17.7.2010
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 195/6
Αναίρεση που άσκησε στις 30 Απριλίου 2010 ο Heinz Helmuth Eriksen κατά της διατάξεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 24 Μαρτίου 2010 στην υπόθεση T-516/08, Heinz Helmuth Eriksen κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
(Υπόθεση C-205/10 P)
2010/C 195/10
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείων: Heinz Helmuth Eriksen (εκπρόσωπος: I. Anderson, Advocate)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα του αναιρεσείοντος
Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει στο σύνολό της τη διάταξη του Γενικού Δικαστηρίου της 24ης Μαρτίου 2010 με την οποία απορρίφθηκε η αγωγή του αναιρεσείοντος ως προδήλως απαράδεκτη και καταδικάστηκε αυτός στα δικαστικά έξοδα,
—
να αποφανθεί επί της αγωγής του αναιρεσείοντος και να υποχρεώσει την Επιτροπή να καταβάλει στον αναιρεσείοντα
α)
το ποσό των 800 000 ευρώ ή οποιοδήποτε άλλο ποσό κρίνει δίκαιο για παρελθόντα, ενεστώτα ή μέλλοντα προβλήματα υγείας και για την επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσής του λόγω σοβαρών βλαβών της υγείας του που οφείλονται στην αυθαίρετη και παράνομη άρνηση της Επιτροπής να εξασφαλίσει την εφαρμογή του προβλεπόμενου από την οδηγία 96/29 (1) συστήματος ιατρικής παρακολούθησης όσον αφορά ασθένειες που συνδέονται με την ακτινοβολία, στις περιπτώσεις εργαζόμενων που μετείχαν στις ομάδες έκτακτης παρεμβάσεως στο Thule,
β)
να καταβάλει στον αναιρεσείοντα ή στα ιδρύματα παροχής ιατρικής περίθαλψης ή στα άτομα που προσφέρουν υπηρεσίες φροντίδας τις μελλοντικές δαπάνες στις οποίες θα υποβληθεί ο αναιρεσείων για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη προς ανακούφιση ή θεραπεία των προαναφερθέντων στην παράγραφο α) προβλημάτων υγείας του, οι οποίες δεν αποδίδονται σ’ αυτόν μέσω του εθνικού συστήματος υγείας του κράτους μέλους του,
γ)
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
1)
Το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένα απέρριψε ως απαράδεκτη την αφορώσα εξωσυμβατική ευθύνη αγωγή του αναιρεσείοντος, καθόσον παραμόρφωσε τόσο τα αιτήματα όσο και τα επιχειρήματά του. Συνεπεία της παραμορφώσεως αυτής, το Γενικό Δικαστήριο δεν έκρινε παράνομη την αυθαίρετη και στηριζόμενη επί προφάσεων άρνηση της Επιτροπής να ενεργήσει –η οποία κατέστησε άνευ περιεχομένου τους ενιαίους κανόνες για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων και του πληθυσμού σε περίπτωση σχετικών με τις ακτινοβολίες ατυχημάτων που προκαλούνται από τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας για στρατιωτικούς σκοπούς.
2)
Μη εφαρμογή αρχών δικαίου κοινών στα κράτη μέλη — Το Γενικό Δικαστήριο δεν εξέτασε τον παράνομο χαρακτήρα της ελλείψεως επιμέλειας και χρηστής διοικήσεως που επέδειξε η Επιτροπή όσον αφορά αρχές δικαίου κοινές στα συστήματα των κρατών μελών σχετικές με τη θεμελίωση της ευθύνης της Διοικήσεως για ζημία προκληθείσα σε ιδιώτες, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 188 της Συνθήκης ΕΚΑΕ.
3)
Εσφαλμένη άσκηση, όσον αφορά το παραδεκτό της καταγγελίας σχετικά με τους κανόνες για την προστασία της υγείας, των εξουσιών της Επιτροπής προς χορήγηση κατ’ εξαίρεση απαλλαγής στο πλαίσιο του δικαίου του ανταγωνισμού — Περαιτέρω, το Γενικό Δικαστήριο διατύπωσε εσφαλμένη κρίση όσον αφορά την εκ μέρους της Επιτροπής χορήγηση στρατιωτικής απαλλαγής, σε σχέση με το πυρηνικό ατύχημα στο Thule, από τις διατάξεις της οδηγίας περί προστασίας της υγείας, υπό το φως της ευρείας διακριτικής ευχέρειας της Επιτροπής για τη διαμόρφωση της πολιτικής ανταγωνισμού της ΕΕ δια της κατά διακριτική ευχέρεια χορηγήσεως απαλλαγών σε παράνομες εμπορικές συμφωνίες. Με τον τρόπο αυτό η Επιτροπή δεν έλαβε υπόψη αποφάσεις του Δικαστηρίου περί του παραδεκτού σε άλλους τομείς ενδιαφέροντος της ΕΕ, στο πλαίσιο των οποίων η Επιτροπή δεν διαθέτει τέτοια διακριτική ευχέρεια και σε σχέση με τους οποίους οι ισχυρισμοί περί παραλείψεως της Επιτροπής να ενεργήσει δεν οδηγούν σε απόρριψη της αιτήσεως ως προφανώς απαράδεκτης.
Το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη το γεγονός ότι η Επιτροπή δεν διαθέτει εξαιρετική και απόλυτη διακριτική ευχέρεια όσον αφορά την επιβολή των ενιαίων κανόνων για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας, στο μέτρο που η Συνθήκη ΕΚΑΕ οριοθετεί περιοριστικώς την εξουσία της Επιτροπής προς χορήγηση απαλλαγών και προβλέπει ειδικώς μηχανισμούς των οποίων οι ιδιώτες μπορούν να κάνουν χρήση, προκειμένου να καταγγείλουν παράλειψη της διοικήσεως να ενεργήσει σε τομείς στους οποίους παρέχεται προστασία στους ιδιώτες. Η περίπτωση αυτή περιλαμβάνει καταστάσεις στις οποίες η άρνηση προς ενέργεια έχει περιέλθει σε κάποιον τρίτο.
4)
Παράλειψη του Γενικού Δικαστηρίου να εξετάσει κατά πόσον η άρνηση της Επιτροπής να ενεργήσει παραβιάζει τον περιλαμβανόμενο στη Συνθήκη ΕΚΑΕ σκοπό της προστασίας των εργαζομένων και του πληθυσμού
Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε περαιτέρω σε σφάλμα κατά το μέτρο που δεν εξέτασε αν η άρνηση της Επιτροπής να ενεργήσει παραβίαζε τους σκοπούς της Συνθήκης ΕΚΑΕ περί θεσπίσεως και εφαρμογής ενιαίων κανόνων για την προστασία της υγείας και της ασφάλειας των εργαζομένων και του πληθυσμού από τις μακροπρόθεσμες συνέπειες των ιοντιζουσών ακτινοβολιών. Ενεργώντας κατ’ αυτόν τρόπο, το Γενικό Δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη το επιτακτικό, σύμφωνα με τη Συνθήκη ΕΚΑΕ, καθήκον της Επιτροπής, να διασφαλίζει την ορθή εφαρμογή των διατάξεων της Συνθήκης, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται η σχετική με την αρχή της προφύλαξης.
(1) Οδηγία 96/29/Ευρατόμ του Συμβουλίου, της 13ης Μαΐου 1996, για τον καθορισμό των βασικών κανόνων ασφάλειας για την προστασία της υγείας των εργαζομένων και του πληθυσμού από τους κινδύνους που προκύπτουν από ιονίζουσες ακτινοβολίες (ΕΕ L 159, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy