29.1.2011
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 30/15
Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Bundesgerichtshof (Γερμανία) στις 26 Οκτωβρίου 2010 — Josef Geistbeck και Thomas Geistbeck κατά Saatgut-Treuhandverwaltungs GmbH
(Υπόθεση C-509/10)
2011/C 30/24
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Αιτούν δικαστήριο
Bundesgerichtshof
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Αναιρεσείοντες: Josef Geistbeck και Thomas Geistbeck
Αναιρεσίβλητη: Saatgut — Treuhandverwaltungs GmbH
Προδικαστικά ερωτήματα
Υποβάλλει στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δυνάμει του άρθρου 267, παράγραφος 1, στοιχείο β και παράγραφος 3 της Συνθήκης για τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τα ακόλουθα ερωτήματα σχετικά με την ερμηνεία του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2100/94 του Συμβουλίου, της 27ης Ιουλίου 1994, για τα κοινοτικά δικαιώματα επί φυτικών ποικιλιών (1) (κανονισμός 2100/94) και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 1768/95 της Επιτροπής, της 24ης Ιουλίου 1995, για τη θέσπιση εκτελεστικών κανόνων σχετικά με την γεωργική εξαίρεση που προβλέπει το άρθρο 14 παράγραφος 3 του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2100/94 του Συμβουλίου σχετικά με τα κοινοτικά δικαιώματα επί φυτικών ποικιλιών (2) (κανονισμός 1768/95):
α)
Πρέπει η εύλογη αποζημίωση, που οφείλει να καταβάλει ο καλλιεργητής στον κάτοχο κοινοτικού δικαιώματος επί προστατευομένων φυτικών ποικιλιών, σύμφωνα με το άρθρο 94, παράγραφος 1, του κανονισμού 2100/94, επειδή χρησιμοποίησε πολλαπλασιαστικό υλικό προστατευόμενης ποικιλίας που αποκτήθηκε με φύτευση και δεν τήρησε τις υποχρεώσεις που ορίζει το άρθρο 14, παράγραφος 3, του κανονισμού 2100/94 και το άρθρο 8 του κανονισμού 1768/95, να υπολογίζεται βάσει του μέσου ποσού που καταβάλλεται για τη, βάσει αδείας, παραγωγή αντίστοιχης ποσότητας πολλαπλασιαστικού υλικού προστατευόμενων ποικιλιών του συγκεκριμένου φυτικού είδους στην ίδια περιοχή, ή πρέπει, αντ’ αυτού, να τεθεί ως βάση η (χαμηλότερη) αμοιβή που θα έπρεπε να καταβληθεί σε περίπτωση επιτρεπόμενης φυτεύσεως κατά το άρθρο 14, παράγραφος 3, τέταρτη περίπτωση, του κανονισμού 2100/94 και το άρθρο 5 του κανονισμού 1768/95;
β)
Σε περίπτωση που πρέπει να τίθεται ως βάση μόνον η αμοιβή για τη νόμιμη φύτευση:
Δύναται ο κάτοχος του δικαιώματος, υπό τις προαναφερθείσες συνθήκες, σε περίπτωση μιας μοναδικής υπαίτιας προσβολής, να υπολογίσει την αποκαταστατέα κατά το άρθρο 94, παράγραφος 2, του κανονισμού 2100/94 ζημία του κατ’ αποκοπή, βάσει του ποσού που καταβάλλεται για τη χορήγηση αδείας για την παραγωγή πολλαπλασιαστικού υλικού;
γ)
Επιτρέπεται ή ακόμη και επιβάλλεται, κατά τον υπολογισμό της οφειλόμενης κατά το άρθρο 94, παράγραφος 1, του κανονισμού 2100/94 εύλογης αποζημιώσεως ή της κατά το άρθρο 94, παράγραφος 2, του κανονισμού 2100/94 οφειλόμενης αποκαταστάσεως της περαιτέρω ζημίας, να λαμβάνεται υπόψη το ιδιαίτερο κόστος ελέγχου οργανισμού που προασπίζει τα δικαιώματα μεγάλου αριθμού κατόχων δικαιωμάτων, κατά τρόπον ώστε να επιδικάζεται το διπλάσιο της αμοιβής που είθισται να συμφωνείται ή της αμοιβής που οφείλεται κατά το άρθρο 14, παράγραφος 3, τέταρτη περίπτωση, του κανονισμού 2100/94;
(1) EE L 227, σ. 1
(2) EE L 173, σ. 14
Full & Egal Universal Law Academy