4.2.2012
EL
Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης
C 32/13
Αίτηση για την έκδοση προδικαστικής αποφάσεως, την οποία υπέβαλε το Rechtbank van koophandel te Antwerpen (Βέλγιο) στις 7 Νοεμβρίου 2011 — Pelckmans Turnhout NV κατά Walter Van Gastel Balen NV κ.λπ.
(Υπόθεση C-559/11)
2012/C 32/23
Γλώσσα διαδικασίας: η ολλανδική
Αιτούν δικαστήριο
Rechtbank van koophandel te Antwerpen
Διάδικοι στην υπόθεση της κύριας δίκης
Ενάγουσα: Pelckmans Turnhout NV
Εναγόμενες: Walter Van Gastel Balen NV, Walter Van Gastel NV, Walter Van Gastel Schoten NV, Walter Van Gastel Lifestyle NV
Προδικαστικά ερωτήματα
1)
Σε περίπτωση που έμπορος διατηρεί το κατάστημά του ανοικτό επτά ημέρες την εβδομάδα και διαφημίζει το γεγονός αυτό, θεωρείται τούτο ως πράξη, παράλειψη, τρόπος συμπεριφοράς ή εκπροσωπήσεως, εμπορική επικοινωνία, συμπεριλαμβανομένης της διαφημίσεως και του μάρκετινγκ, ενός εμπόρου, άμεσα συνδεόμενη με την προώθηση, πώληση ή προμήθεια ενός προϊόντος σε καταναλωτές, και, κατά συνέπεια, ως εμπορική πρακτική, υπό την έννοια της οδηγίας 2005/29/ΕΚ (1) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά [και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου («Οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές») (ΕΕ L 149, σ. 22)];
2)
Αντιβαίνει στην οδηγία 2005/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 11ης Μαΐου 2005, για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές των επιχειρήσεων προς τους καταναλωτές στην εσωτερική αγορά [και για την τροποποίηση της οδηγίας 84/450/ΕΟΚ του Συμβουλίου, των οδηγιών 97/7/ΕΚ, 98/27/ΕΚ, 2002/65/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου και του κανονισμού (ΕΚ) 2006/2004 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου («Οδηγία για τις αθέμιτες εμπορικές πρακτικές») (ΕΕ L 149, σ. 22)] ή σε άλλη διάταξη του δικαίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης όπως, μεταξύ άλλων, το άρθρο 34 ή 35 ΣΛΕΕ ή το άρθρο 49 ή 56 ΣΛΕΕ, εθνική διάταξη, όπως τα άρθρα 8 έως 14 του νόμου της 10ης Νοεμβρίου 2006, [περί του ωραρίου λειτουργίας στο εμπόριο, τη βιοτεχνία και την παροχή υπηρεσιών], τα οποία –υπό την επιφύλαξη ορισμένων εξαιρέσεων που απαριθμούνται στον νόμο– επιβάλλουν στον έμπορο την υποχρέωση να επιλέξει μία ημέρα την εβδομάδα κατά την οποία να κλείνει το κατάστημά του, δεδομένου ότι απαγορεύεται, άνευ άλλου τινός, να διατηρεί ο έμπορος ανοικτό το κατάστημά του επτά ημέρες την εβδομάδα, τούτο δε ανεξαρτήτως της επιρροής που αυτό ασκεί ή μπορεί να ασκεί στον μέσο καταναλωτή και ανεξαρτήτως του ζητήματος αν η πράξη αυτή μπορεί να θεωρηθεί υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις ως αντίθετη προς την επαγγελματική επιμέλεια ή προς τις θεμιτές εμπορικές πρακτικές και επίσης ανεξαρτήτως του ότι, και χωρίς τον νόμο αυτόν, η κατά το εργατικό δίκαιο ανάπαυση των εργαζομένων διασφαλίζεται με άλλη ρύθμιση;
(1) ΕΕ L 149, σ. 22.
Full & Egal Universal Law Academy