12.1.2013
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 9/19
Wyrok Trybunału (trzecia izba) z dnia 15 listopada 2012 r. (wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym złożony przez Landgericht Bremen — Niemcy) — Gothaer Allgemeine Versicherung AG, ERGO Versicherung AG, Versicherungskammer Bayern-Versicherungsanstalt des öffentlichen Rechts, Nürnberger Allgemeine Versicherungs AG, Krones AG przeciwko Samskip GmbH
(Sprawa C-456/11) (1)
(Współpraca sądowa w sprawach cywilnych - Rozporządzenie (WE) nr 44/2001 - Artykuły 32 i 33 - Uznawanie orzeczeń sądowych - Pojęcie „orzeczenie” - Wpływ orzeczenia sądowego na jurysdykcję międzynarodową - Warunki umowne ustalające właściwość sądu)
2013/C 9/30
Język postępowania: niemiecki
Sąd odsyłający
Landgericht Bremen
Strony w postępowaniu głównym
Strona skarżąca: Gothaer Allgemeine Versicherung AG, ERGO Versicherung AG, Versicherungskammer Bayern-Versicherungsanstalt des öffentlichen Rechts, Nürnberger Allgemeine Versicherungs AG, Krones AG
Strona pozwana: Samskip GmbH
Przedmiot
Wniosek o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym — Landgericht Bremen — Wykładnia art. 31 i 32 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych (Dz.U. 2001 L 12, s. 1) — Uznawanie orzeczeń wydanych w jednym państwie członkowskim — Orzeczenie o charakterze czysto proceduralnym („Prozessurteil”) — Orzeczenie dotyczące wykładni klauzuli jurysdykcyjnej, na podstawie której sąd krajowy uznaje się za niewłaściwy do rozpoznania sprawy, stwierdzając jurysdykcję państwa trzeciego — Zakres uznania
Sentencja
1)
Artykuł 32 rozporządzenia Rady (WE) nr 44/2001 z dnia 22 grudnia 2000 r. w sprawie jurysdykcji i uznawania orzeczeń sądowych oraz ich wykonywania w sprawach cywilnych i handlowych należy interpretować w ten sposób, że artykuł ten stosuje się także do orzeczeń, w których sąd państwa członkowskiego uznaje się za niewłaściwy do rozpoznania sprawy ze względu na istnienie klauzuli jurysdykcyjnej, niezależnie od kwalifikacji tego rodzaju orzeczenia w prawie innego państwa członkowskiego.
2)
Artykuły 32 i 33 rozporządzenia nr 44/2001 należy interpretować w ten sposób, że sąd, do którego zwrócono się o uznanie orzeczenia, w którym sąd innego państwa członkowskiego uznał się za niewłaściwy do rozpoznania sprawy ze względu na istnienie klauzuli jurysdykcyjnej, jest związany ustaleniem w przedmiocie ważności tej klauzuli, które znajduje się w uzasadnieniu prawomocnego wyroku odrzucającego skargę jako niedopuszczalną.
(1) Dz.U. C 331 z 12.11.2011.
Full & Egal Universal Law Academy