20.11.2010
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 317/22
Odwołanie od wyroku Sądu (piąta izba) wydanego w dniu 1 lipca 2010 r. w sprawie T-335/08 BNP Paribas i BNL przeciwko Komisji, wniesione w dniu 16 września 2010 r. przez BNP Paribas i Banca Nazionale del Lavoro SpA (BNL)
(Sprawa C-452/10 P)
2010/C 317/39
Język postępowania: włoski
Strony
Wnoszący odwołanie: BNP Paribas, Banca Nazionale del Lavoro SpA (BNL) (przedstawiciele: R. Silvestri, G. Escalar i M. Todino, adwokaci)
Druga strona postępowania: Komisja Europejska
Żądania wnoszących odwołanie
Wnoszący odwołanie wnoszą do Trybunału o:
—
uchylenie w całości wyroku Sądu Unii Europejskiej (piąta izba) z dnia 1 lipca 2010 r. w sprawie T-335/08 BNP Paribas i Banca Nazionale del Lavoro przeciwko Komisji Europejskiej doręczonej za pośrednictwem faksu w dniu 1 lipca 2010 r. (Dz.U. C 221 z 14.08.2010, s. 39), a w konsekwencji;
(i)
uwzględnienie żądań przedstawionych w skardze w pierwszej instancji o stwierdzenie nieważności w całości decyzji 2008/711/WE wydanej przez Komisję Europejską w dniu 11 marca 2008 r. nr C(2008) 869 wersja ostateczna w sprawie pomocy państwa C 15/2007, (ex NN 20/2007) udzielonej przez Włochy w zakresie zachęt podatkowych dla niektórych instytucji kredytowych będących przedmiotem restrukturyzacji (Dz.U L 237, s. 70) lub
(ii)
tytułem ewentualnym przesłanie sprawy Sądowi do ponownego rozpoznania zgodnie z wyrokiem Trybunału.
—
obciążenie Komisji kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
1)
Sąd nie dokonał ścisłej kontroli decyzji Komisji rezygnując ze sprawdzenia czy wybór Komisji o nieuwzględnieniu sytuacji instytucji przekazujących w celu ustalenia selektywnego charakteru zaskarżonego sytemu był zgodny z prawem;
2)
Sąd błędnie zinterpretował orzecznictwo Trybunału pozwalające na uzasadnienie specyfiki przepisu podatkowego w świetle logiki systemu opodatkowania na ogólnych zasadach przyjmując za parametry własnej oceny jedynie dane przedstawione przez Komisję w jej własnej decyzji;
3)
Sąd błędnie zinterpretował orzecznictwo dotyczące przesłanki selektywności pomocy państwa, zgodnie z którą selektywność przepisu podatkowego należy oceniać uwzględniając po prostu skutki, jakie może on wywołać z punktu widzenia opodatkowania;
4)
Sąd przeinaczył okoliczności faktyczne niewłaściwie orzekając, że system uzgodnień wartości podatkowych na ogólnych zasadach nie umożliwia przedsiębiorstwom uzgodnienia kosztu majątku związanego z przejętymi przedsiębiorstwami z wyższymi wartościami odnotowanymi w bilansie;
5)
W końcu Sąd niesłusznie zastąpił Komisję opracowując ex novo uzasadnienie na poparcie zaskarżonej decyzji Komisji.
Full & Egal Universal Law Academy