27.8.2011
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 252/14
Αναίρεση που άσκησε στις 6 Ιουνίου 2011 ο Densmore Ronald Dover κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (όγδοο τμήμα) στις 24 Μαρτίου 2011 στην υπόθεση T-149/09, Densmore Ronald Dover κατά Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου
(Υπόθεση C-278/11 P)
2011/C 252/28
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείων: Densmore Ronald Dover (εκπρόσωποι: D. Vaughan QC, M. Lester, Barrister και R. Collard, Solicitor)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο
Αιτήματα του αναιρεσείοντος
Ο αναιρεσείων ζητεί από το Δικαστήριο:
—
Να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου στην υπόθεση T-149/09 καθ’ ο μέρος βάλλεται·
—
να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στο σύνολό της·
—
να καταδικάσει το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στα δικαστικά έξοδα της αιτήσεως αναιρέσεως καθώς και της προσφυγής ακυρώσεως ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Πρώτον, το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε κρίνοντας ότι το Κοινοβούλιο με τις παραγράφους 24 και 25 της προσβαλλομένης αποφάσεως τήρησε την υποχρέωσή του για επαρκή αιτιολόγηση της αναζητήσεως του ποσού των 345 289,00 λιρών στερλινών. Ο αναιρεσείων δεν έλαβε γνώση, ούτε από τις παραγράφους 24 έως 25 της προσβαλλομένης αποφάσεως ούτε με άλλο τρόπο, των λόγων βάσει των οποίων του επεβλήθη η επιστροφή του ποσού, ώστε να έχει τη δυνατότητα αμφισβητήσεως του βασίμου των λόγων αυτών ενώπιον δικαστηρίου και να είναι δυνατός ο προσήκων δικαστικός έλεγχος του βασίμου αυτών.
Δεύτερον, το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε κρίνοντας ότι το Κοινοβούλιο ορθώς αναζήτησε το ποσό των 345 289,00 λιρών στερλινών ως «αχρεωστήτως» καταβληθέν σύμφωνα με το άρθρο 14 της ρυθμίσεως ΕΑΒ (ρυθμίσεως σχετικά με τα έξοδα και τις αποζημιώσεις των βουλευτών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου) λόγω του ότι:
α)
Το Κοινοβούλιο δεν εξέθεσε σε κανένα σημείο της προσβαλλομένης αποφάσεως τους λόγους για τους οποίους έκρινε ότι από τα πολυάριθμα έγγραφα που υπέβαλε ο αναιρεσείων δεν απεδείχθη ότι τα ποσά που διαλαμβάνονται στην παράγραφο 25 χρησιμοποιήθηκαν από τον αναιρεσείοντα σύμφωνα με τη ρύθμιση ΕΑΒ, ούτε τους λόγους βάσει των οποίων το Κοινοβούλιο εκτίμησε ότι κακώς ζητήθηκαν δυνάμει του άρθρου 14 της ρυθμίσεως ΕΑΒ, ή ότι υπήρχε κατάχρησή τους ή χρήση τους για μη επιτρεπόμενους σκοπούς.
β)
Στην πραγματικότητα ο αναιρεσείων παρέσχε εξηγήσεις για κάθε ένα από τα διαλαμβανόμενα στην παράγραφο 25 της προσβαλλομένης αποφάσεως ποσά και εξήγησε ότι κάθε ποσό δαπανήθηκε εξ ολοκλήρου και αποκλειστικώς προς κάλυψη των εξόδων από τη χρήση ή την πρόσληψη της MP Holdings για την παροχή υπηρεσιών. Ο αναιρεσείων παρέσχε μεγάλο όγκο εγγράφων αποδεικτικών στοιχείων για να δείξει ότι τα ποσά που καταβλήθηκαν στην MP Holdings χρησιμοποιήθηκαν για σκοπούς προβλεπόμενους στο άρθρο 14. Τα έγγραφα που υπέβαλε υπερβαίνουν κατά πολύ εκείνα για τα οποία είχε υποχρέωση διατηρήσεως κατά τα επίδικα χρονικά διαστήματα, ιδίως όσον αφορά τα σχετικά με την πρώτη θητεία του αναιρεσείοντος έγγραφα. Από τα στοιχεία αυτά αποδεικνύεται ότι όλες οι δαπάνες έγιναν εξ ολοκλήρου και αποκλειστικώς για την παροχή υπηρεσιών επικουρίας της ασκήσεως των βουλευτικών καθηκόντων του αναιρεσείοντος. Το Κοινοβούλιο επέβαλε εξόχως επαχθή υποχρέωση παροχής εγγράφων στοιχείων στον αναιρεσείοντα προκειμένου να δικαιολογήσει όλα ανεξαιρέτως τα έξοδα έως το 1999. Τέτοιες υποχρεώσεις δεν ίσχυαν κατά το χρόνο πραγματοποιήσεως των εξόδων και, όντως, δεν έχουν ποτέ τεθεί ως προϋπόθεση της καλύψεως των εξόδων κατά το άρθρο 14 της ρυθμίσεως ΕΑΒ.
Τρίτον, το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε κρίνοντας ότι η ανεπίτρεπτη επίκληση από το Κοινοβούλιο της υποτιθέμενης «συγκρούσεως συμφερόντων» δεν θα έπρεπε να έχει ως συνέπεια την ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως στο σύνολό της. Το Γενικό Δικαστήριο ορθώς έκρινε ότι δεν μπορούσε να γίνει επίκληση της συγκρούσεως συμφερόντων από το Κοινοβούλιο για να δικαιολογηθεί η αναζήτηση της αποζημιώσεως βουλευτικής επικουρίας. Καθόσον το Κοινοβούλιο βασίστηκε ρητώς και κυρίως επ’ αυτού του λόγου προκειμένου να δικαιολογήσει το σύνολο της προσβαλλομένης αποφάσεως, η ως άνω κρίση θα έπρεπε να έχει ως αποτέλεσμα την ακύρωση της προσβαλλομένης αποφάσεως στο σύνολό της.
Full & Egal Universal Law Academy