17.12.2011
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 370/18
Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Administrativen sad Sofia-grad (Βουλγαρία) στις 18 Οκτωβρίου 2011 — Zuheyr Frayeh Halaf κατά Darzhavna agentsia za bezhantsite pri Ministerskia savet
(Υπόθεση C-528/11)
2011/C 370/30
Γλώσσα διαδικασίας: η βουλγαρική
Αιτούν δικαστήριο
Administrativen sad Sofia-grad
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Προσφεύγων: Zuheyr Frayeh Halaf
Καθής: Darzhavna agentsia za bezhantsite pri Ministerski savet
Προδικαστικά ερωτήματα
1)
Πρέπει το άρθρο 3, παράγραφος 2, του κανονισμού (ΕΚ) 343/2003 του Συμβουλίου, της 18ης Φεβρουαρίου 2003, για τη θέσπιση των κριτηρίων και μηχανισμών για τον προσδιορισμό του κράτους μέλους που είναι υπεύθυνο για την εξέταση αίτησης ασύλου που υποβάλλεται σε κράτος μέλος από υπήκοο τρίτης χώρας, να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι παρέχει τη δυνατότητα σε κράτος μέλος να αναλάβει την ευθύνη για την εξέταση αιτήσεως ασύλου, όταν δεν συντρέχουν στο πρόσωπο του αιτούντος το άσυλο περιστάσεις οι οποίες να δικαιολογούν την εφαρμογή της ανθρωπιστικής ρήτρας του άρθρου 15 του εν λόγω κανονισμού, και όταν, σε σχέση με το υπεύθυνο δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού κράτος μέλος, συντρέχει τουλάχιστον μία από τις ακόλουθες περιστάσεις:
α)
Στα έγγραφα της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες αναφέρονται περιστατικά και συμπεράσματα δυνάμει των οποίων το βάσει της νομοθεσίας υπεύθυνο κράτος μέλος παραβιάζει τις νομοθετικές διατάξεις της Ευρωπαϊκής Ενώσεως που ισχύουν στον τομέα του ασύλου και αφορούν τις προϋποθέσεις υποδοχής προσώπων που αιτούνται τη χορήγηση ασύλου, την πρόσβαση στη διαδικασία ή την ποιότητα της διαδικασίας σχετικά με τον έλεγχο των αιτήσεων ασύλου·
β)
το βάσει της νομοθεσίας υπεύθυνο κράτος μέλος δεν έχει απαντήσει σε αίτημα περί εκ νέου αναλήψεως του αιτούντος άσυλο βάσει του άρθρου 20, παράγραφος 1, του κανονισμού 343/2003, ο δε κανονισμός αυτός δεν περιλαμβάνει διατάξεις σχετικά με την τήρηση της αρχής της αλληλεγγύης του άρθρου 80 ΣΛΕΕ.
2)
Μπορεί, για τους σκοπούς της εφαρμογής του άρθρου 3, παράγραφος 2, του κανονισμού 343/2003, εθνικό δικαστήριο κράτους μέλους, ενώπιον του οποίου ζητείται η εφαρμογή του κανονισμού αυτού επί τη βάσει ισχυρισμών περί παραβάσεως του δικαίου της Ενώσεως στον τομέα του ασύλου εντός του υπεύθυνου δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 1, του εν λόγω κανονισμού κράτους μέλους, να εξετάσει κατά πόσον συντρέχει παράβαση του δικαίου αυτού καθώς και τις εντεύθεν συνέπειες για τα δικαιώματα του αιτούντος τη χορήγηση ασύλου, τα οποία του κατοχυρώνει το δίκαιο της Ενώσεως σε περίπτωση μεταφοράς του στο υπεύθυνο κράτος μέλος, χωρίς το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως να έχει διαπιστώσει βάσει της προβλεπόμενης στο δίκαιο της Ενώσεως διαδικασίας κατά πόσον το εν λόγω κράτος μέλος έχει παραβιάσει τις συναφείς νομοθετικές διατάξεις της Ενώσεως;
Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ανωτέρω ερώτημα, πρέπει να απαντηθούν και τα ακόλουθα ερωτήματα που αφορούν τον καθορισμό των κριτηρίων σχετικά με τη διαπίστωση παραβάσεως του δικαίου της Ενώσεως:
Πρέπει να λαμβάνονται υπόψη μόνον ουσιώδεις παραβάσεις του δικαίου της Ενώσεως, και ποια κριτήρια πρέπει να εφαρμόζει το εθνικό δικαστήριο προς διαπίστωση των παραβάσεων αυτών στο πλαίσιο της εφαρμογής της διατάξεως του κανονισμού 343/2003 η οποία πρέπει να ερμηνευθεί;
Πρέπει τυχόν παράβαση του δικαίου της Ενώσεως στον τομέα του ασύλου να θεωρείται ουσιώδης μόνο στην περίπτωση που η παράβαση αυτή συνεπάγεται την προσβολή κάποιου δικαιώματος το οποίο το δίκαιο της Ενώσεως κατοχυρώνει υπέρ του αιτούντος τη χορήγηση ασύλου, ή πρέπει να περιορίζεται στην προσβολή του δικαιώματος χορηγήσεως ασύλου κατά την έννοια του άρθρου 18 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενώσεως;
