3.7.2010
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 179/26
Αναίρεση που άσκησε στις 6 Μαΐου 2010 η Lufthansa AirPlus Servicekarten GmbH κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 3 Μαρτίου 2010 στην υπόθεση T-321/07: Lufthansa AirPlus Servicekarten GmbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
(Υπόθεση C-216/10 P)
2010/C 179/42
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Lufthansa AirPlus Servicekarten GmbH (εκπρόσωποι: R. Kunze και G. Würtenberger, Rechtsanwälte)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)· Applus Servicios Tecnológicos, SL
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 3ης Μαρτίου 2010, στην υπόθεση T-321/07, Lufthansa AirPlus Servicekarten GmbH κατά ΓΕΕΑ — Applus Servicios Tecnológicos, SL (αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση), με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε την προσφυγή κατά της αποφάσεως του δευτέρου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα) (ΓΕΕΑ), της 7ης Ιουνίου 2007, με την οποία επικυρώθηκε η απόφαση του τμήματος ανακοπών περί απορρίψεως της ανακοπής κατά της αιτήσεως καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος υπ’ αριθ. 002 933 356·
—
μετά την περάτωση της έγγραφης διαδικασίας, να ορίσει ακρόαση ενώπιον του Δικαστηρίου·
—
να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου πρέπει να αναιρεθεί για τους ακόλουθους λόγους:
—
το Γενικό Δικαστήριο εσφαλμένως επικύρωσε την κρίση του τμήματος προσφυγών όσον αφορά τα κριτήρια βάσει των οποίων εκτιμάται η πιθανότητα κινδύνου συγχύσεως, σύμφωνα με το άρθρο 8, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού για το κοινοτικό σήμα (1) (στο εξής: ΚΚΣ)·
—
το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε διότι δεν εξέτασε την ανακοπή της αναιρεσείουσας βάσει του άρθρου 8, παράγραφος 5, ΚΚΣ·
—
το Γενικό Δικαστήριο παρέβη το άρθρο 75 ΚΚΣ αποφαινόμενο ότι το τμήμα προσφυγών δικαιούνταν να μην εξετάσει ενδελεχώς τα λοιπά επιχειρήματα της αναιρεσείουσας, ιδίως αυτά που αφορούν τον διακριτικό χαρακτήρα του προγενέστερου σήματος της αναιρεσείουσας, «για λόγους οικονομίας της δίκης»·
—
η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση αντίκειται στο άρθρο 76 ΚΚΣ·
—
το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε δεχόμενο ότι το ΓΕΕΑ, παραλείποντας να ενημερώσει την αναιρεσείουσα για την αλλαγή του δικαιούχου των αιτήσεων καταχωρίσεως κοινοτικού σήματος και, ως εκ τούτου, στερώντας της τη δυνατότητα να υποβάλει παρατηρήσεις για την αλλαγή διαδίκου, δεν προσέβαλε το δικαίωμα της αναιρεσείουσας για δίκαιη δίκη·
—
το Γενικό Δικαστήριο εξέδωσε διάταξη περί διακανονισμού των δικαστικών εξόδων, η οποία δεν συνάδει προς τις οικείες διατάξεις του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα (ΕΕ L 11, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy