1.10.2011
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 290/2
Προσφυγή της 12ης Ιουλίου 2011 — Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατά Βασιλείου του Βελγίου
(Υπόθεση C-370/11)
2011/C 290/02
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Προσφεύγουσα: Ευρωπαϊκή Επιτροπή (εκπρόσωπος: W. Mölls)
Καθού: Βασίλειο του Βελγίου
Αιτήματα της προσφεύγουσας
Η προσφεύγουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναγνωρίσει ότι το Βασίλειο του Βελγίου, διατηρώντας σε ισχύ κανόνες κατά τους οποίους δεν είναι φορολογητέες οι υπεραξίες που αποκομίζονται από την αγορά μετοχών οργανισμών συλλογικών επενδύσεων, οι οποίοι δεν λειτουργούν σύμφωνα με την οδηγία 85/611/ΕΟΚ (1), όταν οι εν λόγω οργανισμοί εδρεύουν στο Βέλγιο, ενώ είναι φορολογητέες οι υπεραξίες που αποκομίζονται από την αγορά μετοχών τέτοιων οργανισμών που εδρεύουν στη Νορβηγία ή στην Ισλανδία, παρέβη τις υποχρεώσεις που υπέχει από τα άρθρα 36 και 40 της συμφωνίας για τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο·
—
να καταδικάσει το Βασίλειο του Βελγίου στα δικαστικά έξοδα.
Ισχυρισμοί και κύρια επιχειρήματα
Η Επιτροπή βάλλει κατά των επίμαχων εθνικών διατάξεων στο μέτρο που έχουν ως αποτέλεσμα να αποθαρρύνουν τους κατοίκους του Βελγίου από το να επενδύουν σε οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων που εδρεύουν στη Νορβηγία ή στην Ισλανδία, διότι οι υπεραξίες που αποκομίζονται από την αγορά μετοχών των εν λόγω οργανισμών δεν μπορούν να τύχουν της φορολογικής απαλλαγής που ισχύει για τις υπεραξίες που αποκομίζονται από την αγορά μετοχών οργανισμού συλλογικών επενδύσεων που εδρεύει στο Βέλγιο.
Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι η εν λόγω διαφορετική μεταχείριση περιορίζει την ελεύθερη κυκλοφορία των κεφαλαίων που εγγυάται το άρθρο 40 της συμφωνίας ΕΟΧ. Ομοίως, περιορίζει την ελεύθερη παροχή υπηρεσιών συνιστώντας παράβαση του άρθρου 36 της συμφωνίας ΕΟΧ.
Απαντώντας στις αντιρρήσεις που προέβαλαν οι βελγικές αρχές, η Επιτροπή επισημαίνει, πρώτον, ότι η διάκριση που γίνεται από τη βελγική νομοθεσία εντός της κατηγορίας των οργανισμών συλλογικών επενδύσεων που εδρεύουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ήτοι βάσει του αν λειτουργούν ή όχι σύμφωνα με την οδηγία 85/611/ΕΟΚ, δεν αποτελεί αντικείμενο της παρούσας προσφυγής. Δεύτερον και τρίτον, η Επιτροπή αντικρούει την επιχειρηματολογία κατά την οποία τα ανωτέρω μέτρα δικαιολογούνται από λόγους που συνδέονται με την αποτελεσματικότητα των φορολογικών ελέγχων ή την έλλειψη μηχανισμών ανταλλαγής πληροφοριών. Στο πλαίσιο αυτό, η Επιτροπή διαπιστώνει ότι το Βέλγιο, η Νορβηγία και η Ισλανδία έχουν κυρώσει τη διεθνή σύμβαση διοικητικής συνδρομής σε φορολογικά θέματα, η οποία καταρτίστηκε υπό την αιγίδα του ΟΟΣΑ και του Συμβουλίου της Ευρώπης, και ότι οι συμβάσεις περί αποφυγής της διπλής φορολογίας, τις οποίες συνήψε το Βέλγιο με τη Νορβηγία και την Ισλανδία αντιστοίχως, προβλέπουν μηχανισμούς ανταλλαγής πληροφοριών μεταξύ των κρατών αυτών.
(1) Οδηγία 85/611/ΕΟΚ του Συμβουλίου της 20.12.1985 για το συντονισμό των νομοθετικών, κανονιστικών και διοικητικών διατάξεων σχετικά με ορισμένους οργανισμούς συλλογικών επενδύσεων σε κινητές αξίες (ΟΣΕΚΑ), ΕΕ L 375, σ. 3.
Full & Egal Universal Law Academy