19.10.2013
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 304/2
Διάταξη του Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 4ης Ιουλίου 2013 [αίτηση του Administrativen sad Veliko Tarnovo (Βουλγαρία) για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως] — Menidzherski biznes reshenia OOD κατά Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» — Veliko Tarnovo pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
(Υπόθεση C-572/11) (1)
(Οδηγία 2006/112/ΕΚ - ΦΠΑ - Δικαίωμα έκπτωσης - Μη αναγνώριση - Φόρος αναγραφόμενος σε τιμολόγιο - Πραγματική διενέργεια φορολογητέας πράξης - Δεν υφίσταται - Απόδειξη - Αρχές της ουδετερότητας του φόρου και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης)
2013/C 304/02
Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
Αιτούν δικαστήριο
Administrativen sad Veliko Tarnovo
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Προσφεύγουσα: Menidzherski biznes reshenia OOD
Καθού: Direktor na Direktsia «Obzhalvane i upravlenie na izpalnenieto» — Veliko Tarnovo pri Tsentralno upravlenie na Natsionalnata agentsia za prihodite
Αντικείμενο
Αίτηση προδικαστικής απόφασης — Administrativen sad Veliko Tarnovo — Ερμηνεία του άρθρου 203, σε συνδυασμό με το άρθρο 168, στοιχείο α', της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας (ΕΕ L 347, σ. 1) — Έκπτωση του φόρου εισροών — Μη αναγνώριση του δικαιώματος του αποδέκτη της παροχής υπηρεσιών να εκπέσει τον ΦΠΑ, για τον λόγο ότι δεν υπάρχουν αποδεικτικά στοιχεία για την πραγματοποίηση των παραδόσεων τις οποίες αφορούν τα τιμολόγια — Έλεγχος των τιμολογίων αυτών στο πλαίσιο φορολογικού ελέγχου του προμηθευτή, ο οποίος δεν κατέληξε σε διόρθωση του οφειλόμενου ΦΠΑ — Αρχή της φορολογικής ουδετερότητας
Διατακτικό
Τα άρθρα 168, στοιχείο α', και 203 της οδηγίας 2006/112/ΕΚ του Συμβουλίου, της 28ης Νοεμβρίου 2006, σχετικά με το κοινό σύστημα φόρου προστιθέμενης αξίας, καθώς και οι αρχές της φορολογικής ουδετερότητας και της προστασίας της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης έχουν την έννοια ότι δεν αντιτίθενται στη μη αναγνώριση του δικαιώματος του αποδέκτη τιμολογίου να εκπέσει τον φόρο προστιθέμενης αξίας που αναγράφεται στο τιμολόγιο αυτό όταν οι πράξεις τις οποίες αφορά το εν λόγω τιμολόγιο δεν διενεργήθηκαν πράγματι, τούτο δε ακόμη και αν ο κίνδυνος απώλειας φορολογικών εσόδων αποκλείεται για τον λόγο ότι ο εκδότης του εν λόγω τιμολογίου κατέβαλε τον επ’ αυτού αναγραφόμενο φόρο προστιθέμενης αξίας. Εναπόκειται στο αιτούν δικαστήριο να προβεί, σύμφωνα με τους εθνικούς κανόνες περί διεξαγωγής αποδείξεων, σε συνολική εκτίμηση όλων των πραγματικών στοιχείων και περιστάσεων της ενώπιόν του διαφοράς, προκειμένου να κρίνει αν τούτο ισχύει για τις πράξεις τις οποίες αφορούν τα επίμαχα στην κύρια δίκη τιμολόγια.
(1) ΕΕ C 25 της 28.01.2012.
Full & Egal Universal Law Academy