21.5.2011
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 152/16
Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Corte Suprema di Cassazione (Ιταλία) στις 21 Μαρτίου 2011 — Ποινική διαδικασία κατά Demba Ngagne
(Υπόθεση C-140/11)
2011/C 152/28
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Αιτούν δικαστήριο
Corte Suprema di Cassazione
Ποινική διαδικασία ενώπιον του αιτούντος δικαστηρίου κατά
Demba Ngagne
Προδικαστικά ερωτήματα
α)
Πρέπει τα άρθρα 7, παράγραφοι 1 και 4, 8 παράγραφοι 1, 3 και 4, και 15, παράγραφος 1, της οδηγίας 2008/115/ΕΚ (1), να ερμηνευθούν υπό την έννοια ότι απαγορεύεται στο κράτος μέλος, αντιστρέφοντας την χρονική και διαδικαστική σειρά την οποία προβλέπουν οι εν λόγω διατάξεις, να διατάξει τον παρανόμως διαμένοντα αλλοδαπό να εγκαταλείψει το έδαφος του κράτους εφόσον δεν είναι δυνατόν να εκτελεστεί η, άμεση ή κατόπιν κρατήσεως, αναγκαστική απομάκρυνση;
β)
Πρέπει, κατά συνέπεια, το άρθρο 15, παράγραφοι 1, 4, 5 και 6, της οδηγίας 2008/115/ΕΚ, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι απαγορεύεται στο κράτος μέλος να ορίσει ως συνέπεια της αδικαιολόγητης αρνήσεως συνεργασίας του αλλοδαπού στον οικειοθελή επαναπατρισμό την απαγγελία εις βάρος του, για αυτόν και μόνο τον λόγο, κατηγορίας και την καταδίκη σε στερητική της ελευθερίας ποινή (φυλάκιση) διάρκειας μεγαλύτερης (έως και δεκαπλάσιας) από τη διανυθείσα, ή αντικειμενικά αδύνατη, κράτηση με σκοπό την απομάκρυνση;
γ)
Δύναται το άρθρο 2, παράγραφος 2, στοιχείο β', της οδηγίας 2008/115/ΕΚ, να ερμηνευθεί, με γνώμονα και το άρθρο 8 της ίδιας οδηγίας, καθώς και τα πλαίσια της κοινής πολιτικής τα οποία προβλέπει, ιδίως, το άρθρο 79 ΣΛΕΕ, υπό την έννοια ότι αρκεί να αποφασίσει το κράτος μέλος να χαρακτηρίσει ποινικό αδίκημα την άρνηση συνεργασίας του αλλοδαπού στον οικειοθελή επαναπατρισμό ώστε να μην τυγχάνει πλέον εφαρμογής η οδηγία;
δ)
Πρέπει, αντιθέτως, τα άρθρα 2, παράγραφος 2, στοιχείο β', και 15, παράγραφοι 4, 5 και 6, της οδηγίας 2008/115/ΕΚ, να ερμηνευθούν, με γνώμονα και το άρθρο 5 της ΕΣΔΑ, υπό την έννοια ότι απαγορεύουν την υποβολή του παρανόμως διαμένοντα αλλοδαπού, του οποίου δεν είναι αντικειμενικά δυνατή, ή δεν είναι πλέον δυνατή, η κράτηση, σε μια συνεχή διαδικασία διαταγών οικειοθελούς επαναπατρισμού και περιορισμών της ελευθερίας λόγω καταδίκης για τη μη συμμόρφωση με τις εν λόγω διαταγές;
ε)
Είναι, εν τέλει, δυνατόν, με γνώμονα και τη δέκατη αιτιολογική σκέψη, το προϊσχύσαν άρθρο 23 της Συμβάσεως εφαρμογής της συμφωνίας του Σένγκεν, τις συστάσεις και τις κατευθύνσεις που περιέχονται στο προοίμιο της οδηγίας 2008/115/ΕΚ, το άρθρο 5 της ΕΣΔΑ, να θεωρηθεί ότι τα άρθρα 7, παράγραφοι 1 και 4, 8, παράγραφοι 1, 3 και 4, 15, παράγραφοι 1, 4, 5 και 6, καθιστούν κανόνες δικαίου τις αρχές ότι ο περιορισμός της ελευθερίας εν αναμονή επαναπατρισμού συνιστά την έσχατη λύση και ότι κανένα μέτρο κρατήσεως δεν δικαιολογείται αν συνδέεται με διαδικασία απελάσεως σε σχέση με την οποία δεν υφίσταται λογικά προοπτική επαναπατρισμού;
(1) ΕΕ L 348, σ. 98.
Full & Egal Universal Law Academy