Εάν, βάσει των γενικών κριτηρίων και προϋποθέσεων του δικαίου της Ενώσεως, δεν υφίσταται νομικό έρεισμα προκειμένου να γίνει δεκτή η αίτηση ασύλου του ενδιαφερομένου, πρέπει στην περίπτωση αυτή να εξετάζονται μόνον οι παραβάσεις των προϋποθέσεων αναδοχής των αιτούντων άσυλο εντός του υπεύθυνου βάσει της νομοθεσίας κράτους μέλους;
3)
Ποιο είναι το περιεχόμενο του δικαιώματος χορηγήσεως ασύλου δυνάμει του άρθρου 18 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενώσεως σε συνδυασμό με το άρθρο 53 του Χάρτη καθώς και σε συνδυασμό με τον ορισμό του άρθρου 2, στοιχείο γ', και της 12ης αιτιολογικής σκέψεως του κανονισμού 343/2003;
4)
Πρέπει το άρθρο 3, παράγραφος 2, του κανονισμού 343/2003 να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι παρέχει σε εθνικό δικαστήριο κράτους μέλους τη δυνατότητα να θεωρήσει ότι το τεκμήριο της τηρήσεως της αρχής της μη επαναπροωθήσεως και της ασφαλούς χώρας κατά την έννοια της 2ης αιτιολογική σκέψεως του κανονισμού αυτού ανατρέπεται σε σχέση με το υπεύθυνο δυνάμει του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού κράτος μέλος, όταν τούτο δεν έχει διαπιστωθεί από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, στο πλαίσιο δε αυτό πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα εξής:
—
οι αναγνωρισμένες εξουσίες εποπτείας της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, οι οποίες απορρέουν από την υποχρέωση του άρθρου 78, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ περί τηρήσεως των συμβάσεων διεθνούς δικαίου που ισχύουν στον τομέα του ασύλου και ρητώς από τις υποχρεώσεις που προβλέπει το άρθρο 21 της οδηγίας 2005/85/ΕΚ του Συμβουλίου, της 1ης Δεκεμβρίου 2005, σχετικά με τις ελάχιστες προδιαγραφές για τις διαδικασίες με τις οποίες τα κράτη μέλη χορηγούν και ανακαλούν το καθεστώς του πρόσφυγα, καθώς και
—
τα παρατιθέμενα στον φάκελο της Ύπατης Αρμοστείας των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες πραγματικά περιστατικά και συμπεράσματα δυνάμει των οποίων το υπεύθυνο βάσει του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 343/2003 κράτος μέλος παραβιάζει τις νομοθετικές διατάξεις του δικαίου της Ενώσεως που ισχύουν στον τομέα του ασύλου;
5)
Πρέπει το άρθρο 3, παράγραφος 2, του κανονισμού 343/2003, σε συνδυασμό με την προβλεπόμενη από το άρθρο 78, παράγραφος 1, ΣΛΕΕ υποχρέωση τηρήσεως των συμβάσεων διεθνούς δικαίου στον τομέα του ασύλου να ερμηνευθεί υπό την έννοια ότι τα κράτη μέλη υποχρεούνται, στο πλαίσιο της διαδικασίας για τον προσδιορισμό του υπεύθυνου βάσει του κανονισμού 343/2003 κράτους μέλους να ζητούν γνωμοδότηση από την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, όταν στον φάκελο της εν λόγω Ύπατης Αρμοστείας γίνεται μνεία πραγματικών περιστατικών και συμπερασμάτων δυνάμει των οποίων το υπεύθυνο βάσει του άρθρου 3, παράγραφος 1, του κανονισμού 343/2003 κράτος μέλος παραβιάζει νομοθετικές διατάξεις της Ευρωπαϊκής Ενώσεως στον τομέα του ασύλου;
Σε περίπτωση καταφατικής απαντήσεως στο ανωτέρω ερώτημα, χρήζει απαντήσεως και το ακόλουθο ερώτημα:
Εάν δεν ληφθεί γνωμοδότηση από την Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες, συνιστά τούτο παράβαση ουσιώδους τύπου της διαδικασίας για τον προσδιορισμό του υπεύθυνου δυνάμει του άρθρου 3 του κανονισμού 343/2003 κράτους μέλους καθώς και προσβολή του δικαιώματος χρηστής διοικήσεως και του δικαιώματος πραγματικής προσφυγής ενώπιον δικαστηρίου βάσει των άρθρων 41 και 47 του Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ενώσεως, και δη και ενόψει του άρθρου 21 της οδηγίας 2005/85 το οποίο προβλέπει το δικαίωμα της εν λόγω Ύπατης Αρμοστείας να εκθέτει τις απόψεις της κατά την εξέταση ατομικών αιτήσεων ασύλου;
Full & Egal Universal Law Academy