9.10.2010
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 274/19
Αναίρεση που άσκησε στις 10 Αυγούστου 2010 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 9 Ιουνίου 2010 στην υπόθεση T-237/05, Éditions Odile Jacob SAS κατά Επιτροπής
(Υπόθεση C-404/10 P)
2010/C 274/30
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: B. Smulders, O. Beynet, και P. Costa de Oliveira)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Éditions Odile Jacob SAS, Lagardère SCA
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση του Πρωτοδικείου της 9ης Ιουνίου 2010 στην υπόθεση T-237/05, Éditions Odile Jacob SAS κατά Επιτροπής, καθόσον αυτή ακυρώνει την απόφαση της Επιτροπής, της 7ης Απριλίου 2005, με την οποία απορρίφθηκε αίτηση προσβάσεως σε έγγραφα που αφορούσαν διαδικασία ελέγχου πράξεων συγκεντρώσεως επιχειρήσεων αριθ. COMP/M.2978·
—
να απορρίψει την προσφυγή περί ακυρώσεως της αναιρεσίβλητης που ασκήθηκε ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και να αποφανθεί οριστικώς επί των ζητημάτων που αποτελούν αντικείμενο της παρούσας αναιρέσεως·
—
να καταδικάσει την προσφεύγουσα στα δικαστικά έξοδα στα οποία υποβλήθηκε η Επιτροπή τόσον πρωτοδίκως όσον και λόγω της παρούσας αναιρέσεως.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Η Επιτροπή προβάλλει δύο λόγους προς στήριξη της αιτήσεώς της αναιρέσεως.
Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεώς της, η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένως τον κανονισμό (ΕΚ) 1049/2001 (1) μη λαμβάνοντας υπόψη, για την ερμηνεία των εξαιρέσεων του δικαιώματος προσβάσεως στα έγγραφα, τις διατάξεις του κανονισμού 4064/89 (2) του Συμβουλίου σχετικά με τις συγκεντρώσεις μεταξύ επιχειρήσεων. Πράγματι, οι γενικοί κανόνες που αφορούν τα δικαιώματα προσβάσεως πρέπει να λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαιτερότητες των διαδικασιών στον τομέα του ανταγωνισμού και τις εγγυήσεις του απορρήτου που παρέχονται στις επιχειρήσεις που συμμετέχουν σε συγκέντρωση επιχειρήσεων.
Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεώς της, ο οποίος έχει πέντε σκέλη, η Επιτροπή προβάλλει την εσφαλμένη, εκ μέρους του Πρωτοδικείου (νυν Γενικού Δικαστηρίου), ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφοι 2 και 3, του προπαρατεθέντος κανονισμού 1049/2001, κατά το μέτρο που αυτό έκρινε ότι η αναιρεσείουσα είχε υποχρέωση να προβεί σε συγκεκριμένη και εξατομικευμένη εξέταση κάθε εγγράφου το οποίο αφορούσε αίτηση προσβάσεως, ακόμη και στις περιπτώσεις που προδήλως καλύπτονται από εξαίρεση (πρώτο σκέλος). Η Επιτροπή αμφισβητεί επίσης τη συσταλτική εκ μέρους του Πρωτοδικείου ερμηνεία της εξαιρέσεως που αφορά την προστασία των σκοπών επιθεώρησης, έρευνας και οικονομικού ελέγχου, ερμηνεία κατά την οποία η εν λόγω εξαίρεση δεν μπορεί να εφαρμόζεται μετά την έκδοση εκ μέρους της Επιτροπής της αποφάσεώς της περί περατώσεως της διοικητικής διαδικασίας ελέγχου συγκεντρώσεως (δεύτερο σκέλος). Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται εξάλλου ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη περί το δίκαιο απαιτώντας, αφενός, να διεξαχθεί από την Επιτροπή συγκεκριμένη και εξατομικευμένη εξέταση των εγγράφων, με περιγραφή κάθε περιεχομένου και, αφετέρου, απαιτώντας τη διαβούλευση τρίτων, παρά τον πρόδηλο χαρακτήρα της εφαρμογής της εξαιρέσεως σχετικά με την προστασία των εμπορικών συμφερόντων (τρίτο σκέλος). Εξάλλου, η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομική πλάνη καθόσον ακύρωσε την απόφασή της περί αρνήσεως της προσβάσεως στα εσωτερικά έγγραφα, ενώ τα εν λόγω έγγραφα ενέπιπταν στο πεδίο εφαρμογής της εξαιρέσεως «διαδικασία λύσεως αποφάσεως» που αναφέρεται στο άρθρο 4, παράγραφος 3, δεύτερο εδάφιο (τέταρτο σκέλος). Τέλος, η αναιρεσείουσα προβάλλει την εσφαλμένη ερμηνεία του άρθρου 4, παράγραφος 6, του προπαρατεθέντος κανονισμού (πέμπτο σκέλος).
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 1049/2001, της 30ής Μαΐου 2001, για την πρόσβαση του κοινού στα έγγραφα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, του Συμβουλίου και της Επιτροπής (EE L 145, σ. 43).
(2) Κανονισμός 4064/89, της 21ης Δεκεμβρίου 1989, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων (ΕΕ L 395, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy