20.11.2010
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 317/43
Αγωγή της 22ας Σεπτεμβρίου 2010 — Gap SA granen & producten κατά Επιτροπής
(Υπόθεση T-437/10)
2010/C 317/76
Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
Διάδικοι
Ενάγουσα: Gap SA granen & producten NV (Zoersel, Βέλγιο) (εκπρόσωποι: C. Ronse en A. Hansebout, δικηγόροι)
Εναγόμενη: Ευρωπαϊκή Ένωση (εκπροσωπούμενη από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή)
Αιτήματα της ενάγουσας-ενάγουσας
Η ενάγουσα ζητεί από το Γενικό Δικαστήριο:
—
να αναγνωρίσει την εξωσυμβατική ευθύνη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και να την υποχρεώσει να αποκαταστήσει τη ζημία την οποία υπέστη η ενάγουσα, και πιο συγκεκριμένα, να καταβάλει στην ενάγουσα το ποσό των 295 690,43 ευρώ, προσαυξημένο κατά τους νόμιμους βελγικούς τόκους από τις αντίστοιχες ημερομηνίες κατά τις οποίες η ενάγουσα κατέβαλε τους επίμαχους εισαγωγικούς δασμούς, καθώς επίσης να την υποχρεώσει να καταβάλει το προσωρινό ποσό των 30 000 ευρώ, προσαυξημένο κατά τους νόμιμους βελγικούς τόκους, για λοιπές ζημίες που υπέστη η ενάγουσα.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Η ενάγουσα ζητεί την αποκατάσταση της ζημίας την οποία ισχυρίζεται ότι υπέστη από το γεγονός ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, κατά τον καθορισμό εισαγωγικών δασμών επί του σκληρού σιταριού, και ειδικότερα στο πλαίσιο του κανονισμού 919/2009 της Επιτροπής, της 1ης Οκτωβρίου 2009, για τροποποίηση του κανονισμού (ΕΚ) 915/2009 για τον καθορισμό των εισαγωγικών δασμών στον τομέα των σιτηρών από την 1η Οκτωβρίου 2009 (ΕΕ L 259, σ. 5), ενήργησε παρανόμως και εφάρμοσε εσφαλμένες τιμές αγοράς και μεταφοράς.
Προς στήριξη του αιτήματός της αποζημιώσεως, η ενάγουσα προβάλλει ότι η Επιτροπή παρέβη το άρθρο 4 του κανονισμού 1249/96 (1) και τη γενική υποχρέωση επιμελείας καθόσον έλαβε υπόψη της εσφαλμένες τιμές και εσφαλμένα κόμιστρα στο πλαίσιο της επιβολής και του υπολογισμού των εισαγωγικών δασμών.
Κατά την ενάγουσα, η Επιτροπή διέπραξε κατάφωρη παράβαση του άρθρου 4 του κανονισμού 1249/96, δεδομένου ότι, κατά την έκδοση του κανονισμού 919/2009, το θεσμικό αυτό όργανο δεν διέθετε καμία διακριτική εξουσία. Επιπλέον, η παράβαση της υποχρέωσης επιμελείας από την Επιτροπή συνιστά αφ’ εαυτής επίσης κατάφωρη παράβαση.
Τέλος, η ενάγουσα προβάλλει ότι η ζημία την οποία υπέστη προκύπτει από επιβάρυνση που της επιβλήθηκε παρανόμως και υπολογίσθηκε εσφαλμένως, και του οποίου το ακριβές ποσό αποδεικνύεται από την ενάγουσα. Επιπλέον, η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι υπέστη επιπρόσθετη ζημία εξαιτίας του χρόνου που χρειάστηκε να αφιερώσει στην υπόθεση αυτή και των δικηγορικών εξόδων στα οποία υποβλήθηκε συναφώς.
(1) Κανονισμός (ΕΚ) 1249/96 της Επιτροπής, της 28ης Ιουνίου 1996, για τις λεπτομέρειες εφαρμογής του κανονισμού (ΕΟΚ) 1766/92 του Συμβουλίου όσον αφορά τους εισαγωγικούς δασμούς στον τομέα των σιτηρών (ΕΕ L 161, σ. 125).
Full & Egal Universal Law Academy