5.6.2010
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 148/21
Αναίρεση που άσκησε στις 6 Απριλίου 2010 ο Karen Goncharov κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 21 Ιανουαρίου 2010 στην υπόθεση T-34/07, Karen Goncharov κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), αντίδικος ενώπιον του τμήματος προσφυγών του ΓΕΕΑ: DSB
(Υπόθεση C-156/10 P)
2010/C 148/32
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Διάδικοι
Αναιρεσείων: Karen Goncharov (εκπρόσωποι: A. Späth και G. N. Hasselblatt, δικηγόροι)
Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα), DSB
Αιτήματα του αναιρεσείοντος
Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
1)
να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Ιανουαρίου 2010 (υπόθεση T-34/07),
2)
να ακυρώσει την απόφαση του δεύτερου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ) της 4ης Δεκεμβρίου 2006 (υπόθεση R 1330/2005-2) και
3)
να καταδικάσει το ΓΕΕΑ στα δικαστικά έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου, του Δικαστηρίου και του τμήματος προσφυγών, καθώς και στα έξοδα στα οποία υποβλήθηκε ο αναιρεσείων.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 21ης Ιανουαρίου 2010 (T-34/07) πρέπει να αναιρεθεί, καθότι προσβάλλει την διάταξη περί αρνήσεως καταχωρίσεως εξαιτίας ύπαρξης σχετικών απόλυτων λόγων απαραδέκτου του άρθρου 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του Κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου της 20ής Δεκεμβρίου 1993 για το κοινοτικό σήμα (που αντικαταστάθηκε από τον Κανονισμό (ΕΚ) 207/2009 του Συμβουλίου της 26ης Φεβρουαρίου 2009 για το κοινοτικό σήμα).
Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά την εφαρμογή των γενικών αρχών περί εκτιμήσεως του κινδύνου συγχύσεως. Ειδικότερα, το Γενικό Δικαστήριο δεν προέβη σε σφαιρική εκτίμηση των παραγόντων της παρούσας υποθέσεως, καθότι δεν έλαβε υπόψη ότι τα επίμαχα σήματα αποτελούνται από αρκτικόλεξα.
Το Γενικό Δικαστήριο στήριξε τελικά την απόφασή του μόνον σε δίδαγμα της κοινής πείρας, κατά το οποίο ο καταναλωτής προσδίδει συνήθως μεγαλύτερη σημασία στο πρώτο τμήμα των λέξεων. Επομένως η διαφορά στη μορφή του γράμματος «W» στο αμφισβητούμενο σήμα δεν επαρκεί ούτως ώστε να αρθεί η οπτική και φωνητική ομοιότητα.
Το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του το γεγονός ότι τα αντιπαρατιθέμενα σήματα δεν συνιστούν λέξεις, αλλά αρκτικόλεξα. Από το σκεπτικό της αποφάσεως αποδεικνύεται ότι το Γενικό Δικαστήριο δεν προέβη σε συνολική εξέταση του κινδύνου συγχύσεως, αλλά αντιθέτως βασίστηκε μόνον σε δίδαγμα της κοινής πείρας, το οποίο ουδόλως εφαρμόζεται στην υπό κρίση υπόθεση.
Τουτέστιν, σε περίπτωση αρκτικόλεξων, ο καταναλωτής έχει την συνήθεια να εφιστά την προσοχή του σε κάθε μεμονωμένο γράμμα. Διδάγματα της κοινής πείρας περί λεκτικών σημάτων αποτελούμενων από λέξεις δεν μπορούν επομένως να εφαρμόζονται εξίσου σε λεκτικά σήματα που αποτελούνται από αρκτικόλεξα.
Full & Egal Universal Law Academy