31.7.2010
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 209/24
Προσφυγή της 18ης Μαΐου 2010 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Ιταλικής Δημοκρατίας
(Υπόθεση C-243/10)
2010/C 209/34
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: D. Grespan και B. Stromsky)
Καθής: Ιταλική Δημοκρατία
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναγνωρίσει ότι η Ιταλική Δημοκρατία, μη έχοντας λάβει εμπροθέσμως όλα τα αναγκαία μέτρα για την κατάργηση του καθεστώτος κρατικών ενισχύσεων που κρίθηκε παράνομο και ασύμβατο προς την εσωτερική αγορά με την απόφαση 2008/854/ΕΚ της Επιτροπής, της 2ας Ιουλίου 2008, σχετικά με την ενίσχυση «περιφερειακός νόμος 9 του 1998 — καταχρηστική χορήγηση της ενίσχυσης N 272/98» C 1/04 (πρώην NN 158/03 και CP 15/2003) [κοινοποιηθείσα στις 4 Ιουλίου 2008 υπό τον αριθμό Ε(2008) 2997 και δημοσιευθείσα στην ΕΕ L 302 της 13ης Νοεμβρίου 2008, σ. 9-18], παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 2, 3 και 4 της αποφάσεως αυτής και από τη Συνθήκη για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΣΛΕΕ)·
—
να καταδικάσει την Ιταλική Δημοκρατία στα δικαστικά έξοδα.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
1)
Με την απόφαση 2008/854 κρίθηκε ασύμβατο προς την εσωτερική αγορά το καθεστώς ενισχύσεων που απορρέει από τις διατάξεις της αποφάσεως του εκτελεστικού οργάνου της Περιφέρειας Σαρδηνίας (Regione Sardegna) αριθ. 33/6 της 27ης Ιουλίου 2000, σε συνδυασμό με τη διάταξη του άρθρου 2 του περιφερειακού νόμου 9 της 11ης Μαρτίου 1998, καθόσον το εν λόγω καθεστώς ενισχύσεων επιτρέπει τη χορήγηση ενισχύσεων που στερούνται αποτελέσματος που να συμβάλει στην παροχή κινήτρων. Κατά συνέπεια, με την ως άνω απόφαση, η Επιτροπή εντέλλεται την ανάκτηση των ενισχύσεων που χορηγήθηκαν δυνάμει του εν λόγω καθεστώτος (βλ. άρθρα 2 έως 4).
2)
Ωστόσο, από την παρεμβληθείσα έντονη αλληλογραφία μεταξύ των ιταλικών αρχών και της Επιτροπής, κατόπιν της κοινοποιήσεως της αποφάσεως 2008/854, προκύπτει ότι, περίπου δύο έτη μετά την έκδοση της εν λόγω αποφάσεως, οι ιταλικές αρχές δεν έχουν ακόμη προβεί στην ανάκτηση των παράνομων και ασύμβατων ενισχύσεων, οι οποίες χορηγήθηκαν δυνάμει του ως άνω καθεστώτος ενισχύσεων, ούτε των τόκων. Επομένως, είναι πρόδηλο ότι οι ακολουθηθείσες εθνικές διαδικασίες δεν ήσαν ικανές να καταστήσουν δυνατή την «άμεση και αποτελεσματική» ανάκτηση και, ως εκ τούτου, ότι η Ιταλία δεν τήρησε τις απορρέουσες από τα άρθρα 2 και 3 της αποφάσεως 2008/854 υποχρεώσεις της.
3)
Εξάλλου, προκύπτει ότι κανένα από τα πληροφοριακά στοιχεία, τα οποία ζητήθηκαν, δεν παρασχέθηκε από τις ιταλικές αρχές εντός της ταχθείσας με το άρθρο 4, παράγραφος 1, της αποφάσεως 2008/854 προθεσμίας. Επομένως, επιβάλλεται το συμπέρασμα ότι η Ιταλία δεν συμμορφώθηκε προς το άρθρο 4 της αποφάσεως.
Full & Egal Universal Law Academy