenia (EWG) nr 2913/92 w brzmieniu zmienionym na mocy rozporządzenia (WE) nr 2700/2000 należy interpretować w ten sposób, że przepis ten nie zezwala krajowym organom celnym na dokonanie z urzędu zwrotu ceł antydumpingowych pobranych zgodnie z unijnym rozporządzeniem na tej podstawie, że Organ ds. Rozstrzygania Sporów uznał, iż rozporządzenie to jest niezgodne z porozumieniem o stosowaniu artykułu VI Układu ogólnego w sprawie taryf celnych i handlu z 1994 r., zawartego w załączniku 1A do Porozumienia ustanawiającego Światową Organizację Handlu (WTO), podpisanego w Marrakeszu w dniu 15 kwietnia 1994 r. i zatwierdzonego decyzją Rady 94/800/WE z dnia 22 grudnia 1994 r. dotyczącą zawarcia w imieniu Wspólnoty Europejskiej w dziedzinach wchodzących w zakres jej kompetencji, porozumień, będących wynikiem negocjacji wielostronnych w ramach Rundy Urugwajskiej (1986–1994).
(1) Dz.U. C 30 z 29.1.2011.
Full & Egal Universal Law Academy