7.9.2013
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 260/4
Wyrok Trybunału (szósta izba) z dnia 18 lipca 2013 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Cour de cassation — Belgia) — État belge przeciwko Medicom SPRL (C-210/11), Maison Patrice Alard SPRL (C-211/11)
(Sprawy połączone C-210/11 i C-211/11) (1)
(Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym - Szósta dyrektywa VAT - Artykuł 6 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) i art. 13 część B lit. b) - Prawo do odliczenia - Dobra inwestycyjne należące do osób prawnych i udostępnione częściowo ich zarządcom do ich prywatnych celów - Brak zapłaty czynszu w pieniądzu, lecz uwzględnienie świadczenia w naturze w zakresie podatku dochodowego)
2013/C 260/06
Język postępowania: francuski
Sąd odsyłający
Cour de cassation
Strony w postępowaniu głównym
Strona skarżąca: État belge
Strona pozwana: Medicom SPRL (C-210/11), Maison Patrice Alard SPRL (C-211/11)
Przedmiot
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Cour de cassation (Belgia) — Wykładnia art. 6 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) i art. 13 B lit. b) szóstej dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U. L 145, s. 1) — Zwolnienie z podatku VAT — Pojęcie świadczenia usług związanego z nieruchomością — Użytkowanie do celów prywatnych przez osoby zarządzające spółką, albo przez członków rodzin tych osób, części nieruchomości stanowiącej część przedsiębiorstwa, bez zapłaty czynszu w pieniądzu, lecz jako świadczenie w naturze — Wykluczenie prawa do odliczenia
Sentencja
1)
Artykuł 6 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) i art. 13 część B lit. b) szóstej dyrektywy Rady 77/388/EWG z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw państw członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych — wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, zmienionej dyrektywą Rady 95/7/WE z dnia 10 kwietnia 1995 r., należy interpretować w ten sposób, że stoją one na przeszkodzie temu, aby udostępnienie części należącej do osoby prawnej nieruchomości do celów prywatnych osoby, która zarządza tą osobą prawną, w sytuacji gdy nie wymaga się w charakterze wynagrodzenia za użytkowanie tej nieruchomości od korzystających z tego osób zapłaty czynszu w pieniądzu, stanowiło zwolniony z podatku najem nieruchomości w rozumieniu tej dyrektywy, a fakt, że takie udostępnienie uważa się w świetle przepisów krajowych dotyczących podatku dochodowego za świadczenie w naturze związane z wykonywaniem przez osoby korzystające z tego ich statutowych zadań lub wiążącej te osoby umowy o pracę, nie ma w tym zakresie znaczenia.
2)
Artykuł 6 ust. 2 akapit pierwszy lit. a) i art. 13 część B lit. b) szóstej dyrektywy 77/388, zmienionej dyrektywą 95/7, należy interpretować w ten sposób, iż w sytuacjach takich jak te będące przedmiotem postępowania głównego okoliczność, że udostępnienie całej lub części nieruchomości stanowiącej w pełni składnik majątku przedsiębiorstwa osobom zarządzającym, członkom organów lub wspólnikom tego przedsiębiorstwa ma bezpośredni związek bądź nie ma bezpośredniego związku z prowadzeniem przedsiębiorstwa, nie jest istotna dla ustalenia, czy to udostępnienie objęte jest zwolnieniem przewidzianym w tym drugim przepisie.
(1) Dz.U. C 211 z 16.7.2011.
Full & Egal Universal Law Academy