19.11.2011
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 340/9
Αναίρεση που άσκησαν στις 2 Σεπτεμβρίου 2011 οι Heineken Nederland BV και Heineken NV κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο πενταμελές τμήμα) στις 16 Ιουνίου 2011 στην υπόθεση T-240/07, Heineken Nederland BV και Heineken NV κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
(Υπόθεση C-452/11 P)
2011/C 340/15
Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσες: Nederland BV και Heineken NV (εκπρόσωποι: T.R. Ottervanger και M.A. de Jong, advocaten)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα των αναιρεσειουσών
Οι αναιρεσείουσες ζητούν από το Δικαστήριο:
—
να δεχτεί τους προβαλλόμενους λόγους αναιρέσεως και να αναιρέσει εν όλω ή εν μέρει την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέρους που η απόφαση αυτή απορρίπτει την προσφυγή των αναιρεσειουσών,
—
να ακυρώσει εν όλω ή εν μέρει την απόφαση C(2007) 1697 (1) της Επιτροπής, κατά το μέρος που αφορά τις αναιρεσείουσες,
—
να ακυρώσει ή να μειώσει το πρόστιμο που επιβλήθηκε στις αναιρεσείουσες,
—
επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο για επανεξέταση, υπό το πρίσμα της αποφάσεως που θα εκδώσει το Δικαστήριο,
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα έξοδα της παρούσας διαδικασίας καθώς και στα έξοδα της διαδικασίας ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Προς στήριξη της αιτήσεώς τους αναιρέσεως, οι αναιρεσείουσες προβάλλουν έξι λόγους αναιρέσεως:
Με τον πρώτο λόγο , οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο κακώς έκρινε ότι η Επιτροπή δεν ήταν υποχρεωμένη να τους παράσχει πρόσβαση στο υπόμνημα με το οποίο η InBev απάντησε στις αιτιάσεις.
Με τον δεύτερο λόγο , οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κρίνοντας ότι η Επιτροπή δικαιολογημένα θεώρησε ότι, στον τομέα της καταναλώσεως εκτός καταστήματος, οι συμπεριφορές των εμπλεκόμενων επιχειρήσεων συνιστούσαν σειρά συμφωνιών και/ή εναρμονισμένων πρακτικών.
Με τον τρίτο λόγο , οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπερέβη τα όρια των αρμοδιοτήτων του και υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο όσον αφορά τις διαπιστώσεις στις οποίες προέβη σχετικά με το χρονικό σημείο έναρξης της παραβάσεως.
Με τον τέταρτο λόγο , οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο καθόσον δεν συνεκτίμησε το γεγονός ότι το υπερβολικά υψηλό πρόστιμο που επιβλήθηκε στις αναιρεσείουσες οφειλόταν στη μακρά διάρκεια της διοικητικής διαδικασίας που καταλογίζεται αποκλειστικά και μόνο στην ίδια την Επιτροπή.
Με τον πέμπτο λόγο , οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο στο μέτρο που θεώρησε ότι η Επιτροπή, καθόσον δεν προέβη σε σύγκριση με τη Βελγική ζυθοποιία Interbrew/Alken-Maes, ή το έπραξε μεν αλλά όχι σε ικανοποιητικό βαθμό, δεν ενήργησε αντίθετα προς την αρχή τις ίσης μεταχειρίσεως.
Με τον έκτο λόγο , οι αναιρεσείουσες υποστηρίζουν ότι η κατά 5 % μείωση του προστίμου που χορήγησε το Γενικό Δικαστήριο λόγω της υπερβολικής διάρκειας της διοικητικής διαδικασίας είναι ανεπαρκής λαμβανομένου υπόψη, αφενός, του ιδιαίτερα υψηλού προστίμου που επιβλήθηκε στις αναιρεσείουσες και, αφετέρου, του γεγονότος ότι η Επιτροπή ουδεμία δικαιολογία προβάλλει για την υπέρβαση της εύλογης προθεσμίας για την περάτωση της διοικητικής διαδικασίας.
(1) Απόφαση C(2007) 1697 της Επιτροπής, της 18ης Απριλίου 2007, σχετικά με διαδικασία του άρθρου 81 [ΕΚ] (υπόθεση COMP/B-2/37.766 — Ολλανδική αγορά μπίρας)
Full & Egal Universal Law Academy