6.11.2010
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 301/13
Αναίρεση που άσκησε στις 2 Σεπτεμβρίου 2010 η X Technology Swiss GmbH κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 15ης Ιουνίου 2010 στην υπόθεση T-547/08, X Technology Swiss GmbH κατά Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
(Υπόθεση C-429/10 P)
2010/C 301/20
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: X Technology Swiss GmbH (εκπρόσωποι: A. Herbertz και R. Jung, δικηγόροι)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Γραφείο Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς (εμπορικά σήματα, σχέδια και υποδείγματα)
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 16ης Ιουνίου 2010, T-547/08, και την απόφαση του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως της 6ης Οκτωβρίου 2008 (R 846/2008-4),
—
να καταδικάσει το καθού στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Η παρούσα αναίρεση βάλλει κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου, με την οποία αυτό απέρριψε την προσφυγή της αναιρεσείουσας περί ακυρώσεως της αποφάσεως του τετάρτου τμήματος προσφυγών του Γραφείου Εναρμονίσεως στο πλαίσιο της Εσωτερικής Αγοράς της 6ης Οκτωβρίου 2008, περί απορρίψεως της αιτήσεώς της για καταχώριση ενός σήματος θέσεως, το οποίο αποτελείται από τον πορτοκαλί χρωματισμό της μύτης μιας κάλτσας.
Η αναιρεσείουσα ισχυρίζεται ότι το Γενικό Δικαστήριο ερμήνευσε αλυσιτελώς και σφάλλοντας περί το δίκαιο τον απόλυτο λόγο απαραδέκτου της καταχωρίσεως των σημάτων που στερούνται διακριτικού χαρακτήρα, τον οποίο προβλέπει το άρθρο 7, παράγραφος 1, στοιχείο β', του κανονισμού (ΕΚ) 40/94 του Συμβουλίου, της 20ής Δεκεμβρίου 1993, για το κοινοτικό σήμα. Κατά την αναιρεσείουσα, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο επιβάλλοντας, με την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση, αυστηρότερους όρους ως προς τον διακριτικό χαρακτήρα.
Η αναιρεσείουσα θεωρεί ότι, κατά την εκτίμηση του διακριτικού χαρακτήρα, σημασία δεν έχουν μόνον τα χαρακτηριστικά του σήματος μεμονωμένως, αλλά επίσης η συνολική εντύπωση του σήματος όσον αφορά το οικείο εμπόρευμα. Αυτό σημαίνει ότι ο διακριτικός χαρακτήρας του σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση πρέπει να εξεταστεί, αφενός, σε σχέση με τα διάφορα συστατικά του στοιχεία, όπως σχήμα, θέση ή χρώμα, αφετέρου όμως, επίσης –και αυτό δεν το έπραξε το Γενικό Δικαστήριο– σε σχέση με τη συνολική εντύπωση που αυτό δημιουργεί ως προς τον απαιτούμενο διακριτικό χαρακτήρα. Στο πλαίσιο αυτής της εξετάσεως πρέπει επιπλέον να ληφθεί υπόψη, κατ’ αρχήν, ότι αρκεί ήδη ορισμένος βαθμός διακριτικού χαρακτήρα για να μπορεί ένα σήμα να καταχωριστεί.
Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο διευρύνοντας υπερβολικά τις απαιτήσεις όσον αφορά τον διακριτικό χαρακτήρα του σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση, επικαλούμενο τη νομολογία σχετικά με τα τρισδιάστατα σήματα τα οποία συμπίπτουν με την όψη του ιδίου του προϊόντος, καθώς και τα εικονιστικά σήματα, τα οποία συνίστανται σε δισδιάστατη αναπαραγωγή του προϊόντος. Η νομολογία αυτή δεν έχει εφαρμογή επί του σήματος του οποίου ζητείται η καταχώριση, δεδομένου ότι το σήμα της αναιρεσείουσας δεν είναι τρισδιάστατο σήμα και δεν υφίσταται συγκρισιμότητα εις τρόπον ώστε η νομολογία που αφορά τα άλλα σήματα να μπορεί να εφαρμοστεί στο σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση. Αντίθετα προς τα σήματα τα οποία αφορά η παρατεθείσα νομολογία, το σήμα της αναιρεσείουσας αφορά μόνον ένα ελάχιστο τμήμα του επίμαχου προϊόντος. Ένα ακριβώς οριοθετημένο και χρωματικώς ακριβώς καθοριζόμενο σημείο, το οποίο είναι μικρό σε σχέση με το επίμαχο προϊόν, δεν μπορεί να συγκριθεί με ένα σήμα το οποίο συμπίπτει εντελώς με την όψη του ιδίου του προϊόντος.
Ακόμη και αν υποτεθεί ότι η νομολογία σχετικά με τα τρισδιάστατα σήματα έχει εφαρμογή στο σήμα του οποίου ζητείται η καταχώριση, η απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου είναι εσφαλμένη από νομικής απόψεως. Πράγματι, το σήμα της αναιρεσείουσας πληροί τις προϋποθέσεις που καθιέρωσε η νομολογία σχετικά με τα τρισδιάστατα σήματα. Αποκλίνει σημαντικώς από τους κανόνες και τις συνήθειες του τομέα και εκπληρώνει τη βασική της λειτουργία να υποδεικνύει την εμπορική προέλευση. Οι αναφορές του Γενικού Δικαστηρίου στον βαθμό προσοχής του ενδιαφερομένου κοινού δεν είναι κατανοητές: ακριβώς στην περίπτωση προϊόντων τα οποία δεν μπορούν να δοκιμαστούν πριν από την αγορά, ο καταναλωτής είναι ιδιαίτερα προσεκτικός και λαμβάνει υπόψη του ιδιαίτερα τα σήματα. Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο δεν εξέτασε κατά κανένα τρόπο επαρκώς το προβληθέν από την αναιρεσείουσα επιχείρημα της χρησιμοποιήσεως μιας ακριβώς καθοριζομένης χρωματικής αποχρώσεως. Στο μέτρο που το Γενικό Δικαστήριο θεωρεί ότι είναι σύνηθες να τίθενται σήματα πάνω στις αθλητικές κάλτσες, δεν γίνεται αντιληπτό για ποιο λόγο ένας χρωματισμός, ο οποίος βρίσκεται πάντοτε στην ίδια θέση και στην ίδια απόχρωση, ως δηλωτικό σήμα, δεν θα μπορούσε να αποτελεί ένα τέτοιο σήμα δυνάμενο να καταχωριστεί.
Full & Egal Universal Law Academy