24.11.2012
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 366/9
Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 4ης Οκτωβρίου 2012 [αίτηση του Korkein oikeus (Φινλανδία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Finnair Oyj κατά Timy Lassooy
(Υπόθεση C-22/11) (1)
(Αεροπορικές μεταφορές - Κανονισμός (ΕΚ) 261/2004 - Αποζημίωση επιβατών σε περίπτωση αρνήσεως επιβιβάσεως - Έννοια της «αρνήσεως επιβιβάσεως» - Αποκλεισμός του χαρακτηρισμού μιας καταστάσεως ως «αρνήσεως επιβιβάσεως» - Ματαίωση πτήσεως εξαιτίας απεργίας στο αεροδρόμιο αναχωρήσεως - Αναδιοργάνωση πτήσεων μεταγενεστέρων της ματαιωθείσας - Δικαίωμα αποζημιώσεως των επιβατών των πτήσεων αυτών)
2012/C 366/15
Γλώσσα διαδικασίας: η φινλανδική
Αιτούν δικαστήριο
Korkein oikeus
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Finnair Oyj
κατά
Timy Lassooy
Αντικείμενο
Αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως — Korkein oikeus — Ερμηνεία των άρθρων 2, στοιχείο ι', 4, 5 και 7 του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση αρνήσεως επιβιβάσεως και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης, και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91 (ΕΕ L 46, σ. 1) — Εξαιρετικές περιστάσεις — Πτήση ακυρωθείσα λόγω απεργίας του προσωπικού του αεροδρομίου αναχωρήσεως — Αναδιοργάνωση των πτήσεων προς απάμβλυνση των δυσμενών συνεπειών της ακυρωθείσας πτήσεως σε βάρος των επιβατών της ακυρωθείσας πτήσεως — Αναδιοργάνωση η οποία επηρέασε επίσης τις μεταγενέστερες της ματαιωθείσας πτήσεις — Δικαίωμα αποζημιώσεως των επιβατών των πτήσεων αυτών
Διατακτικό
1)
Η κατά τα άρθρα 2, στοιχείο ι', και 4 του κανονισμού (ΕΚ) 261/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Φεβρουαρίου 2004, για τη θέσπιση κοινών κανόνων αποζημίωσης των επιβατών αεροπορικών μεταφορών και παροχής βοήθειας σε αυτούς σε περίπτωση άρνησης επιβίβασης και ματαίωσης ή μεγάλης καθυστέρησης της πτήσης και για την κατάργηση του κανονισμού (ΕΟΚ) 295/91, «άρνηση επιβιβάσεως» πρέπει να ερμηνεύεται υπό την έννοια ότι καλύπτει όχι μόνον την άρνηση επιβιβάσεως που οφείλεται σε υπεράριθμες κρατήσεις αλλά και την άρνηση επιβιβάσεως για άλλους λόγους, όπως είναι οι λόγοι που συνδέονται με τη λειτουργία της επιχειρήσεως του αερομεταφορέα.
2)
Τα άρθρα 2, στοιχείο ι', και 4, παράγραφος 3, του κανονισμού 261/2004 έχουν την έννοια ότι η επέλευση «εξαιρετικών περιστάσεων» που υποχρεώνουν τον αερομεταφορέα να αναδιοργανώσει πτήσεις μεταγενέστερες των περιστάσεων αυτών δεν είναι ικανή να δικαιολογήσει «άρνηση επιβιβάσεως» στις εν λόγω μεταγενέστερες πτήσεις, ούτε να απαλλάξει τον μεταφορέα αυτόν από την υποχρέωσή του προς αποζημίωση, βάσει του άρθρου 4, παράγραφος 3, του ίδιου κανονισμού, έναντι του επιβάτη στον οποίο αρνήθηκε την επιβίβαση σε μία από τις ως άνω πτήσεις που διοργανώθηκαν μετά τις περιστάσεις αυτές.
(1) ΕΕ C 80 της 12.3.2011.
Full & Egal Universal Law Academy