19.6.2010
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 161/22
Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Arbeidshof te Antwerpen — Afdeling Hasselt (Βέλγιο) στις 31 Μαρτίου 2010 — Dai Cugini NV κατά Rijksdienst voor Sociale Zekerheid
(Υπόθεση C-151/10)
2010/C 161/31
Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
Αιτούν δικαστήριο
Arbeidshof te Antwerpen — Afdeling Hasselt
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Εφεσείουσα: Dai Cugini NV.
Εφεσίβλητη: Rijksdienst voor Sociale Zekerheid.
Προδικαστικά ερωτήματα
1)
Είναι οι εθνικές διατάξεις, δηλαδή το τεκμήριο του άρθρου 22ter του νόμου της 27ης Ιουνίου 1969 περί αναθεωρήσεως του νομοθετικού διατάγματος της 28ης Δεκεμβρίου 1944 για την κοινωνική ασφάλιση των εργαζομένων (του λεγόμενου νόμου RSZ) και του άρθρου 171 του προγραμματικού νόμου της 22ας Δεκεμβρίου 1989, όπως έχουν τροποποιηθεί διαδοχικά, συμβατές με τις διατάξεις του κοινοτικού δικαίου και με την οδηγία 97/81/ΕΚ (1) του Συμβουλίου της 15ης Δεκεμβρίου 1997, και ειδικότερα με τη ρήτρα 5, παράγραφος 1, στοιχείο α', η οποία αναφέρει ότι, στο πλαίσιο της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων μεταξύ εργαζομένων μερικής απασχολήσεως και εργαζομένων πλήρους απασχολήσεως, τα κράτη μέλη δύνανται, κατόπιν διαβουλεύσεως με τους κοινωνικούς εταίρους σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία ή πρακτική, να εντοπίζουν, να αντιμετωπίζουν και, όπου είναι αναγκαίο, να εξαλείφουν εμπόδια νομικής ή διοικητικής φύσεως που μπορούν να περιορίσουν τις ευκαιρίες εργασίας κατά μερική απασχόληση;
2)
Είναι οι εθνικές διατάξεις, κατά τις οποίες οι εργοδότες οφείλουν να συντάσσουν και να τηρούν σωρεία κοινωνικών εγγράφων σύμφωνα με τα άρθρα 157 έως 169 του προγραμματικού νόμου της 22ας Δεκεμβρίου 1989 και κατά τις οποίες η μη τήρηση των πιο πάνω υποχρεώσεων επιφέρει ποινικές κυρώσεις και δύναται να επισύρει διοικητικά πρόστιμα καθώς και αστικές κυρώσεις, συμβατές με τις διατάξεις του κοινοτικού δικαίου και με την οδηγία 97/81/ΕΚ του Συμβουλίου της 15ης Δεκεμβρίου 1997, και ειδικότερα με τη ρήτρα 5, παράγραφος 1, στοιχείο α', η οποία αναφέρει ότι, στο πλαίσιο της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων μεταξύ εργαζομένων μερικής απασχολήσεως και εργαζομένων πλήρους απασχολήσεως, τα κράτη μέλη δύνανται, κατόπιν διαβουλεύσεως με τους κοινωνικούς εταίρους σύμφωνα με την εθνική νομοθεσία ή πρακτική, να εντοπίζουν, να αντιμετωπίζουν και, όπου είναι αναγκαίο, να εξαλείφουν εμπόδια νομικής ή διοικητικής φύσεως που μπορούν να περιορίσουν τις ευκαιρίες εργασίας κατά μερική απασχόληση;
(1) Οδηγία 97/81/ΕΚ του Συμβουλίου, της 15ης Δεκεμβρίου 1997, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία μερικής απασχολήσεως που συνήφθη από την UNICE, το CEEP και τη CES (ΕΕ 1998, L 14, σ. 9).
Full & Egal Universal Law Academy