8.10.2011
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 298/17
Αναίρεση που άσκησε στις 8 Αυγούστου 2011 το Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έβδομο τμήμα) στις 24 Μαΐου 2011 στην υπόθεση T-115/10, Ηνωμένο Βασίλειο κατά Επιτροπής
(Υπόθεση C-416/11 P)
2011/C 298/31
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείον: Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας (εκπρόσωποι: S. Ossowski, D. Wyatt, QC, και V. Wakefield, Barrister)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα του αναιρεσείοντος
Το αναιρεσείον ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει την απόφαση του Γενικού Δικαστηρίου,
—
να κρίνει παραδεκτή την προσφυγή ακυρώσεως του Ηνωμένου Βασιλείου και να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο προκειμένου αυτό να εξετάσει την προσφυγή του Ηνωμένου Βασιλείου επί της ουσίας,
—
να υποχρεώσει την Επιτροπή να φέρει τα δικαστικά έξοδα τόσο της αναιρετικής δίκης, όσο και της πρωτοβάθμιας και
—
να επιφυλαχθεί ως προς τα λοιπά δικαστικά έξοδα.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
1)
Το Ηνωμένο Βασίλειο βάλλει κατά της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης (έβδομο τμήμα), T-115/10, Ηνωμένο Βασίλειο κατά Επιτροπής, με την οποία το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε ως απαράδεκτη την προσφυγή του Ηνωμένου Βασιλείου κατά της εγγραφής του ευρισκόμενου στην Ισπανία τόπου κοινοτικής σημασίας ES6120032 («Estrecho Oriental») στον κατάλογο της αποφάσεως 2010/45/ΕΕ της Επιτροπής (1).
2)
Το Γενικό Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η εγγραφή του τόπου ES6120032 στον κατάλογο της αποφάσεως 2010/45/ΕΕ της Επιτροπής απλώς επιβεβαιώνει την προγενέστερη εγγραφή του συγκεκριμένου τόπου στον κατάλογο της αποφάσεως 2009/95/ΕΚ (2) της Επιτροπής. Η κρίση αυτή του Γενικού Δικαστηρίου ήταν εσφαλμένη, διότι η εγγραφή του τόπου ES6120032 στον κατάλογο της αποφάσεως 2010/45/ΕΕ στηρίχθηκε σε νέα πραγματικά περιστατικά και συγκεκριμένα το γεγονός ότι ο τόπος ES6120032:
α)
καλύπτει και περιλαμβάνει το μεγαλύτερο μέρος των βρετανικών χωρικών υδάτων στο Γιβραλτάρ και
β)
καλύπτει και περιλαμβάνει το σύνολο του προϋφιστάμενου, ανήκοντος στο Ηνωμένο Βασίλειο, τόπου κοινοτικού ενδιαφέροντος με τον κωδικό UKGIB0002 και την ονομασία «Νότια ύδατα του Γιβραλτάρ».
3)
Όταν ο τόπος ES6120032 περιλήφθηκε για πρώτη φορά σε κατάλογο τόπων κοινοτικού ενδιαφέροντος, με την απόφαση 2009/95/ΕΚ, μόνον η Ισπανία γνώριζε ότι ο τόπος αυτός καλύπτει μέρος του τόπου UKGIB0002 και των βρετανικών χωρικών υδάτων στο Γιβραλτάρ. Βεβαίως, το Ηνωμένο Βασίλειο δεν γνώριζε το γεγονός αυτό ούτε υπάρχουν ενδείξεις ότι η Επιτροπή ή επιτροπή ενδιαιτημάτων (η οποία εξέδωσε την απόφαση 2009/95/ΕΚ) το γνώριζαν.
4)
Όταν έγινε η δεύτερη εγγραφή του τόπου ES6120032 σε κατάλογο τόπων κοινοτικού ενδιαφέροντος, με την απόφαση 2010/45/ΕΕ, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Επιτροπή και η επιτροπή ενδιαιτημάτων γνώριζαν το ιδιαίτερα σημαντικό αυτό γεγονός, όπως προκύπτει από τις συζητήσεις που προηγήθηκαν της εκδόσεως της αποφάσεως αυτής.
