3.12.2011
PL
Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej
C 355/10
Odwołanie od wyroku Sądu (szósta izba w składzie powiększonym) wydanego w dniu 14 lipca 2011 r. w sprawie T-190/06 Total i Elf Aquitaine SA przeciwko Komisji, wniesione w dniu 27 września 2011 r. przez Total i Elf Aquitaine
(Sprawa C-495/11 P)
2011/C 355/17
Język postępowania: francuski
Strony
Wnoszący odwołanie: Total SA i Elf Aquitaine SA (przedstawiciele: E. Morgan de Rivery i A. Noël-Baron, adwokaci)
Druga strona postępowania: Komisja Europejska
Żądania wnoszącego odwołanie
Wnoszące odwołanie wnoszą do Trybunału o:
Tytułem żądania głównego:
—
uchylenie, na podstawie art. 263 TFUE, wyroku Sądu z dnia 14 lipca 2011 r. w sprawie T-190/06 Total i Elf Aquitaine przeciwko Komisji;
—
uwzględnienie żądań przedstawionych w pierwszej instancji;
—
co za tym idzie, stwierdzenie nieważności art. 1 lit. o) i p), art. 2 lit. i), art. 3 i 4 decyzji Komisji C(2006) 1766 wersja ostateczna z dnia 3 maja 2006 r.;
tytułem żądania ewentualnego:
—
uchylenie, na podstawie art. 261 TFUE, grzywien nałożonych tytułem odpowiedzialności solidarnej na Elf Aquitaine i Total na podstawie art. 2 lit. i) ww. decyzji Komisji;
tytułem żądania w dalszej kolejności ewentualnego:
—
zmianę, na podstawie art. 261 TFUE, kwot grzywien nałożonych tytułem odpowiedzialności solidarnej na Elf Aquitaine i Total w art. 2 lit. i) ww. decyzji Komisji;
w każdym razie , obciążenie Komisji Europejskiej całością kosztów, w tym także tych poniesionych przez Elf Aquitaine i Total w postępowaniu przed Sądem.
Zarzuty i główne argumenty
Elf Aquitaine i Total opierają swe odwołanie na pięciu zarzutach głównych, jednym zarzucie podniesionym tytułem ewentualnym i jednym zarzucie podniesionym tytułem w dalszej kolejności ewentualnym.
W pierwszym zarzucie odwołania podnoszą one naruszenie przez Sąd art. 5 TUE ze względu na to, ze względu na to, że sąd ten miał potwierdzić ważność zasady automatycznego przyjmowania odpowiedzialności spółek dominujących, zastosowanej w niniejszym przypadku przez Komisję, co uzasadnione zostało pojęciem przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 101 TFUE. Takie stanowisko jest zdaniem wnoszącej odwołanie niezgodne z zasadami przypisania kompetencji i subsydiarności (część pierwsza zarzutu) i proporcjonalności (część druga zarzutu).
W drugim zarzucie wnoszące odwołanie podnoszą, że Sąd dokonał oczywiście błędnej wykładni prawa krajowego oraz pojęcia przedsiębiorstwa ze względu na to, iż sąd ten miał w szczególności przypisać niewłaściwą moc prawną zasadzie niezależności osoby prawnej.
W swym trzecim zarzucie wnoszące odwołanie twierdzą, że Sąd z własnej inicjatywy zrezygnował z wyciągnięcia wniosków z karnego charakteru sankcji nakładanych w ramach prawa konkurencji oraz z nowych obowiązków wynikających z Karty Praw Podstawowych UE. Jej zdaniem Sąd miał zastosować w błędny i noszący znamiona nadużycia sposób wynikające z prawa Unii pojęcie przedsiębiorstwa wbrew domniemaniu niezależności, które stanowi podstawę krajowego prawa spółek, oraz nie uwzględniając karnego charakteru sankcji nakładanych w ramach prawa konkurencji. Wnoszące odwołanie twierdzą ponadto, że Sąd powinien był z urzędu podnieść zarzut niezgodności z prawem aktualnego systemu postępowania administracyjnego przed Komisją.
W swym czwartym zarzucie wnoszące odwołanie podnoszą naruszenie prawa do obrony mające wynikać z błędnej wykładni zasad słuszności i równości broni. Sąd miał bowiem jej zdaniem uwzględnić skargę Komisji domagając się przedstawienia niemożliwego dowodu, a także miał popełnić błąd ze względu na to, iż rozstrzygnął, że niezależność spółki zależnej należy oceniać w sposób ogólny na postawie jej związków kapitałowych ze spółką dominującą, podczas gdy zdaniem Elf Aquitaine SA i Total należałoby ją oceniać na podstawie zachowania na danym rynku.
W swym piątym zarzucie wnoszące odwołanie podnoszą, że Sąd naruszył prawo w zakresie dotyczącym ciążącego na Komisji obowiązku uzasadnienia (część pierwsza). Ponadto wnoszące odwołanie zarzucają Sądowi, że ten zastąpił uzasadnienie przez Komisję swym własnym uzasadnieniem (część druga).
W swym szóstym zarzucie wnoszące odwołanie żądają tytułem ewentualnym uchylenia nałożonych na nie grzywien.
W zarzucie siódmym, podniesionym tytułem w dalszej kolejności ewentualnym, wnoszące odwołanie żądają zmiany kwot nałożonych na nie grzywien.
Full & Egal Universal Law Academy