3.12.2011
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 355/9
Skarga wniesiona w dniu 22 września 2011 r. — Komisja Europejska przeciwko Republice Francuskiej
(Sprawa C-485/11)
2011/C 355/15
Język postępowania: francuski
Strony
Strona skarżąca: Komisja Europejska (przedstawiciele: A. Bordes i G. Braun, pełnomocnicy)
Strona pozwana: Republika Francuska
Żądania strony skarżącej
—
stwierdzenie, że Republika Francuska, ustanawiając, na podstawie art. 33 ustawy nr 2009-285 z dnia 5 marca 2009 r. o komunikacji audiowizualnej i nowych publicznych usługach telewizyjnych (loi relative à la communication audiovisuelle et au nouveau service public de la télévision) (1), dodatkową opłatę od operatorów świadczących usługi łączności elektronicznej, uchybiła zobowiązaniom, jakie ciążą na niej na mocy art. 12 dyrektywy 2002/20/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 7 marca 2002 r. w sprawie zezwoleń na udostępnienie sieci i usług łączności elektronicznej (2);
—
obciążenie Republiki Francuskiej kosztami postępowania.
Zarzuty i główne argumenty
Na poparcie skargi Komisja podnosi wątpliwości co do zgodności art. 302 bis KH kodeksu podatkowego (Code général des impôts), wprowadzonego na mocy art. 33 ustawy nr 2009-285 z dnia 5 marca 2009 r. o komunikacji audiowizualnej i nowych publicznych usługach telewizyjnych, z ww. dyrektywą w sprawie zezwoleń. Nakładając na przedsiębiorstwa świadczące usługi łączności elektronicznej na podstawie ogólnego zezwolenia pozwana miałaby naruszyć konkretnie art. 12 dyrektywy. Komisja zaprzecza tezie władz krajowych, zgodnie z którą artykuł ten dotyczy wyłącznie opłat, jakie państwa członkowskie mogą nakładać „z tytułu” wydania licencji lub innych czynności związanych z zezwoleniem na prowadzenie działalności w zakresie łączności elektronicznej. Zdaniem skarżącej omawiany artykuł ma na celu uregulowanie wszelkiego rodzaju opłat administracyjnych, to jest związanych z całością kosztów zarządzania, kontroli i stosowania systemu zezwoleń, a nie tylko z kosztami ich wydawania.
(1) JORF nr 0056, s. 4321.
(2) Dz.U. L 108, s. 21.
Full & Egal Universal Law Academy