Διάταξη του Δικαστηρίου (έκτο τμήμα) της 11ης Νοεμβρίου 2010 –
Vino κατά Poste Italiane
(Υπόθεση C‑20/10)
«Άρθρο 104, παράγραφος 3, του Κανονισμού Διαδικασίας – Κοινωνική πολιτική – Οδηγία 1999/70/ΕΚ – Ρήτρες 3 και 8 της συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου – Συμβάσεις εργασίας ορισμένου χρόνου στον δημόσιο τομέα – Πρώτη ή μοναδική σύμβαση – Υποχρέωση αναφοράς αντικειμενικών λόγων – Κατάργηση – Υποβάθμιση του γενικού επιπέδου προστασίας των εργαζομένων – Αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων – Άρθρα 82 ΕΚ και 86 ΕΚ»
1. Κοινωνική πολιτική – Συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP – Οδηγία 1999/70 – Απαγόρευση υποβαθμίσεως του γενικού επιπέδου προστασίας των εργαζομένων στον κλάδο που καλύπτεται από την εν λόγω συμφωνία (Οδηγία 1999/70 του Συμβουλίου, παράρτημα, ρήτρα 8, σημείο 3) (βλ. σκέψη 48)
2. Κοινωνική πολιτική – Συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP – Οδηγία 1999/70 – Πεδίο εφαρμογής – Διαφορετική μεταχείριση ορισμένων κατηγοριών εργαζομένων με σύμβαση ορισμένου χρόνου – Δεν εμπίπτει (Οδηγία 1999/70 του Συμβουλίου, παράρτημα, ρήτρα 4) (βλ. σκέψεις 55-57)
3. Προδικαστικά ερωτήματα – Αρμοδιότητα του Δικαστηρίου – Όρια – Συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP – Οδηγία 1999/70 – Αντικείμενο – Καθορισμός των γενικών αρχών και των ελάχιστων απαιτήσεων όσον αφορά συγκεκριμένες μόνον πτυχές των συμβάσεων ορισμένου χρόνου – Μη εναρμόνιση του συνόλου των σχετικών με τις συμβάσεις ορισμένου χρόνου κανόνων της εθνικής νομοθεσίας (Άρθρο 267 ΣΛΕΕ) (βλ. σκέψεις 50, 54, 63-65)
4. Προδικαστικά ερωτήματα – Παραδεκτό – Υποχρέωση παροχής στο Δικαστήριο επαρκών διευκρινίσεων όσον αφορά το πραγματικό και νομικό πλαίσιο – Περιεχόμενο της υποχρεώσεως στον τομέα του ανταγωνισμού (Άρθρο 267 ΣΛΕΕ) (βλ. σκέψεις 76, 77, 79)
Αντικείμενο
Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως – Tribunale di Trani – Ερμηνεία των ρητρών 3 και 8, σημείο 3, του παραρτήματος της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP (EE L 175, σ. 43) – Συμβατό εθνικής ρυθμίσεως με την οποία προστίθεται στην εσωτερική νομοθεσία διάταξη επιτρέπουσα την πρόσληψη υπαλλήλων με σύμβαση ορισμένου χρόνου από την SpA Poste Italiane, χωρίς να συντρέχουν αντικειμενικοί λόγοι
Διατακτικό
1)
Η ρήτρα 8, σημείο 3, της συναφθείσας στις 18 Μαρτίου 1999 συμφωνίας-πλαισίου για την εργασία ορισμένου χρόνου, που περιλαμβάνεται στο παράρτημα της οδηγίας 1999/70/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Ιουνίου 1999, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο για την εργασία ορισμένου χρόνου που συνήφθη από τη CES, την UNICE και το CEEP, έχει την έννοια ότι δεν απαγορεύει εθνική ρύθμιση, όπως αυτή που προβλέπεται στο άρθρο 2, παράγραφος 1bis, του νομοθετικού διατάγματος αριθ. 368 περί της εφαρμογής της οδηγίας 1999/70/ΕΚ, σχετικά με τη συμφωνία-πλαίσιο CES, UNICE και CEEP για την εργασία ορισμένου χρόνου (decreto legislativo n. 368, attuazione della direttiva 1999/70/ΕΚ relativa all’accordo quadro sul lavoro a tempo determinato concluso dall’UNICE, dal CEEP e dal CES), της 6ης Σεπτεμβρίου 2001, το οποίο, αντίθετα προς το νόμιμο καθεστώς που ίσχυε πριν την εφαρμογή του διατάγματος αυτού, επιτρέπει σε εταιρία όπως η Poste Italiane SpA να συνάπτει, τηρώντας ορισμένες προϋποθέσεις, μια πρώτη ή μοναδική σύμβαση εργασίας ορισμένου χρόνου με εργαζόμενο, όπως ο Vino Cosimo Damiano, χωρίς να χρειάζεται να αναφέρει τους αντικειμενικούς λόγους που δικαιολογούν τη χρησιμοποίηση συμβάσεως ορισμένου χρόνου, εφόσον η ρύθμιση αυτή δεν συνδέεται με την εφαρμογή αυτής της συμφωνίας-πλαισίου. Δεν ασκεί συναφώς επιρροή το γεγονός ότι ο σκοπός που επιδιώκει η εν λόγω ρύθμιση δεν είναι άξιος προστασίας τουλάχιστον ισοδύναμης με την προστασία των εργαζομένων με σύμβαση ορισμένου χρόνου την οποία αφορά η εν λόγω συμφωνία-πλαίσιο.
2)
Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι προδήλως αναρμόδιο για να απαντήσει στο τέταρτο ερώτημα που υπέβαλε το Tribunale di Trani (Ιταλία).
3)
Το πέμπτο ερώτημα που υπέβαλε το Tribunale di Trani είναι προδήλως απαράδεκτο.
Full & Egal Universal Law Academy