16.2.2013
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 46/3
Wyrok Trybunału (druga izba) z dnia 19 grudnia 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Gerechtshof te 's-Gravenhage — Niderlandy) — Leno Merken BV przeciwko Hagelkruis Beheer BV
(Sprawa C-149/11) (1)
(Wspólnotowy znak towarowy - Rozporządzenie (WE) nr 207/2009 - Artykuł 15 ust. 1 - Pojęcie rzeczywistego używania znaku towarowego - Zasięg terytorialny używania - Używanie wspólnotowego znaku towarowego na obszarze jednego państwa członkowskiego - Wystarczający charakter)
2013/C 46/05
Język postępowania: niderlandzki
Sąd odsyłający
Gerechtshof te ’s-Gravenhage
Strony w postępowaniu głównym
Strona skarżąca: Leno Merken BV
Strona pozwana: Hagelkruis Beheer BV
Przedmiot
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Gerechtshof te ’s-Gravenhage — Wykładnia art. 15 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego (Dz.U. L 78, s. 1) — Używanie znaku towarowego — Rzeczywiste używanie — Pojęcie — Używanie wspólnotowego znaku towarowego na terytorium jednego państwa członkowskiego — Używanie uznawane przez to ostatnie państwo za rzeczywiste w przypadku, gdyby chodziło o identyczny krajowy znak towarowy.
Sentencja
Artykuł 15 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) nr 207/2009 z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie wspólnotowego znaku towarowego należy interpretować w ten sposób, że oceny wymogu, zgodnie z którym znak towarowy powinien być „rzeczywiście używany […] we Wspólnocie” w rozumieniu tego przepisu, należy dokonać w oderwaniu od granic terytoriów państw członkowskich.
Wspólnotowy znak towarowy jest „rzeczywiście używany” w rozumieniu art. 15 ust. 1 rozporządzenia nr 207/2009, gdy korzysta się z niego zgodnie z jego podstawową funkcją i w celu zachowania lub stworzenia udziałów w rynku we Wspólnocie Europejskiej dla oznaczonych wspomnianym znakiem towarowym towarów lub usług. Do sądu odsyłającego należy dokonanie oceny, czy warunki te zostały spełnione w sprawie rozpatrywanej w postępowaniu głównym, przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności faktycznych mających znaczenie, takich jak w szczególności cechy rozpatrywanego rynku, charakter towarów lub usług chronionych znakiem towarowym, zakres terytorialny i ilościowy używania, jak również częstotliwość i regularność tego używania.
(1) Dz.U. C 179 z 18.06.2011.
Full & Egal Universal Law Academy