31.7.2010
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 209/41
Προσφυγή της Association Belge des Consommateurs Test-Achats κατά της Επιτροπής που ασκήθηκε στις 17 Μαΐου 2010
(Υπόθεση T-224/10)
2010/C 209/63
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Association Belge des Consommateurs Test-Achats ASBL/Belgische Verbruikersunie Test-Aankoop VZW (Βρυξέλλες, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: F. Filpo και A. Fratini, δικηγόροι)
Καθής: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει τις από 12 Νοεμβρίου 2009 αποφάσεις της Επιτροπής C(2009) 9059 και C(2009) 8954, στις υποθέσεις COMP/M.5549 — EDF/SEGEBEL· και
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι και κύρια επιχειρήματα
Με την προσφυγή της, η προσφεύγουσα ζητεί, κατά το άρθρο 263 ΣΛΕΕ, την ακύρωση των προσβαλλομένων αποφάσεων καθόσον η Επιτροπή αποφάσισε να μην αναπέμψει εν μέρει τη συγκέντρωση μεταξύ της Électricité de France S.A. και της Segebel ενώπιον της βελγικής αρχής ανταγωνισμού, βάσει του άρθρου 9 του κανονισμού (ΕΚ) 139/2004 (1) (Κοινοτικός κανονισμός συγκεντρώσεων) και έκρινε τη συγκέντρωση συμβατή με την κοινή αγορά με την επιφύλαξη της τηρήσεως των αναληφθεισών δεσμεύσεων, βάσει του άρθρου 6, παράγραφος 1, σημείο β', του κανονισμού συγκεντρώσεων, χωρίς να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 6, παράγραφος 1, σημείο γ', του ιδίου κανονισμού.
Προς στήριξη των αιτημάτων της, η προσφεύγουσα προβάλλει τους ακόλουθους λόγους.
Με τον πρώτο λόγο, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι οι προσβαλλόμενες αποφάσεις δεν είναι προσηκόντως αιτιολογημένες, παραβιάζουν το άρθρο 6, παράγραφος 2, του κανονισμού συγκεντρώσεων, και ενέχουν πρόδηλη πλάνη εκτιμήσεως, καθόσον η Επιτροπή δεν έλαβε προσηκόντως υπόψη την ανταγωνιστική σχέση μεταξύ της προερχομένης από τη συγκέντρωση οντότητας και του εν ενεργεία φορέα, της GDF Suez.
Με τον δεύτερο λόγο, η προσφεύγουσα διατείνεται ότι η Επιτροπή προσέβαλε τα δικονομικά της δικαιώματα περί συμμετοχής της στη διαδικασία.
Με τον τρίτο λόγο, η προσφεύγουσα ισχυρίζεται ότι η Επιτροπή δεν διέθετε ουσιαστικά και αποφασιστικά στοιχεία για να καταλήξει ότι η συγκέντρωση δεν εγείρει σοβαρές αμφιβολίες όσον αφορά τη συμβατότητά της με την κοινή αγορά, χωρίς να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 6, παράγραφος 1, σημείο γ', του κανονισμού συγκεντρώσεων. Επιπλέον, η προσφεύγουσα φρονεί ότι οι ελλείψεις αυτές θίγουν και την απόφαση περί μη αναπομπής της υποθέσεων ενώπιον της βελγικής αρχής ανταγωνισμού, εφόσον η Επιτροπή δεν διέθετε επαρκή στοιχεία για να στοιχειοθετήσει ότι είναι η ευρισκόμενη σε καλύτερη θέση αρχή προς εξέταση της κοινοποιηθείσας συγκεντρώσεως.
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 139/2004 του Συμβουλίου, της 20ής Ιανουαρίου 2004, για τον έλεγχο των συγκεντρώσεων μεταξύ επιχειρήσεων (ΕΕ L 24, σ. 1).
Full & Egal Universal Law Academy