22.10.2011
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 311/29
Αναίρεση που άσκησε στις 31 Αυγούστου 2011 η SNIA SpA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο πενταμελές τμήμα) στις 16 Ιουνίου 2011 στην υπόθεση T-194/06, SNIA κατά Επιτροπής
(Υπόθεση C-448/11 P)
2011/C 311/47
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: SNIA SpA (εκπρόσωποι: A. Santa Maria, C. Biscaretti di Ruffia και E. Gambaro, δικηγόροι)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να εξαφανίσει την απόφαση με την οποία απορρίφθηκε η υποβληθείσα από την SNIA S.p.A. προσφυγή και, ειδικότερα, να κηρύξει άκυρη την απόφαση της Επιτροπής της 3ης Μαΐου 2006, C(2006) 1766 τελ., κατά το μέρος που συγκαταλέγει την SNIA S.p.A. μεταξύ των αποδεκτών στους οποίους επιβλήθηκε, από κοινού και εις ολόκληρον με την Caffaro S.r.l., πρόστιμο ύψους 1 078 εκατομμυρίων ευρώ·
—
επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο για την έκδοση νέας αποφάσεως βάσει των ενδείξεων και κριτηρίων που το Δικαστήριο θα ορίσει στο πλαίσιο της παρούσας αναιρετικής διαδικασίας·
—
εν πάση περιπτώσει, να καταδικάσει την Επιτροπή στα αφορώντα τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας δικαστικά έξοδα.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, η SNIA προβάλλει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο διαπιστώνοντας ευθύνη της SNIA λόγω της συγχωνεύσεώς της με την Caffaro S.p.A. και εφάρμοσε εσφαλμένα τις αρχές σχετικά με τον καταλογισμό της ευθύνης επί θεμάτων ανταγωνισμού, ιδίως όσον αφορά το επονομαζόμενο κριτήριο της «οικονομικής συνέχειας», και το βάρος αποδείξεως. Κατά την αναιρεσείουσα, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο προέβη, επίσης, σε εσφαλμένο χαρακτηρισμό των στοιχείων της υποθέσεως και παραμόρφωσε ορισμένα αποδεικτικά στοιχεία.
Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει ότι η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση δεν επισήμανε τη διάσταση ανάμεσα στην ανακοίνωση αιτιάσεων και την προσβαλλόμενη απόφαση όσον αφορά τη συγχώνευση της SNIA και της Caffaro S.p.A. Ειδικότερα, η αναιρεσείουσα προβάλλει παράβαση και εσφαλμένη εφαρμογή εκ μέρους του Γενικού Δικαστηρίου του άρθρου 27 του κανονισμού (ΕΚ) 1/2003 (1), προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων της άμυνας, εσφαλμένο νομικό χαρακτηρισμό καθώς και παραμόρφωση των πραγματικών περιστατικών και αποδεικτικών στοιχείων.
Με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, η αναιρεσείουσα προβάλλει εσφαλμένη εφαρμογή του άρθρου 296 ΣΛΕΕ, καθώς και εσφαλμένη εκτίμηση των αποδεικτικών στοιχείων με αποτέλεσμα την παραμόρφωση του περιεχομένου τους και την προσβολή των δικαιωμάτων άμυνας. Ειδικότερα, η αναιρεσείουσα επικρίνει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση διότι δεν επισήμανε την ανεπαρκή και αντιφατική αιτιολογία της προσβαλλόμενης αποφάσεως κατά το μέρος που ορίζει αλληλέγγυα ευθύνη της SNIA. Επίσης, η αναιρεσείουσα προβάλλει «αλλοίωση» του περιεχομένου της προσβαλλόμενης αποφάσεως, καθώς και προσβολή των θεμελιωδών δικαιωμάτων της άμυνας, καθόσον το Γενικό Δικαστήριο στήριξε την ευθύνη της πρώτης σε στοιχεία επί των οποίων η SNIA δεν είχε τη δυνατότητα να αντιτάξει τις απόψεις της ούτε κατά τη διοικητική διαδικασία ούτε κατά την πρωτοβάθμια διαδικασία.
(1) ΕΕ L 1, σ. 1
Full & Egal Universal Law Academy