26.11.2011
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 347/11
Αναίρεση που άσκησε στις 2 Σεπτεμβρίου 2011 η Solvay SA κατά της αποφάσεως που εξέδωσε το Γενικό Δικαστήριο (έκτο πενταμελές τμήμα) στις 16 Ιουνίου 2011 στην υπόθεση T-86/06, Solvay SA κατά Ευρωπαϊκής Επιτροπής
(Υπόθεση C-455/11 P)
2011/C 347/16
Γλώσσα διαδικασίας: η αγγλική
Διάδικοι
Αναιρεσείουσα: Solvay SA (εκπρόσωποι: O. W. Brouwer, advocaat, M. O' Regan, solicitor)
Αντίδικος κατ’ αναίρεση: Ευρωπαϊκή Επιτροπή
Αιτήματα της αναιρεσείουσας
Η αναιρεσείουσα ζητεί από το Δικαστήριο:
—
να αναιρέσει τις σκέψεις 121 έως 170 της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου,
—
να αναιρέσει τις σκέψεις 394, 395 και 402 έως 427 της αποφάσεως του Γενικού Δικαστηρίου
—
να αποφανθεί οριστικώς επί της διαφοράς και να ακυρώσει την προσβαλλόμενη απόφαση, κατά το μέτρο που η Επιτροπή έκρινε ότι (α) η αναιρεσείουσα παρέβη το άρθρο 81, παράγραφος 1, ΕΚ κατά το χρονικό διάστημα από τον Μάιο του 1995 έως τον Αύγουστο του 997 και ότι (β) η αναιρεσείουσα ήταν η τρίτη επιχείρηση που πληρούσε τις προϋποθέσεις του σημείου 21 της Ανακοινώσεως του 2002 περί συνεργασίας, καθώς και να μειώσει ανάλογα το πρόστιμο το οποίο επιβλήθηκε στην αναιρεσείουσα, ή, επικουρικώς, να αναπέμψει την υπόθεση στο Γενικό Δικαστήριο, και
—
να καταδικάσει την Επιτροπή στα δικαστικά έξοδα αμφότερων των διαδικασιών, ενώπιον του Γενικού Δικαστηρίου και του Δικαστηρίου.
Λόγοι αναιρέσεως και κύρια επιχειρήματα
Η αναιρεσείουσα προβάλλει δύο λόγους προς στήριξη των αιτημάτων της. Με την αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, το Γενικό Δικαστήριο απέρριψε εν μέρει το αίτημα της αναιρεσείουσας περί μερικής ακυρώσεως της αποφάσεως C(2006) 1766 τελικό της Επιτροπής, της 3ης Μαΐου 2006, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/F/38.620 — Υπεροξείδιο του υδρογόνου και υπερβορικό άλας).
Ο πρώτος λόγος αναιρέσεως βάλλει κατά της διαπιστώσεως του Γενικού Δικαστηρίου ότι η αναιρεσείουσα είχε μετάσχει, από τον Μάιο του 1995 έως τον Αύγουστο του 1997, σε παράβαση του άρθρου 81, παράγραφος 1, ΕΚ και του άρθρου 53, παράγραφος 1, της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ. Συγκεκριμένα, η αναιρεσείουσα υποστηρίζει ότι το Γενικό Δικαστήριο υπερέβη τα όρια της εξουσίας του ασκήσεως δικαστικού ελέγχου και υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο, καθόσον κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αναιρεσείουσα είχε συζητήσει ή είχε ανταλλάξει πληροφορίες με άλλες επιχειρήσεις, σχετικά με την τιμολογιακή της πολιτική και την εμπορική της στρατηγική: η προσβαλλόμενη απόφαση δεν δικαιολογούσε το συμπέρασμα αυτό. Το Γενικό Δικαστήριο έσφαλε επιβεβαιώνοντας τη διαπίστωση, στην οποία είχε καταλήξει η Επιτροπή με την προσβαλλόμενη απόφαση, ότι δηλαδή, καθόσον υπήρχε κοινή βούληση να περιοριστεί ο ανταγωνισμός, οι συζητήσεις, διαπραγματεύσεις και ανταλλαγές πληροφοριών μεταξύ παρασκευαστών υπεροξειδίου του υδρογόνου (περιλαμβανομένης της αναιρεσείουσας) στο πλαίσιο μιας ατελέσφορης προσπάθειας συμφωνίας καταμερισμού της αγοράς (η οποία τελικώς δεν συνήφθη) συνιστούσαν παράβαση των άρθρων 81, παράγραφος 1, ΕΚ και 53, παράγραφος 1, της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ, για τον λόγο ότι έπρεπε να θεωρηθούν είτε ως προπαρασκευαστικές διαπραγματεύσεις και τμήμα της ίδιας συμφωνίας όπως η σύμπραξη για τον καθορισμό τιμών στην οποία η αναιρεσείουσα ομολόγησε ότι μετείχε από τον Αύγουστο του 1997, είτε ως εναρμονισμένη πρακτική που «προετοίμαζε το έδαφος» για τη μεταγενέστερη αυτή σύμπραξη, και/ή ότι αποτελούσαν απαγορευμένη ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ επιχειρήσεων. Ο δεύτερος λόγος αναιρέσεως βάλλει κατά του συμπεράσματος του Γενικού Δικαστηρίου ότι η Επιτροπή δεν υπερέβη τα όρια της διακριτικής της ευχέρειας κρίνοντας, με την προσβαλλόμενη απόφασή της, ότι μια άλλη επιχείρηση, η Arkema, πληρούσε ήδη από τις 3 Απριλίου 2003 τις προϋποθέσεις του σημείου 21 της Ανακοινώσεως του 2002 περί συνεργασίας. Το Γενικό Δικαστήριο υπέπεσε σε πλάνη περί το δίκαιο κατά τον ορισμό και την εφαρμογή της έννοιας «σημαντική προστιθέμενη αξία», και όχι μόνο παραμόρφωσε αποδεικτικά στοιχεία, αλλά διέπραξε και πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως αποφαινόμενο ότι έγγραφα τα οποία η Arkema απέστειλε, άνευ περαιτέρω διευκρινίσεων, με τηλεομοιοτυπία στις 3 Απριλίου 2003 συνιστούσαν απόδειξη σημαντικής προστιθέμενης αξίας κατά την έννοια του σημείου 21 της ως άνω ανακοινώσεως. Υπέπεσε επίσης σε πρόδηλο σφάλμα εκτιμήσεως και παραμόρφωσε στοιχεία καθόσον αποφάνθηκε ότι η Επιτροπή είχε το δικαίωμα να καταλήξει σε διαφορετικό συμπέρασμα από το περιεχόμενο στην απόφαση C(2006) 2098, της 31ης Μαΐου 2006, σχετικά με διαδικασία δυνάμει του άρθρου 81 ΕΚ και του άρθρου 53 της Συμφωνίας για τον ΕΟΧ (υπόθεση COMP/F/38.645 — Μεθακρυλικές ενώσεις), με την οποία έκρινε ότι η ίδια αυτή τηλεομοιοτυπία που έστειλε στις 3 Απριλίου 2003 η Arkema (και αφορούσε έρευνες της Επιτροπής για μια σειρά ενδεχόμενων συμπράξεων, μεταξύ αυτών και στις αγορές του HP και των μεθακρυλικών ενώσεων) δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις του προαναφερθέντος σημείου 21, τουλάχιστον έως ότου η Arkema παρείχε επιπλέον διευκρινίσεις.
Full & Egal Universal Law Academy