31.7.2010
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 209/29
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez The Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Zjednoczone Królestwo) w dniu 26 maja 2010 r. — Commissioners of Her Majesty's Revenue and Customs przeciwko The Rank Group PLC
(Sprawa C-260/10)
2010/C 209/40
Język postępowania: angielski
Sąd krajowy
The Upper Tribunal (Tax and Chancery Chamber) (Zjednoczone Królestwo)
Strony w postępowaniu przed sądem krajowym
Strona skarżąca: Commissioners of Her Majesty's Revenue and Customs
Strona pozwana: The Rank Group PLC
Pytania prejudycjalne
1)
W sytuacji, gdy państwo członkowskie w ramach swobodnego uznania przysługującego mu na podstawie art. 13 część B lit. f) szóstej dyrektywy VAT (1) objęło określone rodzaje automatów go gier losowych (zwane dalej „automatami do gier w rozumieniu części III”) zakresem podatku VAT, utrzymując jednocześnie w mocy zwolnienie odnoszące się do innych tego rodzaju automatów (obejmujących terminale do zakładów o ustalonych notowaniach, zwane dalej „FOBT”) i gdy zarzuca się temu państwu członkowskiemu, że naruszyło przez to zasadę neutralności podatkowej, czy porównując automaty do gier w rozumieniu części III i FOBT należy uznać za: i) przesądzające, lub ii) istotne, że:
a)
FOBT umożliwiały działania określone w prawie krajowym jako „zakłady” (lub działania, które właściwy organ regulacyjny, dla celów wykonywania przysługujących mu kompetencji regulacyjnych, skłonny był uznawać za „zakłady”), oraz
b)
automaty do gier w rozumieniu części III umożliwiały działania należące na gruncie prawa krajowego do innej kategorii, to znaczy do „gier”
a gry i zakłady były przedmiotem różnych systemów regulacji na gruncie przepisów tego państwa członkowskiego dotyczących kontroli i regulacji hazardu? Jeśli tak, to jakie są różnice pomiędzy wskazanymi systemami regulacyjnymi, które sąd krajowy powinien uwzględnić?
2)
Badając, czy zasada neutralności podatkowej wymaga takiego samego traktowania pod względem podatkowym obu rodzajów automatów wymienionych w pytaniu 1 (FOBT i automatów do gier w rozumieniu części III), jaki poziom abstrakcji powinien przyjąć sąd krajowy przy ocenie, czy produkty te są podobne? W szczególności, w jakim zakresie należy wziąć pod uwagę następujące kwestie:
a)
podobieństwa i różnice w dozwolonych wysokościach stawek i nagród pomiędzy FOBT i automatami do gier w rozumieniu części III;
b)
fakt, że na FOBT można było grać tylko w określonych rodzajach lokali, w stosunku do których wydano zezwolenie na oferowanie zakładów, innych niż lokale, w stosunku do których wydano zezwolenie na oferowanie gier, oraz podlegających innej regulacji (chociaż w lokalach, w stosunku do których wydano pozwolenie na oferowanie zakładów mogły być udostępnione jednocześnie FOBT i nie więcej niż dwa automaty do gier w rozumieniu części III);
c)
fakt, że prawdopodobieństwo wygrania nagrody na FOBT było bezpośrednio związane ze stałymi notowaniami podawanymi do publicznej wiadomości, podczas gdy prawdopodobieństwo wygranej na automatach do gier w rozumieniu części III mogło być w niektórych przypadkach zmieniane przez urządzenie gwarantujące określony procent zwrotu dla operatora i gracza w dłuższym okresie czasu;
d)
podobieństwa i różnice w formatach dostępnych na FOBT i automatach do gier w rozumieniu części III;
e)
podobieństwa i różnice pomiędzy FOBT i automatami do gier w rozumieniu części III pod względem interakcji, jaka mogła zaistnieć między graczem a urządzeniem;
f)
czy powyższe kwestie były znane ogółowi graczy korzystających z automatów, albo uznawane przez nich za mające znaczenie lub ważne;
g)
czy różnica w traktowaniu na gruncie podatku VAT jest uzasadniona w świetle którejś z powyższych okoliczności?
3)
Czy w sytuacji, gdy państwo członkowskie w ramach swobodnego uznania przysługującego mu na podstawie art. 13 część B lit. f) szóstej dyrektywy VAT zwolniło gry losowe z podatku VAT, lecz objęło nim określony rodzaj automatów do gier losowych:
a)
przysługuje mu co do zasady możliwość powołania się na argument o dołożeniu należytej staranności wobec zarzutu naruszenia przez nie zasady neutralności podatkowej?
b)
w razie udzielenia odpowiedzi twierdzącej, jakie czynniki są istotne dla oceny, czy dane państwo członkowskie może zastosować ten środek obrony?
(1) Szósta dyrektywa Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1).
Full & Egal Universal Law Academy