22.9.2012
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 287/6
Απόφαση του Δικαστηρίου (τέταρτο τμήμα) της 12ης Ιουλίου 2012 [αίτηση του Judecătoria Călărași (Ρουμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — SC Volksbank România SA κατά Autoritatea Națională pentru Protecția Consumatorilor — Comisariatul Județean pentru Protecția Consumatorilor Călărași (CJPC)
(Υπόθεση C-602/10) (1)
(Προστασία των καταναλωτών - Συμβάσεις καταναλωτικής πίστεως - Οδηγία 2008/48/ΕΚ - Άρθρα 22, 24 και 30 - Εθνική κανονιστική ρύθμιση σκοπούσα στη μεταφορά της εν λόγω οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο - Δυνατότητα εφαρμογής της επί συμβάσεων μη καλυπτομένων από το καθ’ ύλην και κατά χρόνον πεδίο εφαρμογής της οδηγίας - Μη προβλεπόμενες από την ίδια οδηγία υποχρεώσεις - Περιορισμός των τραπεζικών προμηθειών τις οποίες δύναται να εισπράξει ο δανειστής - Άρθρα 56 ΣΛΕΕ, 58 ΣΛΕΕ και 63 ΣΛΕΕ - Υποχρέωση θεσπίσεως, στο εθνικό δίκαιο, πρόσφορων και αποτελεσματικών διαδικασιών εξωδικαστικής επιλύσεως των διαφορών)
2012/C 287/09
Γλώσσα διαδικασίας: η ρουμανική
Αιτούν δικαστήριο
Judecătoria Călărași
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
SC Volksbank România SA
κατά
Autoritatea Națională pentru Protecția Consumatorilor — Comisariatul Județean pentru Protecția Consumatorilor Călărași (CJPC)
Αντικείμενο
Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Judecătoria Călărași — Ερμηνεία των άρθρων 22, παράγραφος 1, 24, παράγραφος 1, και 30, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστεως και την κατάργηση της οδηγίας 87/102/ΕΟΚ του Συμβουλίου (ΕΕ L 133, σ. 66) — Ερμηνεία των άρθρων 56, 58 και 63, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ — Εφαρμογή rationae temporis της εθνικής νομοθεσίας περί μεταφοράς της οδηγίας — Αθέτηση της υποχρεώσεως κινήσεως κατάλληλων και αποτελεσματικών διαδικασιών εξωδικαστικής επιλύσεως των διαφορών — Εφαρμογή rationae materiae της εθνικής νομοθεσίας περί μεταφοράς της οδηγίας — Επιπρόσθετες και μη προβλεπόμενες από την οδηγία υποχρεώσεις βαρύνουσες τα πιστωτικά ιδρύματα
Διατακτικό
1)
Δεν αντιβαίνει στο άρθρο 22, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 23ης Απριλίου 2008, για τις συμβάσεις καταναλωτικής πίστεως και την κατάργηση της οδηγίας 87/102/ΕΟΚ του Συμβουλίου, εθνικό μέτρο, σκοπούν στη μεταφορά της εν λόγω οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο, το οποίο περιλαμβάνει στο καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής του συμβάσεις καταναλωτικής πίστεως, όπως οι επίδικες στο πλαίσιο της κύριας δίκης, αντικείμενο των οποίων είναι η χορήγηση καταναλωτικής πίστεως διασφαλιζόμενης μέσω ακινήτου αγαθού, τη στιγμή μάλιστα κατά την οποία παρόμοιες συμβάσεις αποκλείονται ρητώς από το καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής της ανωτέρω οδηγίας δυνάμει του άρθρου 2, παράγραφος 2, στοιχείο α', αυτής.
2)
Δεν αντιβαίνει στο άρθρο 30, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/48 εθνικό μέτρο, σκοπούν στη μεταφορά της εν λόγω οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο, το οποίο ορίζει το κατά χρόνον πεδίο εφαρμογής του κατά τρόπον ώστε το εν λόγω μέτρο να εφαρμόζεται επίσης και επί συμβάσεων καταναλωτικής πίστεως, όπως οι επίδικες στο πλαίσιο της κύριας δίκης, οι οποίες αποκλείονται από το καθ’ ύλην πεδίο εφαρμογής της οδηγίας και δεν ήσαν εν ισχύι κατά τον χρόνο ενάρξεως ισχύος του εν λόγω εθνικού μέτρου.
3)
Δεν αντιβαίνει στο άρθρο 22, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/48 εθνικό μέτρο, σκοπούν στη μεταφορά της εν λόγω οδηγίας στο εσωτερικό δίκαιο, το οποίο επιβάλλει μη προβλεπόμενες με την εν λόγω οδηγία υποχρεώσεις στα πιστωτικά ιδρύματα όσον αφορά τις μορφές προμηθειών τις οποίες αυτά δύνανται να εισπράττουν στο πλαίσιο συμβάσεων καταναλωτικής πίστεως εμπιπτουσών στο πεδίο εφαρμογής του εν λόγω μέτρου.
4)
Δεν προσκρούει στους κανόνες της Συνθήκης ΛΕΕ επί θεμάτων ελεύθερης παροχής των υπηρεσιών διάταξη του εθνικού δικαίου απαγορεύουσα στα πιστωτικά ιδρύματα να εισπράττουν ορισμένες τραπεζικές προμήθειες.
5)
Δεν αντιβαίνει στο άρθρο 24, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/48 νομικός κανόνας περιλαμβανόμενος στο εθνικό μέτρο περί μεταφοράς της οδηγίας αυτής στην εσωτερική έννομη τάξη, ο οποίος, επί διαφορών καταναλωτικής πίστεως, παρέχει στους καταναλωτές τη δυνατότητα να απευθύνονται ευθέως σε αρχή προστασίας των καταναλωτών, η οποία δύναται ακολούθως να επιβάλει κυρώσεις στα πιστωτικά ιδρύματα λόγω μη τηρήσεως του συγκεκριμένου εθνικού μέτρου, χωρίς να οφείλουν προηγουμένως να προστρέχουν στις προβλεπόμενες από την εθνική νομοθεσία διαδικασίες εξωδικαστικής επιλύσεως τέτοιων διαφορών.
(1) ΕΕ C 89 της 19.3.2011.
Full & Egal Universal Law Academy