Διάταξη του Δικαστηρίου (πέμπτο τμήμα) της 22ας Νοεμβρίου 2010 –
Selipar – Sociedade Unipessoal κατά Fazenda Pública
(Υπόθεση C‑199/10)
«Άρθρο 104, παράγραφος 3, πρώτο εδάφιο, του Κανονισμού Διαδικασίας – Άρθρα 56 ΕΚ και 58 ΕΚ – Φορολογία των μερισμάτων – Παρακράτηση στην πηγή – Εθνική φορολογική νομοθεσία προβλέπουσα τη φοροαπαλλαγή των μερισμάτων που καταβάλλονται σε εταιρίες ημεδαπής»
1. Δίκαιο της Ένωσης – Αρχές – Ίση μεταχείριση – Διάκριση λόγω ιθαγενείας – Σχέση μεταξύ του άρθρου 12 ΕΚ και των άρθρων 43 ΕΚ και56 ΕΚ (Άρθρα 12 ΕΚ, 43 ΕΚ και 56 ΕΚ) (βλ. σκέψεις 23-24)
2. Ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων – Περιορισμοί – Φορολογική νομοθεσία – Φόρος εταιριών – Φορολογία των μερισμάτων (Άρθρα 56 ΕΚ και 58 ΕΚ) (βλ. σκέψεις 36-38, 40-41, 43 και διατακτ.)
Αντικείμενο
Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως – Supremo Tribunal Administrativo – Συμβατό με τα άρθρα 12 ΕΚ, 43 ΕΚ, 46 ΕΚ, 56 ΕΚ και 58 ΕΚ, παράγραφος 3 (νυν άρθρα 18, 49, 63 και 65, παράγραφος 3, ΣΛΕΕ), και με το άρθρο 5, παράγραφος 1, της οδηγίας 90/435/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Ιουλίου 1990, σχετικά με το κοινό φορολογικό καθεστώς το οποίο ισχύει για τις μητρικές και τις θυγατρικές εταιρείες διαφορετικών κρατών μελών (ΕΕ 1990, L 225, σ. 6), εθνικής φορολογικής νομοθεσίας περί φορολογήσεως των μερισμάτων τα οποία διανέμει εταιρία ημεδαπής σε δικαιούχο εταιρία αλλοδαπής, η οποία κατέχει στο εταιρικό κεφάλαιο της πρώτης συμμετοχή μικρότερη του 25 % – Φορολόγηση μέσω παρακρατήσεως στην πηγή με συντελεστή 15 % οριζόμενο από τη σύμβαση περί διπλής φορολογίας μεταξύ των δύο εμπλεκομένων κρατών μελών – Φοροαπαλλαγή των μερισμάτων που καταβάλλονται σε εταιρίες ημεδαπής
Διατακτικό
Τα άρθρα 56 ΕΚ και 58 ΕΚ έχουν την έννοια ότι απαγορεύουν φορολογικό καθεστώς προκύπτον από σύμβαση περί αποφυγής της διπλής φορολογίας συναφθείσα μεταξύ δύο κρατών μελών, το οποίο προβλέπει παρακράτηση στην πηγή ποσοστού 15 % επί των μερισμάτων που διανέμει εταιρία εγκατεστημένη εντός του ενός κράτους μέλους σε άλλη δικαιούχο εταιρία εγκατεστημένη εντός του άλλου κράτους μέλους, μολονότι η εθνική νομοθεσία του πρώτου κράτους μέλους απαλλάσσει από την παρακράτηση αυτή τα μερίσματα που καταβάλλονται σε δικαιούχο εταιρία της ημεδαπής. Το αντίθετο θα μπορούσε να ισχύει μόνον αν ο παρακρατούμενος στην πηγή φόρος μπορούσε να αφαιρεθεί από τον φόρο που οφείλεται στο δεύτερο κράτος μέλος μέχρι του ύψους της διαφορετικής μεταχείρισης. Εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να εξετάσει αν μια τέτοια εξουδετέρωση της διαφορετικής μεταχείρισης πραγματοποιείται διά της εφαρμογής του συνόλου των διατάξεων της συμβάσεως περί αποφυγής της διπλής φορολογίας και αποτροπής της φοροαποφυγής στον τομέα του φόρου εισοδήματος, που συνήφθη στις 26 Οκτωβρίου 1993 μεταξύ της Πορτογαλικής Δημοκρατίας και του Βασιλείου της Ισπανίας.
Full & Egal Universal Law Academy