12.2.2011
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 46/5
Αναίρεση που άσκησε στις 25 Νοεμβρίου 2010 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο τμήμα) στις 13 Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση T-452/04, Éditions Jacob κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
(Υπόθεση C-553/10 P)
2011/C 46/07
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: A. Bouquet, O Beynet και S. Noë)
Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Éditions Odile Jacob SAS, Wendel Investissement SA, Lagardère SCA
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 13ης Σεπτεμβρίου 2010 στην υπόθεση Τ-452/04, Éditions Odile Jacob SAS κατά Επιτροπής, καθόσον ακυρώνει την απόφαση D(2004) 203365 της Επιτροπής, της 30ής Ιουλίου 2004, περί εγκρίσεως της Wendel Investissement ως αγοράστριας των στοιχείων του ενεργητικού, τα οποία μεταβιβάσθηκαν σύμφωνα με την απόφαση 2004/422/ΕΚ της Επιτροπής, της 7ης Ιανουαρίου 2004, με την οποία πράξη συγκεντρώσεως κηρύσσεται συμβατή προς την κοινή αγορά και τη λειτουργία της Συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (υπόθεση COMP/M.2978 — Lagardère/Natexis/VUP) (1)·
—
ενδεχομένως, να αποφανθεί οριστικώς επί των ζητημάτων που αποτελούν το αντικείμενο της παρούσας αιτήσεως αναιρέσεως και να απορρίψει την προσφυγή ακυρώσεως, και
—
να καταδικάσει την προσφεύγουσα [Éditions Jacob] στα δικαστικά έξοδα τόσο της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου όσο και της αναιρετικής διαδικασίας.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Η αναιρεσείουσα επικαλείται τρεις λόγους προς στήριξη της αιτήσεως αναιρέσεως.
Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η Επιτροπή υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε νομική πλάνη καθόσον παρέλειψε να εξετάσει τις συνέπειες της τυχόν ελλείψεως ανεξαρτησίας του εντολοδόχου έναντι της Editis όσον αφορά την αποστολή του σχέση προς τη Wendel. Συγκεκριμένα, κατά την αναιρεσείουσα, η έλλειψη ανεξαρτησίας ενός προσώπου που έχει επιφορτιστεί με την αξιολόγηση ενός υποψηφίου έχει έννομες συνέπειες μόνον αν αποδειχθεί ότι το πρόσωπο αυτό έλαβε υπόψη του κατά την αξιολόγηση άλλο συμφέρον πλην εκείνου της ορθής εκτελέσεως της αποστολής του.
Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο ότι υπέπεσε σε νομική πλάνη και παραμόρφωσε τα πραγματικά στοιχεία καθόσον συνήγαγε ότι η έκθεση του εντολοδόχου άσκησε καθοριστική επιρροή στην προσβαλλόμενη απόφαση της Επιτροπής, ενώ, στην πραγματικότητα, μολονότι η Επιτροπή οφείλει να τη λάβει υπόψη της, δεν δεσμεύεται από τη γνώμη του εντολοδόχου και υποχρεούται να διεξαγάγει τη σχετική έρευνα προκειμένου να εξακριβώσει ότι ο αγοραστής πληροί όντως τα κριτήρια εγκρίσεως.
Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, ο οποίος περιλαμβάνει δύο σκέλη, η Επιτροπή επικαλείται, αφενός, εσφαλμένη ερμηνεία του δικαίου όσον αφορά τον κρίσιμο χαρακτήρα του πρώτου λόγου που προέβαλε η προσφεύγουσα σχετικά με το κύρος της προσβαλλομένης αποφάσεως και, αφετέρου, παράβαση της συναφούς υποχρεώσεως αιτιολογήσεως.
(1) ΕΕ L 125, σ. 54.
Full & Egal Universal Law Academy