8.10.2011
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 298/15
Αναίρεση που άσκησε στις 29 Ιουλίου 2011 η Elf Aquitaine SA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (δεύτερο τμήμα) στις 17 Μαΐου 2011 στην υπόθεση T-299/08, Elf Aquitaine SA. κατά Επιτροπής
(Υπόθεση C-404/11 P)
2011/C 298/28
Γλώσσα διαδικασίας: η γαλλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Elf Aquitaine SA. (εκπρόσωποι: E. Morgan de Rivery και E. Lagathu, δικηγόροι)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
κυρίως:
—
να ακυρώσει εν όλω, βάσει των άρθρων 256 ΣΛΕΕ και 56 του Πρωτοκόλλου 3 του Οργανισμού του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου της 17ης Μαΐου 2011, T-299/08, Elf Aquitaine SA κατά Επιτροπής,
—
να δεχθεί τα αιτήματα που είχε προβάλει πρωτοδίκως ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου,
—
συνεκδοχικώς, να ακυρώσει τα άρθρα 1, στοιχείο στ', 2, στοιχεία γ' και ε', 3 και 4 της αποφάσεως της Επιτροπής C(2008) 2626 τελικό της 11ης Ιουνίου 2008, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/38.695- Χλωρικό νάτριο)·
—
επικουρικώς , να αναπροσδιορίσει, βάσει του άρθρου 261 ΣΛΕΕ, το πρόστιμο των 22 700 000 ευρώ που επιβλήθηκε εις ολόκληρον και αλληλεγγύως στις εταιρίες Arkema SA και Elf Aquitaine με το άρθρο 2 γ' της αποφάσεως της Επιτροπής C(2008) 2626 τελικό της 11ης Ιουνίου 2008, σχετικά με διαδικασία εφαρμογής του άρθρου 81 της Συνθήκης ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (Υπόθεση COMP/38.695- Χλωρικό νάτριο), καθώς και το προσωπικό πρόστιμο των 15 890 000 ευρώ που επιβλήθηκε στην Elf Aquitaine με το άρθρο 2, στοιχείο ε', της ίδιας αποφάσεως, στο πλαίσιο της πλήρους δικαιοδοσίας του, λόγω αντικειμενικών πλημμελειών στην αιτιολογία της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου, της 17ης Μαΐου 2011, στην υπόθεση T-299/08, όπως περιγράφονται στους έξι λόγους αναιρέσεως της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως·
—
εν πάση περιπτώσει , να καταδικάσει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στο σύνολο των δικαστικών εξόδων, περιλαμβανομένων των εξόδων στα οποία υποβλήθηκε η Elf Aquitaine κατά την ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου διαδικασία.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη των αιτημάτων της, η αναιρεσείουσα προβάλλει κυρίως έξι λόγους αναιρέσεως και ένα επικουρικώς.
Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η Elf Aquitaine SA επικαλείται παράβαση του άρθρου 5 ΣΕΕ εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου, στο μέτρο που αυτό επιβεβαίωσε την εφαρμογή της αρχής της αυτόματης ευθύνης των μητρικών εταιριών, όπως εφαρμόστηκε εν προκειμένω από την Επιτροπή και δικαιολογήθηκε από την έννοια της επιχειρήσεως κατά το άρθρο 101 ΣΛΕΕ. Κατά την άποψή της, η πρακτική αυτή είναι ασυμβίβαστη ή, τουλάχιστον, δυσανάλογη ως προς τις αρχές της κατανομής αρμοδιοτήτων και της επικουρικότητας (πρώτο σκέλος), καθώς και της αναλογικότητας (δεύτερο σκέλος).
Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα επικαλείται προδήλως εσφαλμένη ερμηνεία του εθνικού δικαίου και της έννοιας της επιχειρήσεως, στο μέτρο που το Γενικό Δικαστήριο εκτίμησε εσφαλμένα, μεταξύ άλλων, τη νομική αξία της αρχής της αυτονομίας του νομικού προσώπου.
Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει, κατ' ουσίαν, ότι το Γενικό Δικαστήριο αρνήθηκε ηθελημένα να αντλήσει συνέπειες από τον ποινικό χαρακτήρα των κυρώσεων στο δίκαιο του ανταγωνισμού και των νέων υποχρεώσεων που απορρέουν από τον Χάρτη των θεμελιωδών δικαιωμάτων της ΕΕ. Συγκεκριμένα, το Γενικό Δικαστήριο εφάρμοσε καταχρηστικά και εσφαλμένα την έννοια της επιχειρήσεως κατά το δίκαιο της Ένωσης, παρακάμπτοντας το τεκμήριο αυτονομίας που διέπει το εθνικό δίκαιο των εταιριών, καθώς και τον ποινικό χαρακτήρα των κυρώσεων στο δίκαιο του ανταγωνισμού. Η αναιρεσείουσα υποστηρίζει, περαιτέρω, ότι το Γενικό Δικαστήριο θα έπρεπε να είχε εξετάσει αυτεπαγγέλτως τον μη σύννομο χαρακτήρα της ισχύουσας διοικητικής διαδικασίας ενώπιον της Επιτροπής.
Με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα επικαλείται προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας λόγω εσφαλμένης ερμηνείας των αρχών της επιείκειας και της ισότητας των όπλων. Συγκεκριμένα, υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο δέχθηκε την προσφυγή της Επιτροπής σε μια probatio diabolica και υπέπεσε σε πλάνη κρίνοντας ότι η ανεξαρτησία μιας θυγατρικής πρέπει να εκτιμάται εν γένει, σε σχέση δηλαδή με την κεφαλαιουχική σχέση της με τη μητρική εταιρία, ενώ κατά την αναιρεσείουσα θα έπρεπε να εκτιμάται σε σχέση με τη συμπεριφορά της οικείας εταιρίας σε συγκεκριμένη αγορά.
Με τον πέμπτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα επικαλείται παράβαση της υποχρεώσεως αιτιολογήσεως εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου, στο μέτρο που δέχθηκε άνευ ετέρου την εκ μέρους της Επιτροπής απόρριψη των επιχειρημάτων της αναιρεσείουσας, χωρίς προηγουμένως να αναλύσει τα σχετικά επιχειρήματα της Επιτροπής (πρώτο σκέλος). Επιπλέον, η Elf Aquitaine SA προσάπτει στο Γενικό Δικαστήριο πλημμελή αιτιολογία όσον αφορά το τεκμήριο καταλογισμού (δεύτερο σκέλος), καθώς και ελλιπή αιτιολογία όσον αφορά το προσωπικό πρόστιμο που επιβλήθηκε στην αναιρεσείουσα (τρίτο σκέλος).
Με τον έκτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει τον μη σύννομο χαρακτήρα του προσωπικού αυτού προστίμου, επικαλούμενη εσφαλμένη εφαρμογή των κατευθυντηρίων γραμμών για τον υπολογισμό των προστίμων (πρώτο σκέλος), εσφαλμένη νομική βάση για την επιβολή προσωπικού προστίμου (δεύτερο σκέλος) και αντίφαση μεταξύ της αιτιολογίας της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως περί της έννοιας της ενιαίας επιχειρήσεως και της επιβολής προσωπικού προστίμου (τρίτο σκέλος).
Με τον έβδομο και τελευταίο λόγο αναιρέσεως (που προβάλλει επικουρικώς), η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το ποσό του προστίμου που της επιβλήθηκε με αποτρεπτικό σκοπό είναι δυσανάλογο και, ως εκ τούτου, χρήζει αναπροσδιορισμού.
Full & Egal Universal Law Academy