28.5.2011
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 160/12
Προσφυγή της 8ης Μαρτίου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου του Βελγίου
(Υπόθεση C-122/11)
2011/C 160/13
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωποι: V. Kreuschitz και G. Rozet)
Καθού: Βασίλειο του Βελγίου
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να διαπιστώσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, αίροντας μόνον από 1ης Αυγούστου 2004 την προϋπόθεση κατοικίας που εμπόδιζε την τιμαριθμική αναπροσαρμογή των συντάξεων ευρωπαίων πολιτών και πολιτών του ΕΟΧ οι οποίοι κατοικούν σε χώρα που δεν έχει συνάψει με το Βέλγιο συμφωνία αμοιβαιότητας και παραλείποντας να εξαλείψει τη δυσμενή διάκριση σε βάρος τους καθ’ όλη τη διάρκεια της περιόδου προ της 1ης Αυγούστου 2004, στερώντας τους από ένα μέρος της συντάξεώς τους, το Βασίλειο του Βελγίου παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 4 και 7 του κανονισμού (ΕΚ) 883/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, για τον συντονισμό των συστημάτων κοινωνικής ασφάλειας (1), καθώς και από τα άρθρα 18 και 45 ΣΛΕΕ που θέτουν την αρχή της απαγορεύσεως των διακρίσεων με βάση την ιθαγένεια·
—
να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Η Επιτροπή ισχυρίζεται ότι η εθνική ρύθμιση συνεπάγεται δυσμενή διάκριση έναντι των υπηκόων των άλλων κρατών μελών, καθόσον επιβάλλει αποκλειστικά στους τελευταίους προϋπόθεση κατοικίας στο έδαφος κράτους μέλους ή χώρας που έχει συνάψει με το Βέλγιο συμφωνία αμοιβαιότητας προκειμένου να λάβουν τιμαριθμική αναπροσαρμογή των συντάξεών τους για το χρονικό διάστημα μέχρι την 1η Αυγούστου 2004.
Η Επιτροπή διατείνεται, επιπροσθέτως, ότι ο προαναφερθείς κανονισμός (ΕΚ) 883/2004 δεν προβλέπει πλέον την προϋπόθεση κατοικίας στο έδαφος κράτους μέλους για να μπορούν οι ενδιαφερόμενοι να επικαλούνται την αρχή της ίσης μεταχειρίσεως. Τα άτομα που καλύπτονται από τον εν λόγω κανονισμό μπορούν επομένως να ζητούν την εφαρμογή της αρχής αυτής, έστω και αν κατοικούν σε τρίτο κράτος. Έτσι, ένα κράτος δεν μπορεί πλέον να χορηγεί τιμαριθμική αναπροσαρμογή των συντάξεων μόνο στους δικούς του υπηκόους, αλλά πρέπει να τη χορηγεί και στους συνταξιούχους που κατοικούν σε τρίτο κράτος.
Τέλος, κατά την Επιτροπή, η δικαιολογημένη εμπιστοσύνη, οι υφιστάμενες πρακτικές δυσχέρειες και οι σχετικές οικονομικές επιπτώσεις, λόγοι που επικαλούνται οι βελγικές αρχές για να δικαιολογήσουν την αδυναμία αναδρομικής εφαρμογής της τροποποιημένης νομοθεσίας, δεν μπορούν να γίνουν δεκτοί.
(1) ΕΕ L 166, σ. 1, διορθωτικό ΕΕ L 200, σ. 1.
Full & Egal Universal Law Academy