16.7.2011
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 211/18
Αναίρεση που άσκησε στις 19 Μαΐου 2011 η World Wide Tobacco España, S.A. κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (τέταρτο τμήμα) στις 8 Μαρτίου 2011 στην υπόθεση T-37/05, World Wide Tobacco España κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
(Υπόθεση C-240/11 P)
2011/C 211/35
Γλώσσα διαδικασίας: η ισπανική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: World Wide Tobacco España, S.A. (εκπρόσωποι: M. Odriozola και A. Vide, δικηγόροι)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει μερικώς την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-37/05·
—
να μειώσει το ύψος του προστίμου που επιβλήθηκε στην αναιρεσείουσα·
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα αμφοτέρων των βαθμών δικαιοδοσίας.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Πρώτον, η αναιρεσείουσα θεωρεί ότι η Επιτροπή παραβίασε την αρχή της ίσης μεταχείρισης εφαρμόζοντας βαρύτερο αποτρεπτικό συντελεστή στο πρόστιμο που επέβαλε στην WWTE (World Wide Tobacco España, SA) απ’ ό,τι στις άλλες μεταποιητικές επιχειρήσεις. Η Επιτροπή εφάρμοσε στην WWTE αποτρεπτικό συντελεστή με την αιτιολογία ότι ανήκε σε πολυεθνικό όμιλο με σημαντική οικονομική και χρηματοπιστωτική ισχύ. Το ότι η WWTE υποτίθεται ότι ενεργούσε υπό την καθοριστική επιρροή των μητρικών της εταιριών θεωρήθηκε απλώς ως πρόσθετος παράγοντας.
Δεύτερον, επικουρικώς, το Δικαστήριο, κατά το μέτρο που θα θεωρήσει ότι κάποια από τις μητρικές εταιρίες δεν ευθύνεται για τη συμπεριφορά της WWTE, θα πρέπει να διορθώσει τον υπολογισμό του πολλαπλασιαστικού συντελεστή. Το Γενικό Δικαστήριο δεν έπρεπε να απορρίψει τους ισχυρισμούς της WWTE με την αιτιολογία ότι δεν είχε περιλάβει στην προσφυγή της τους ισχυρισμούς των μητρικών της εταιριών, διότι σ’ αυτές εναπόκειται να αποκρούσουν την ευθύνη που τους καταλογίζεται και όχι στη θυγατρική. Εν πάση περιπτώσει, επειδή οι εκδοθείσες αποφάσεις αποφαίνονται επί των προσφυγών μητρικών εταιριών, μεταξύ των οποίων και η απόφαση στην υπόθεση T-24/05, έχουν ισχύ δεδικασμένου μεταξύ αλληλεγγύως ευθυνομένων.
Τρίτον, το Γενικό Δικαστήριο δεν έπρεπε να κρίνει απαράδεκτο λόγω ασάφειας τον ισχυρισμό της αναιρεσείουσας ότι η Επιτροπή είχε επιβάλει πρόστιμο που παραβίαζε το όριο του 10 % της τιμολόγησης διότι οι μητρικές εταιρίες δεν ευθύνονταν. Και τούτο για τους ίδιους λόγους με τους εκτεθέντες στην προηγουμένη παράγραφο: μόνον οι μητρικές εταιρίες έχουν την ικανότητα να αποκρούσουν τα όσα τους καταλογίζονται, η δε εκδοθείσα απόφαση έχει ισχύ δεδικασμένου μεταξύ αλληλεγγύως ευθυνομένων.
Τέλος, η Επιτροπή παραβαίνει τις κατευθυντήριες γραμμές για την επιμέτρηση των προστίμων, διότι δεν έλαβε υπόψη ότι κατά τα έτη 1996 και 1997, η WWTE δεν τήρησε τις συμφωνίες. Η αναιρεσείουσα θεωρεί επίσης ότι η Επιτροπή δεν μπορεί να ισχυρίζεται ότι έλαβε υπόψη την ελαφρυντική αυτή περίσταση, εφόσον δεν την μνημόνευση ρητώς στην προσβαλλομένη απόφαση.
Full & Egal Universal Law Academy