31.7.2010
NL
Publicatieblad van de Europese Unie
C 209/14
Beroep ingesteld op 6 mei 2010 — Europese Commissie/Portugese Republiek
(Zaak C-220/10)
2010/C 209/22
Procestaal: Portugees
Partijen
Verzoekende partij: Europese Commissie (vertegenwoordigers: P. Guerra e Andrade en S. Pardo Quintillán, gemachtigden)
Verwerende partij: Portugese Republiek
Conclusies
—
vaststellen dat de Portugese Republiek
—
door alle kustwateren van het eiland Madeira en alle kustwateren van het eiland Porto Santo als minder kwetsbare gebieden aan te wijzen, zonder toepassing te geven aan de criteria van bijlage II bij richtlijn 91/271/EEG (1) in samenhang met artikel 6, lid 1, daarvan en met name zonder grondige studies te hebben verricht waaruit blijkt dat de respectieve lozingen geen nadelige invloed op het milieu hebben, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens genoemde bepalingen van die richtlijn;
—
door de lozingen van stedelijk afvalwater van agglomeraties met een inwonerequivalent van meer dan 10 000, zoals het geval is met de agglomeraties van Funchal en Câmara de Lobos, in de kustwateren van het eiland Madeira, aan een behandeling te onderwerpen die minder ver gaat dan in artikel 4 van richtlijn 91/271/EEG is voorgeschreven, zonder grondige studies te hebben verricht waaruit blijkt dat de respectieve lozingen geen nadelige invloed op het milieu hebben, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens artikel 6, lid 2, van die richtlijn;
—
door niet ervoor te zorgen dat, wat de agglomeratie van Albufeira/Armação de Pêra betreft, die agglomeratie voorzien is van een opvangsysteem voor stedelijk afvalwater, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 3 van richtlijn 91/271/EEG, en evenmin ervoor te zorgen dat dat water aan een behandeling wordt onderworpen die verder gaat dan de in artikel 4 bedoelde behandeling, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 5 van die richtlijn, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens genoemde artikelen 3 en 5;
—
door niet ervoor te zorgen dat, wat de agglomeratie van Beja betreft, het stedelijk afvalwater van die agglomeratie aan een behandeling wordt onderworpen die verder gaat dan de in artikel 4 van richtlijn 91/271/EEG bedoelde behandeling, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 5 van die richtlijn, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens genoemd artikel 5;
—
door niet ervoor te zorgen dat, wat de agglomeratie van Chaves betreft, het stedelijk afvalwater van die agglomeratie aan een behandeling wordt onderworpen die verder gaat dan de in artikel 4 van richtlijn 91/271/EEG bedoelde behandeling, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 5 van die richtlijn, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens genoemd artikel 5;
—
door niet ervoor te zorgen dat, wat vijf agglomeraties in het estuarium van de rivier de Taag — namelijk Barreiro/Moita, Fernão Ferro, Montijo, Quinta do Conde en Seixal — betreft, die agglomeraties voorzien zijn van een opvangsysteem voor stedelijk afvalwater, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 3 van richtlijn 91/271/EEG, en evenmin ervoor te zorgen dat, wat zes agglomeraties betreft die hun afvalwater lozen op de linkeroever van het estuarium van de Taag — namelijk Barreiro/Moita, Corroios/Quinta da Bomba, Fernão Ferro, Montijo, Quinta do Conde en Seixal — dat water aan een behandeling wordt onderworpen die verder gaat dan de in artikel 4 bedoelde behandeling, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 5 van die richtlijn, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens genoemde artikelen 3 en 5;
—
door niet ervoor te zorgen dat, wat de agglomeratie van Elvas betreft, het stedelijk afvalwater van die agglomeratie aan een behandeling wordt onderworpen die verder gaat dan de in artikel 4 van richtlijn 91/271/EEG bedoelde behandeling, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 5 van die richtlijn, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens genoemd artikel 5;
—
door niet ervoor te zorgen dat, wat de agglomeratie van Tavira betreft, het stedelijk afvalwater van die agglomeratie aan een behandeling wordt onderworpen die verder gaat dan de in artikel 4 van richtlijn 91/271/EEG bedoelde behandeling, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 5 van die richtlijn, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens genoemd artikel 5;
—
door niet ervoor te zorgen dat, wat de agglomeratie van Viseu betreft, die agglomeratie voorzien is van een opvangsysteem voor stedelijk afvalwater, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 3 van richtlijn 91/271/EEG, en evenmin ervoor te zorgen dat dat water aan een behandeling wordt onderworpen die verder gaat dan de in artikel 4 bedoelde behandeling, in overeenstemming met het bepaalde in artikel 5 van die richtlijn, de verplichtingen niet is nagekomen die op haar rusten krachtens genoemde artikelen 3 en 5;
—
de Portugese Republiek verwijzen in de kosten.
Middelen en voornaamste argumenten
Er zijn verschillende agglomeraties die niet voldoen aan de voorschriften van de richtlijn: zeven agglomeraties voldoen niet aan de voorschriften van artikel 3 en nog eens twaalf niet aan die van artikel 5.
Enkele van de betrokken agglomeraties onderwerpen hun afvalwater aan geen enkele behandeling.
Wat de lozingen van stedelijk afvalwater in kwetsbare gebieden betreft, schrijft de richtlijn een behandeling voor die verder gaat dan die welke is vereist voor in andere gebieden geloosd water.
Overeenkomstig deel B van bijlage II kan een mariene watermassa of marien gebied als een minder kwetsbaar gebied worden aangewezen wanneer de lozing van afvalwater geen nadelige invloed heeft op het milieu vanwege de morfologische, hydrologische of specifieke hydraulische omstandigheden in dat gebied.
Artikel 6, lid 2, van de richtlijn legt vast onder welke voorwaarden lozingen van stedelijk afvalwater in minder kwetsbare gebieden aan een minder vergaande behandeling mogen worden onderworpen. In dit artikel wordt met name bepaald dat lozingen van stedelijk afvalwater van agglomeraties met een inwonerequivalent van 10 000 tot 150 000 in kustwateren, enkel aan een minder vergaande behandeling mogen worden onderworpen wanneer uit grondige studies blijkt dat de respectieve lozingen geen nadelige invloed op het milieu hebben en de Commissie in kennis is gesteld van alle relevante informatie betreffende die studies.
(1) Richtlijn 91/271/EEG van de Raad van 21 mei 1991 inzake de behandeling van stedelijk afvalwater (PB L 135, blz. 40).
Full & Egal Universal Law Academy