30.6.2012
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 194/6
Διάταξη του Δικαστηρίου (όγδοο τμήμα) της 29ης Μαρτίου 2012 [αίτηση του Corte suprema di cassazione (Ιταλία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Ministero dell'Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate κατά Safilo Spa
(Υπόθεση C-529/10) (1)
(Άρθρο 104, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας - Άμεση φορολογία - Περάτωση των δικών που εκκρεμούν ενώπιον του δικαστηρίου που αποφαίνεται σε τελευταίο βαθμό σε φορολογικές υποθέσεις - Κατάχρηση δικαιώματος - Άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ - Ελευθερίες που κατοχυρώνει η Συνθήκη - Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων - Κρατικές ενισχύσεις - Υποχρέωση διασφαλίσεως της ουσιαστικής εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης)
2012/C 194/09
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Αιτούν δικαστήριο
Corte suprema di cassazione
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Αναιρεσείοντες: Ministero dell’Economia e delle Finanze, Agenzia delle Entrate
Αναιρεσίβλητη: Safilo Spa
Αντικείμενο
Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Corte suprema di cassazione — Φόρος εταιριών — Εθνική νομοθεσία που προβλέπει διαφορετικό ποσοστό φόρου επί των μερισμάτων των εταιριών, ανάλογα με τον τόπο της έδρας τους — Εμπορική συναλλαγή με τη συμμετοχή εταιριών που εδρεύουν στην Ιταλία και εταιριών που έχουν την έδρα τους στην αλλοδαπή — Απόφαση της διοικητικής αρχής να επιβάλει τους φόρους που οφείλονται στην περίπτωση εταιριών που εδρεύουν στην αλλοδαπή — Έννοια της καταχρήσεως δικαιώματος, όπως διαμορφώθηκε με την απόφαση C- 255/02, Halifax κ.λπ. — Εφαρμογή σε μη εναρμονισμένους εθνικούς φόρους, όπως οι άμεσοι φόροι
Διατακτικό
Το δίκαιο της Ένωσης, και ειδικότερα η αρχή της απαγορεύσεως της καταχρήσεως δικαιώματος, το άρθρο 4, παράγραφος 3, ΣΕΕ, οι ελευθερίες που κατοχυρώνονται από τη Συνθήκη ΛΕΕ, η αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων, οι κανόνες περί κρατικών ενισχύσεων καθώς και η υποχρέωση διασφαλίσεως της ουσιαστικής εφαρμογής του δικαίου της Ένωσης, έχει την έννοια ότι δεν αντιβαίνει στο δίκαιο αυτό η εφαρμογή, σε υπόθεση όπως αυτή της κύριας δίκης που αφορά την άμεση φορολογία, εθνικής διατάξεως που προβλέπει την περάτωση των δικών που εκκρεμούν ενώπιον του δικαστηρίου που αποφαίνεται σε τελευταίο βαθμό σε φορολογικές υποθέσεις, μέσω της καταβολής ποσού ίσου προς το 5 % της αξίας της διαφοράς, όταν οι δίκες αυτές αφορούν προσφυγή ασκηθείσα ενώπιον του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου περισσότερο από δέκα έτη πριν από την ημερομηνία ενάρξεως της ισχύος της διατάξεως αυτής και η φορολογική αρχή έχει ηττηθεί ενώπιον τόσο του πρωτοβάθμιου όσο και του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου.
(1) ΕΕ C 30 της 29.1.2011.
Full & Egal Universal Law Academy