9.10.2010
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 274/14
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Consiglio di Stato (Włochy) w dniu 30 lipca 2010 r. — Elenca Srl przeciwko Ministero dell’Interno
(Sprawa C-385/10)
2010/C 274/21
Język postępowania: włoski
Sąd krajowy
Consiglio di Stato
Strony w postępowaniu przed sądem krajowym
Strona skarżąca: Elenca Srl
Strona pozwana: Ministero dell’Interno
Pytania prejudycjalne
1)
Czy okólnik zaskarżony w postępowaniu w pierwszej instancji oraz przytoczone w nim przepisy wewnętrzne [tj. okólnik włoskiego Ministerstwa Spraw Wewnętrznego z dnia 18 maja 2009 r. nr 4853 oraz dekretu ustawodawczy z dnia 2 kwietnia 2006 r. nr 152] są zgodne z prawem wspólnotowym oraz z ww. przepisami? W szczególności czy naruszają one zasady i reguły ustanowione w dyrektywie 89/106/EWG (1) odnoszącej się do wyrobów budowlanych, która nie nakłada obowiązku stosowania znaku CE i stanowi (w art. 6 ust. 1 i 2), że „państwa członkowskie nie będą utrudniać swobodnego przepływu, wprowadzania do obrotu lub wykorzystania na swoim terytorium wyrobów, które spełniają przepisy” zapewniając, by „wykorzystanie takich wyrobów zgodnie z ich przeznaczeniem nie było hamowane przez reguły lub warunki narzucane z pozycji monopolisty przez instytucje publiczne lub przez organizacje prywatne działające jako przedsiębiorstwa publiczne lub jako organy publiczne” i zezwalając „na wprowadzanie na rynek na swoim terytorium wyrobów, które nie są objęte art. 4 ust. 2, o ile spełniają one przepisy krajowe zgodne z Traktatem, do czasu, gdy europejskie specyfikacje techniczne, określone w rozdziałach II i III, będą stanowić inaczej”?
2)
Czy zaskarżony okólnik i przytoczone w nim przepisy krajowe naruszają w szczególności art. 28-31 traktatu o Wspólnocie Europejskiej, które zakazują ograniczeń w przywozie i środków o skutku równoważnym, w zakresie w jakim uzależniają wprowadzanie do obrotu produktu pochodzącego z innego państwa członkowskiego Wspólnoty, jak w niniejszym przypadku, od wymogu technicznego, a mianowicie umieszczeniu oznaczenia CE — które byłoby możliwe i zgodne z prawem tylko wtedy, gdyby istniała odpowiednia zharmonizowana norma — i w rzeczywistości uniemożliwiają przywóz i dystrybucję danego produktu we Włoszech, z naruszeniem zasad określonych w przytoczonych przepisach traktatu WE i prawa wspólnotowego, które gwarantują swobodę i konkurencję, ustanawiając zasady gwarantujące równe i niedyskryminacyjne traktowanie, a także przejrzystość, proporcjonalność i poszanowanie praw poszczególnych przedsiębiorstw?
3)
Czy ogół zasad wynikających z prawa wspólnotowego mających zapewnić efektywną konkurencję również w sektorze, którego dotyczy badany spór, nie powinien wymusić na ustawodawcy krajowym i krajowej administracji odstąpienia od przyjęcia przepisów wskazanych w ww. okólniku i dekrecie ustawodawczym nr 152/2006?
4)
Czy wreszcie gwarantowana prawem europejskim ochrona pluralizmu i konkurencji jest zapewniona przez ustawodawstwo krajowe, takie jak dekret ustawodawczy nr 152/2006 (w szczególności w odniesieniu do ’art. 285 i części II Załącznika IX, pkt 2.7 i 3.4), które przewiduje i ustanawia ww. ograniczenia?
(1) Dz.U. L 40, s. 12.
Full & Egal Universal Law Academy