12.1.2013
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 9/16
Απόφαση του Δικαστηρίου (τρίτο τμήμα) της 8ης Νοεμβρίου 2012 [αίτηση του Hamburgisches Oberverwaltungsgericht (Γερμανία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Atilla Gülbahce κατά Freie und Hansestadt Hamburg
(Υπόθεση C-268/11) (1)
(Προδικαστική παραπομπή - Συμφωνία Συνδέσεως ΕΟΚ-Τουρκίας - Απόφαση 1/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως - Άρθρο 6, παράγραφος 1, πρώτη περίπτωση - Δικαιώματα Τούρκων εργαζομένων ενταγμένων στη νόμιμη αγορά εργασίας - Αναδρομική ανάκληση άδειας διαμονής)
2013/C 9/24
Γλώσσα διαδικασίας: η γερμανική
Αιτούν δικαστήριο
Hamburgisches Oberverwaltungsgericht
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Atilla Gülbahce
κατά
Freie und Hansestadt Hamburg
Αντικείμενο
Αίτηση προδικαστικής αποφάσεως — Hamburgisches Oberverwaltungsgericht — Ερμηνεία του άρθρου 10, παράγραφος 1, και του άρθρου 13 της αποφάσεως 1/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως, της 19ης Σεπτεμβρίου 1980, σχετικά με την ανάπτυξη της συνδέσεως ΕΟΚ–Τουρκίας — Χορήγηση σε Τούρκο εργαζόμενο, του οποίου η σύζυγος είναι υπήκοος του κράτους μέλους υποδοχής, άδειας διαμονής ορισμένου χρόνου και άδειας εργασίας αορίστου χρόνου — Ανάκληση, με αναδρομική ισχύ και εξαιτίας του μη γνωστοποιηθέντος στις αρμόδιες αρχές χωρισμού από τη σύζυγό του, των αποφάσεων περί παρατάσεως της διάρκειας της άδειας διαμονής — Προϋποθέσεις για τη θεμελίωση δικαιώματος διαμονής βάσει του άρθρου 10, παράγραφος 1, της αποφάσεως 1/80, λαμβανομένης υπόψη της άδειας εργασίας αορίστου χρόνου
Διατακτικό
Το άρθρο 6, παράγραφος 1, πρώτη περίπτωση, της αποφάσεως 1/80 του Συμβουλίου Συνδέσεως, της 19ης Σεπτεμβρίου 1980, σχετικά με την ανάπτυξη της συνδέσεως που προβλέφθηκε με τη συμφωνία περί δημιουργίας συνδέσεως μεταξύ της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας και της Τουρκίας, η οποία υπογράφηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1963 στην Άγκυρα από την Τουρκική Δημοκρατία, αφενός, και από τα κράτη μέλη της ΕΟΚ και την Κοινότητα, αφετέρου, και η οποία συνήφθη, εγκρίθηκε και επικυρώθηκε εξ ονόματος της Κοινότητας με την απόφαση 64/732/ΕΟΚ του Συμβουλίου, της 23ης Δεκεμβρίου 1963, έχει την έννοια ότι αποκλείει τη δυνατότητα των αρμοδίων εθνικών αρχών να ανακαλέσουν την άδεια διαμονής Τούρκου εργαζομένου αναδρομικώς από την ημερομηνία κατά την οποία έπαυσε να συντρέχει ο λόγος από τον οποίο το εθνικό δίκαιο εξαρτούσε τη χορήγηση της αδείας του, όταν ο εν λόγω εργαζόμενος δεν επέδειξε απατηλή συμπεριφορά και η ανάκληση έλαβε χώρα μετά τη λήξη της προβλεπομένης από το εν λόγω άρθρο 6, παράγραφος 1, πρώτη περίπτωση, περιόδου ενός έτους νόμιμης απασχολήσεως.
(1) ΕΕ C 269 της 10.9.2011.
Full & Egal Universal Law Academy