16.7.2011
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 211/19
Αναίρεση που άσκησαν στις 25 Μαΐου 2011 οι Alstom, T&D Holding, πρώην Areva T&D Holding SA, Alstom Grid SAS, πρώην Areva T&D SA, Alstom Grid AG, πρώην Areva T&D AG, κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 3 Μαρτίου 2011 στις συνεκδικασθείσες υποθέσεις T-117/07 και T-121/07, Areva κ.λπ. κατά Επιτροπής
(Υπόθεση C-253/11 P)
2011/C 211/37
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσες: Alstom, T&D Holding, πρώην Areva T&D Holding SA, Alstom Grid SAS, πρώην Areva T&D SA, Alstom Grid AG, πρώην Areva T&D AG (εκπρόσωποι: J. Derenne και A. Müller-Rappard, δικηγόροι)
Αντίδικοι κατ’ αναίρεση: Areva, Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα των αναιρεσειουσών
Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
—
να ακυρώσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου (δεύτερο τμήμα) της 3ης Μαρτίου 2011 στις υποθέσεις T-117/07 και T-121/07, Areva SA, Areva T&D Holding SA, Areva T&D AG, Areva T&D SA και Alstom κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής·
—
σε περίπτωση που κρίνει ότι η διαφορά μπορεί να κριθεί οριστικώς:
—
κυρίως, να ακυρώσει τα επόμενα άρθρα της αποφάσεως C(2006) 6762 της Επιτροπής της 24ης Ιανουαρίου 2007 (υπόθεση COMP/38.899 — Εξοπλισμός μεταγωγής με μόνωση αερίου):
—
άρθρο 1, στοιχείο β' [Alstom],
—
άρθρο 1, στοιχείο δ' [Alstom Grid AG (πρώην Areva T&D AG)],
—
άρθρο 1, στοιχείο ε' [T&D Holding (πρώην Areva T&D Holding SA)],
—
άρθρο 1, στοιχείο στ' [Alstom Grid SAS (πρώην Areva T&D SA)],
—
άρθρο 2, στοιχείο β' [Alstom],
—
άρθρο 2, στοιχείο γ' [Alstom, Alstom Grid AG (πρώην Areva T&D AG), T&D Holding (πρώην Areva T&D Holding SA) και Alstom Grid SAS (πρώην Areva T&D SA)]·
—
επικουρικώς, να μειώσει ουσιαστικώς τα επιβληθέντα στις αναιρεσείουσες πρόστιμα·
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων της ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασίας·
—
Σε περίπτωση που θεωρεί ότι η διαφορά δεν μπορεί να κριθεί οριστικώς, να αναπέμψει την υπόθεση σε τμήμα του Γενικού Δικαστηρίου με διαφορετική σύνθεση και να επιφυλαχθεί ως προς τα δικαστικά έξοδα.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Οι αναιρεσείουσες προβάλλουν πέντε λόγους προς στήριξη της αιτήσεώς τους αναιρέσεως.
Με τον πρώτο τους λόγο, ο οποίος περιλαμβάνει δύο σκέλη, οι αναιρεσείουσες καταγγέλλουν την παράβαση του άρθρου 269 ΣΛΕΕ εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου καθόσον κρίνει ότι η απόφαση της Επιτροπής είναι επαρκώς αιτιολογημένη. Συναφώς, προσάπτουν στο Γενικό Δικαστήριο, πρώτον, ότι έκρινε, με τις σκέψεις 90 έως 99 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως ότι η Επιτροπή αιτιολόγησε επαρκώς από νομικής απόψεως το συμπέρασμά της για από κοινού και αλληλέγγυα ευθύνη της Alstom με τις Areva T&D SA και Areva T&D AG, στηριζόμενο στο γεγονός ότι η Alstom δεν ανέτρεψε την υπόνοια αυτή (πρώτο σκέλος)· οι αναιρεσείουσες προσάπτουν στο Γενικό Δικαστήριο, δεύτερον, ότι έκρινε, με τη σκέψη 200 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι η Επιτροπή δεν ήταν υποχρεωμένη να αναφέρει τους λόγους για τους οποίους είναι δυνατόν να επιβληθεί πρόστιμο εις ολόκληρον σε δύο εταιρίες, οι οποίες δεν αποτελούν ενιαία οικονομική οντότητα κατά την ημερομηνία εκδόσεως της αποφάσεως.
Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν την εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου παράβαση των άρθρων 36 και 53 του Οργανισμού του Δικαστηρίου, σε συνδυασμό με το άρθρο 263 ΣΛΕΕ, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο, στις σκέψεις 101 έως 110 (πρώτο σκέλος), 148 έως 150 (δεύτερο σκέλος) και 214 έως 216 (τρίτο σκέλος) της αποφάσεως, αντικαθιστά την συλλογιστική της Επιτροπής με τη δική του συλλογιστική προσθέτοντας εκ των υστέρων στην προσβαλλομένη απόφαση λόγους που δεν απαντούν στην τελευταία. Ομοίως, οι Alstom κ.λπ. προσάπτουν στο Γενικό Δικαστήριο ότι έκρινε, με τη σκέψη 206 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι σε δύο εταιρίες που δεν αποτελούν ενιαία οικονομική οντότητα κατά την ημέρα εκδόσεως της προσβαλλομένης αποφάσεως μπορεί να επιβληθεί πρόστιμο για την καταβολή του οποίου υπάρχει ευθύνη εις ολόκληρον (τέταρτο σκέλος).
Ο τρίτος λόγος, ο οποίος αντλείται από την επιβολή εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου μιας probatio diabolica κατά παράβαση του άρθρου 101 ΣΛΕΕ και, ειδικότερα, κατά παράβαση των κανόνων που διέπουν τον καταλογισμό σε μητρική εταιρία των πρακτικών της θυγατρικής της και κατά παραβίαση των αρχών του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη και του τεκμηρίου αθωότητας που καθιερώνουν τα άρθρα 47 και 48 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, περιλαμβάνει δύο σκέλη. Οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι:
α)
αφενός, επιβεβαιώνοντας τον καταλογισμό ευθύνης των πρακτικών που άσκησαν οι θυγατρικές της εταιρίες στη μητρική εταιρία Alstom και εφαρμόζοντας τις νομολογιακές αρχές περί του τεκμηρίου ασκήσεως καθοριστικής επιρροής, το Γενικό Δικαστήριο προσέβαλε, με τις σκέψεις 84 έως 110 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη και παραβίασε την αρχή του τεκμηρίου αθωότητας, δεχόμενο, στο πλαίσιο του καταλογισμού ευθύνης, ορισμό της ασκήσεως καθοριστικής επιρροής της μητρικής εταιρίας επί της θυγατρικής της, ο οποίος δεν έχει καμία σχέση με πραγματική συμπεριφορά στην οικεία αγορά και, συνεπώς, καθιστώντας το εν λόγω κριτήριο αμάχητο·
β)
αφετέρου, το Γενικό Δικαστήριο διέπραξε νομικά σφάλματα, στις σκέψεις 144 έως 152 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, καθορίζοντας την πραγματική άσκηση καθοριστικής επιρροής της Areva T&D Holding SA επί των Areva T&D SA και Areva T&D AG κατά τη χρονική περίοδο από 9 Ιανουαρίου έως 11 Μαΐου 2004.
Ο τέταρτος λόγος αντλείται από προσβολή, εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου, της εννοίας της ευθύνης εις ολόκληρον καθόσον κρίνει, στις σκέψεις 214 έως 216 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, ότι η ευθύνη εις ολόκληρον καθορίζει το ποσοστό συμμετοχής των αντίστοιχων συνεισφορών των εταιριών, στις οποίες επιβάλλεται πρόστιμο εις ολόκληρον (πρώτο σκέλος), και καθόσον παραβιάζει, στις σκέψεις 232 έως 236 και 238 έως 242 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, τις αρχές της ασφάλειας δικαίου και της εξατομικεύσεως των ποινών και παραβαίνει επίσης το άρθρο 13 ΣΕΕ, δεδομένου ότι η Επιτροπή εκχώρησε την εξουσία καθορισμού της ευθύνης εκάστης των επιχειρήσεων επί των οποίων επιβλήθηκαν κυρώσεις.
Ο πέμπτος λόγος αντλείται από παράβαση εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου της υποχρεώσεώς του να απαντήσει στους αναπτυχθέντες ισχυρισμούς, καθόσον παρανοεί, στη σκέψη 223 έως 230 της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, το περιεχόμενο του λόγου της προσφυγής που αντλείται από προσβολή του δικαιώματος λυσιτελούς προσφυγής και δικαστικής προστασίας και δεν απαντά, επομένως, στον προβληθέντα λόγο αλλά σε άλλον που δεν είχε προβληθεί.
Full & Egal Universal Law Academy