1.5.2010
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 113/48
Odwołanie od postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej wydanego w dniu 30 listopada 2009 r. w sprawie F-54/09 Lebedef przeciwko Komisji, wniesione w dniu 9 lutego 2010 r. przez Giorgia Lebedefa
(Sprawa T-52/10 P)
2010/C 113/78
Język postępowania: francuski
Strony
Wnoszący odwołanie: Giorgio Lebedef (Senningerberg, Luksemburg) (przedstawiciel: adwokat F. Frabetti)
Druga strona postępowania: Komisja Europejska
Żądania wnoszącego odwołanie
—
uchylenie postanowienia SSP z dnia 30 listopada 2009 r. w sprawie F-54/09, Giorgio LEBEDEF, zamieszkały 4, Neie Wee, L-1670, Senningerberg, Luksemburg, urzędnik Komisji Europejskiej, wspierany i reprezentowany przez adwokata Frédérica FRABETTIEGO, 5, rue Jean Bertels, L-1230 Luksemburg, avocat à la Cour, z adresem do doręczeń do jego kancelarii, przeciwko Komisji Wspólnot Europejskich, reprezentowanej przez J. Curralla i G. Berscheida, w charakterze pełnomocników, z adresem do doręczeń w Luksemburgu, strona pozwana, mającej za przedmiot żądanie stwierdzenia nieważności decyzji z 15.2.2008 r., 1.4.2008 r., 10.4.2008 r., 20.5.2008 r. i 14.7.2008 r. dotyczących potrącenia 39 dni z prawa wnoszącego odwołanie do urlopu za 2008 r.;
—
uwzględnienie żądań wnoszącego odwołanie w pierwszej instancji;
—
pomocniczo, przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania do Sądu do spraw Służby Publicznej;
—
rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów i obciążenie Komisji kosztami.
Zarzuty i główne argumenty
W swoim odwołaniu wnoszący odwołanie żąda uchylenia postanowienia Sądu do spraw Służby Publicznej (SSP) wydanego w dniu 30 listopada 2009 r. w sprawie F-54/09 Lebedef przeciwko Komisji, odrzucającego jako oczywiście pozbawioną wszelkich podstaw prawnych skargę, na której podstawie wnoszący odwołanie wnosił o stwierdzenie nieważności szeregu decyzji dotyczących potrącenia 39 dni z jego prawa do corocznego urlopu za 2008 r.
W uzasadnieniu wnoszący odwołanie podnosi dziewięć zarzutów:
—
naruszenie art. 1 akapit szósty załącznika II do regulaminu pracowniczego i art. 1 ust. 2 umowy ramowej dotyczącej stosunków między Komisją a organizacjami związkowymi i zawodowymi;
—
błędna wykładnia i zastosowanie koncepcji wolności związkowej;
—
okoliczności niezaistniałe w 2008 r.;
—
naruszenie decyzji Komisji z dnia 28 kwietnia 2004 r. ustanawiającej przepisy wykonawcze w zakresie nieobecności w razie choroby czy wypadku;
—
błędna wykładnia i zastosowanie pojęć „uczestnictwa w reprezentacji pracowniczej”, „oddelegowania związkowego” i „misji związkowej”;
—
wypaczenie i przeinaczenie okoliczności faktycznych oraz twierdzeń wnoszącego odwołanie, jak również niedokładność materialna twierdzeń SSP w odniesieniu do rejestracji „nieusprawiedliwionych nieobecności” w systemie SysPer2;
—
błędna interpretacja oświadczeń wnoszącego odwołanie i błąd co do prawa, jakiego dopuścił się SSP przy dokonywaniu wykładni pojęcia „nieobecności”, zdefiniowanego w art. 57, 59 i 60 regulaminu pracowniczego;
—
błąd co do prawa, jakiego dopuścił się SSP przy zastosowaniu art. 60 regulaminu pracowniczego; oraz
—
brak uzasadnienia w odniesieniu do różnych decydujących kwestii zaskarżonego wyroku.
Full & Egal Universal Law Academy