26.11.2011
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 347/12
Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Tribunale ordinario di Brescia (Ιταλία) στις 9 Σεπτεμβρίου 2011 — Gennaro Currà κ.λπ. κατά Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας
(Υπόθεση C-466/11)
2011/C 347/17
Γλώσσα διαδικασίας: η ιταλική
Αιτούν δικαστήριο
Tribunale ordinario di Brescia
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Ενάγοντες: Gennaro Currà κ.λπ.
Εναγόμενη: Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας
Παρεμβαίνουσα: Ιταλική Δημοκρατία
Προδικαστικά ερωτήματα
1)
Αν ληφθούν υπόψη οι διεθνείς υποχρεώσεις του Γερμανικού Κράτους (άρθρα 2 και 5, παράγραφος 2, της Σύμβασης του Λονδίνου του 1953 σχετικά με τα χρέη του Γερμανικού Ράιχ κ.λπ.), αντιβαίνουν μήπως στο άρθρο 6 [ΣΕΕ] και στα άρθρα 17, 47 και 52 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων [της Ευρωπαϊκής Ένωσης], της 18ης Δεκεμβρίου 2000, η επίκληση ενώπιον ιταλικού δικαστηρίου του προνομίου της ετεροδικίας [του εν λόγω κράτους] ως προς τις αστικές υποθέσεις σε σχέση με τα περιστατικά της προκείμενης υπόθεσης (…) –το οποίο δεν ισχύει πλέον μετά τις 11 Μαρτίου 2004 (απόφαση Ferrini)– και η συμφωνία [που υπέγραψε η Γερμανία με την Ιταλική Κυβέρνηση στην Τεργέστη στις 18 Νοεμβρίου 2008] για να κινηθεί ενώπιον του Διεθνούς Δικαστηρίου διαδικασία (η οποία έχει λάβει αριθ. υπόθεσης 143/2008 General list), σε συνδυασμό με τη σχετική ιταλική ρύθμιση του νόμου 89/2010, η οποία καθιστά μη εκτελεστές τις ιταλικές δικαστικές αποφάσεις που αφορούν σοβαρά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας;
2)
Έθιγε μέχρι τις 11 Μαρτίου 2004 (απόφαση Ferrini) τα δικαιώματα που είχαν οι ενάγοντες, βάσει των άρθρων 17 και 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων [της Ευρωπαϊκής Ένωσης], η εφαρμογή του άρθρου 7 του Reichsbeamtenhaftungsgesetz (νόμου για την ευθύνη των δημόσιων υπαλλήλων) (απόφαση του Bundesgerichtshof της 26.6.2003 στην υπόθεση III ZR 245/98 και απόφαση του Bundensverfassungsgericht της 15.2.2006 στην υπόθεση 2 Bvr 1476/03), που αφορά εγκλήματα πολέμου και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και αποκλείει, κατά παράβαση του άρθρου 2 της Σύμβασης του Λονδίνου του 1953 για τα χρέη του Γερμανικού Ράιχ, το δικαίωμα των Ευρωπαίων πολιτών να αποζημιωθούν από το Γερμανικό Δημόσιο, πράγμα που σημαίνει ότι η επίκληση προθεσμίας παραγραφής είναι αντίθετη με τις κοινοτικές υποχρεώσεις και ειδικότερα με τα άρθρα 3 και 4, παράγραφος 3, τελευταίο εδάφιο, [ΣΕΕ] και την αρχή nulli conceditur venire contra factum proprium;
3)
Αντιβαίνει στο άρθρο 4, παράγραφος 3, τελευταίο εδάφιο, και στο άρθρο 21 [ΣΕΕ] η ένσταση της εναγόμενης Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας για ύπαρξη ετεροδικίας, καθόσον αποκλείει την αστική ευθύνη της εναγόμενης που γεννάται με βάση τις αρχές που είναι κοινές στα δίκαια των ευρωπαϊκών κρατών (άρθρο 340 [ΣΛΕΕ]) λόγω της εκ μέρους της παραβίασης του διεθνούς δικαίου (απαγόρευση της δουλείας και της καταναγκαστικής εργασίας) έναντι πολιτών άλλου κράτους μέλους;
Full & Egal Universal Law Academy