5)
Δεδομένου ότι τα προαναφερθέντα πραγματικά περιστατικά δεν ήταν γνωστά κατά τον χρόνο εκδόσεως της αποφάσεως 2009/95/ΕΚ, το Γενικό Δικαστήριο επικεντρώθηκε στο αν και κατά πόσον, κατά το συγκεκριμένο χρονικό σημείο, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Επιτροπή και η επιτροπή ενδιαιτημάτων μπορούσαν να γνωρίζουν ότι ο τόπος ES6120032 καλύπτει μέρος του τόπου UKGIB0002 και των βρετανικών χωρικών υδάτων στο Γιβραλτάρ. Το Γενικό Δικαστήριο έκρινε ότι ούτε το Ηνωμένο Βασίλειο ούτε η Επιτροπή μπορούσαν να γνωρίζουν το γεγονός αυτό και, ως εκ τούτου (σύμφωνα με τη συλλογιστική του), η απόφαση 2010/45/ΕΕ «απλώς επιβεβαιώνει» την προηγούμενη εγγραφή του επίμαχου τόπου στον κατάλογο.
6)
Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε σοβαρά νομικά σφάλματα κατά την εξέταση της τεκμαιρόμενης γνώσεως. Ειδικότερα:
α)
Έσφαλε όσον αφορά την ταυτότητα των μερών που έπρεπε εκ του νόμου να γνωρίζουν (πρώτος λόγος αναιρέσεως). Ειδικότερα, το Γενικό Δικαστήριο παρερμήνευσε τη νομολογία και δεν έλαβε υπόψη του τις γενικές αρχές του δικαίου κατά την εξέταση της τεκμαιρόμενης γνώσεως της Επιτροπής. Το Ηνωμένο Βασίλειο προβάλλει ότι πρέπει να ληφθεί υπόψη μόνον η τεκμαιρόμενη γνώση του Ηνωμένου Βασιλείου. Επικουρικώς, εφόσον γίνει δεκτό ότι μπορεί να ληφθεί υπόψη και η τεκμαιρόμενη γνώση άλλων μερών, πέραν του Ηνωμένου Βασιλείου, τότε πρέπει να ληφθεί υπόψη η τεκμαιρόμενη γνώση του οργάνου που εξέδωσε την απόφαση (δηλαδή της Επιτροπής και της επιτροπής ενδιαιτημάτων), και όχι μόνον της Επιτροπής, και
β)
έσφαλε ως προς το κριτήριο βάσει του οποίου πρέπει να εκτιμάται το τι «θα μπορούσε» να είναι γνωστό (δεύτερος λόγος αναιρέσεως). Ειδικότερα, το Γενικό Δικαστήριο δεν εφάρμοσε ορθώς ή δεν εφάρμοσε καθόλου το ορθό κριτήριο, το οποίο συνίσταται στο τι θα μπορούσε ευλόγως να γνωρίζει ένα πρόσωπο που δείχνει την απαιτούμενη επιμέλεια. Επιπλέον, το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πρόδηλη πλάνη κατά την εκτίμηση των πραγματικών περιστατικών, καθώς έκρινε ότι πληρούται το κριτήριο της τεκμαιρόμενης γνώσεως.
(1) Απόφαση 2010/45/ΕΕ της Επιτροπής, της 22ας Δεκεμβρίου 2009, σχετικά με την έγκριση τρίτου ενημερωμένου καταλόγου των τόπων κοινοτικής σημασίας για τη Μεσογειακή βιογεωγραφική περιοχή, κατ’ εφαρμογή της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2009) 10406] (ΕΕ L 30, σ. 322).
(2) Απόφαση 2010/95/ΕΚ της Επιτροπής, της 12ης Δεκεμβρίου 2008, σχετικά με την έγκριση δεύτερου ενημερωμένου καταλόγου των τόπων κοινοτικής σημασίας για τη μεσογειακή βιογεωγραφική περιοχή, κατ’ εφαρμογή της οδηγίας 92/43/ΕΟΚ του Συμβουλίου [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(2008) 8049] (ΕΕ L 43, σ. 393).
Full & Egal Universal Law Academy